Legislator Case Law & Legislation
I UK 276/14 AI generated

Supreme Court dismisses civil appeal for social security benefits due to procedural defects in the cassation complaint.

Case Number I UK 276/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by an insured person against a regional court ruling that denied social security benefits. The appellant argued for a retrial based on alleged procedural violations, but the court found the complaint lacked essential structural elements required by law. Consequently, the appeal was dismissed because it exclusively challenged factual findings, which are outside the Supreme Court's jurisdiction under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3986 k.p.c.: A cassation complaint lacking mandatory structural elements or based solely on factual findings is inadmissible and must be rejected.

Keywords

AI generated
cassation appeal structural defects factual findings social security benefits Civil Procedure Code inadmissible complaint Supreme Court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
art. 398 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c., obowiązującym od 6 lutego 2005 r., skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji - wyroków i postanowień co do istoty sprawy wydanych w postępowaniu nieprocesowym (art.
art. 3984 § 1 k.p.c.
Inaczej mówiąc, w art. 3984 § 1 k.p.c. ustawodawca skatalogował - odrębnie w trzech punktach - konstrukcyjne elementy skargi kasacyjnej, a więc cechy istotne (kreatywne) tego szczególnego środka zaskarżenia, podkreślając zarazem w ten sposób rangę tych elementów.
art. 3986 k.p.c.
dotknięta jest nieusuwalnym brakiem powodującym jej odrzucenie na podstawie art. 3986 k.p.c. (por.
art. 3983 § 3 k.p.c.
Wyłączenie z zakresu zainteresowania Sądu Najwyższego oceny dowodów i ustalania faktów dokonane zostało wprost w art. 3983 § 3 k.p.c., w którym ustanowiono zakaz włączania do podstaw skargi kasacyjnej zarzutów dotyczących tych zagadnień.
art. 233 § 1 k.p.c
art. 3981 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c., obowiązującym od 6 lutego 2005 r., skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji - wyroków i postanowień co do istoty sprawy wydanych w postępowaniu nieprocesowym (art.
art. 5191 § 1 k.p.c
art. 3984 § 1 k.p.c
Wymagania te określa art. 3984 § 1 k.p.c.
art. 3933 § 1 k.p.c
art. 130 § 1 k.p.c
3933 § 1 k.p.c., nie podlegał naprawieniu w trybie art. 130 § 1 k.p.c., a kasacja dotknięta takim nieusuwalnym brakiem podlegała odrzuceniu a limine (por.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I UK 276/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Halina Kiryło w sprawie z odwołania A. B.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P.‎o zasiłek chorobowy,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 lutego 2015 r.,‎skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O.‎z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt III Ua […], odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w O. wyrokiem z dnia 10 marca 2014 r., po rozpoznaniu sprawy z odwołania A.B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o zasiłek chorobowy, na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 21 października 2013 r. (mocą którego zmieniono częściowo decyzje organu rentowego z 16 listopada 2011 r., z 28 listopada 2011 r. i z 23 grudnia 2011 r. w ten sposób, że przyznano odwołującemu się prawo do zasiłku chorobowego od dnia 11 października 2011 r. do dnia 9 stycznia 2012 r., oddalając odwołanie w pozostałym zakresie, a ponadto zmieniono decyzje organu rentowego z 13 stycznia 2012 r., z 6 lutego 2012 r., z 12 marca 2012 r. i z 3 kwietnia 2012 r. i przyznano odwołującemu się prawo do zasiłku chorobowego od dnia 10 stycznia 2012 r. do dnia 17 kwietnia 2012 r. oraz zmieniono decyzję organu rentowego z 28 lutego 2012 r. i przyznano odwołującemu się prawo do świadczenia rehabilitacyjnego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego na okres dwóch miesięcy od wyczerpania zasiłku chorobowego), zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że oddalił odwołanie w całości.Powyższy wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną odwołującego się.

Skargę oparto na podstawie naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 k.p.c. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w całości, a także o uchylenie w części wyroku Sądu Rejonowego w O. w zakresie pkt 1, tj. w części zmieniającej decyzje organu rentowego z 16 listopada 2011 r., z 28 listopada 2011 r. i z 23 grudnia 2011 r. (w zakresie odmowy wypłaty zasiłku chorobowego za okres od dnia 20 października 2011 r. do dnia 11 listopada 2011 r.) i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania za wszystkie instancje; ewentualnie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonych wyroków i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. w całości i zasądzenie od organu rentowego na rzecz odwołującego się zwrotu kosztów postępowania.

