Legislator Case Law & Legislation
I UK 249/04 AI generated

Supreme Court dismisses social security pension appeal due to failure to substantiate cassation grounds under procedural law.

Case Number I UK 249/04
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the insured's cassation appeal against a lower court decision denying a disability pension. The appellant argued that the appellate court erred in interpreting the pension law and failed to properly evaluate conflicting medical opinions. The court dismissed the appeal because the cassation petition lacked specific factual circumstances required to justify its review under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 393 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 393 § 7 § 2 k.p.c.: Cassation must contain specific circumstances justifying its review; failure to present such arguments results in automatic rejection without opportunity to cure defects.

Keywords

AI generated
cassation procedure social security pension medical opinion evaluation substantiation of grounds Civil Procedure Code disability pension procedural defect

Cited Legislation

AI generated
Art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
materialnego przez błędną wykładnię art. 101 ust.
Art. 233 § 1 w związku z art. 382 k.p.c.
art. 233 § 1 w związku z art. 382 k.p.c. wnosząc o
Art. 393 § 1 pkt 3 k.p.c.
Powołując się na art. 3933 § 