Jako przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano jej oczywistą zasadność.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c., obowiązującym od 6 lutego 2005 r., skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji - wyroków i postanowień co do istoty sprawy wydanych w postępowaniu nieprocesowym (art. 5191 § 1 k.p.c.) oraz od postanowień w przedmiocie odrzucenia pozwu i umorzenia postępowania.Nadzwyczajny charakter skargi kasacyjnej jako środka zaskarżenia ujawnia się w stawianych jej wymaganiach konstrukcyjnych. Wymagania te określa art. 3984 § 1 k.p.c. Zgodnie z jego treścią, skarga kasacyjna powinna, poza czynieniem zadość wymaganiom przewidzianym dla każdego pisma procesowego, zawierać:1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części,2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,oraz3) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub uchylenia i zmiany.

Inaczej mówiąc, w art. 3984 § 1 k.p.c. ustawodawca skatalogował - odrębnie w trzech punktach - konstrukcyjne elementy skargi kasacyjnej, a więc cechy istotne (kreatywne) tego szczególnego środka zaskarżenia, podkreślając zarazem w ten sposób rangę tych elementów. Są to wymagania bezwzględne. Ich ewentualny brak nie może być uzupełniony po upływie terminu do wniesienia skargi (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 20 grudnia 2005 r., II PZ 49/05, niepublikowane). Pogląd o braku możliwości uzupełnienia braków konstrukcyjnych skargi kasacyjnej znajduje oparcie we wcześniejszym orzecznictwie Sądu Najwyższego dotyczącym kasacji, zgodnie z którym brak któregokolwiek z istotnych (konstrukcyjnych, kreatywnych) elementów kasacji, określonych w którymkolwiek z punktów nieobowiązującego już art. 3933 § 1 k.p.c., nie podlegał naprawieniu w trybie art. 130 § 1 k.p.c., a kasacja dotknięta takim nieusuwalnym brakiem podlegała odrzuceniu a limine (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC z 2001 nr 3, poz. 51; z 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC z 2001 nr 3, poz. 52; z 16 listopada 2005 r., V CZ 134/05, niepublikowane).

Również skarga kasacyjna niezawierająca któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych wymienionych w obecnie obowiązującym art. 3984 § 1 k.p.c. dotknięta jest nieusuwalnym brakiem powodującym jej odrzucenie na podstawie art. 3986 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 29 grudnia 2005 r., I CSK 113/05, niepublikowane, z 29 grudnia 2005 r., I CSK 109/05, niepublikowane, z 9 grudnia 2005 r., II CSK 119/05, niepublikowane) - albo przez sąd drugiej instancji, albo przez Sąd Najwyższy.Skarga kasacyjna wniesiona w rozpoznawanej sprawie nie spełnia wymagań konstrukcyjnych przewidzianych w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako środek odwoławczy o szczególnym charakterze, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń niesatysfakcjonujących stron.

Sąd Najwyższy rozpoznając skargę kasacyjną nie jest trzecią instancją sądową badającą dowody i czyniącą na ich podstawie ustalenia faktyczne, lecz jest sądem prawa - wyjaśnia istotne zagadnienia prawne, dokonuje wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, usuwa z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Wyłączenie z zakresu zainteresowania Sądu Najwyższego oceny dowodów i ustalania faktów dokonane zostało wprost w art. 3983 § 3 k.p.c., w którym ustanowiono zakaz włączania do podstaw skargi kasacyjnej zarzutów dotyczących tych zagadnień.

Oznacza to, że skarga kasacyjna oparta wyłącznie na tak określonej, wykluczonej przez ustawodawcę podstawie, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu w oparciu o art. 3986 § 2 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC z 2006 nr 4, poz. 76, czy też postanowienie tego Sądu z dnia 23 października 2006 r., I UK 194/06, Lex nr 950611).W przedmiotowej sprawie powołana przez skarżącego podstawa skargi kasacyjnej obejmuje wyłącznie zarzuty odnoszące się do ustalenia faktów na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, co implikuje niedopuszczalność wniesionego środka zaskarżenia i jego odrzucenie.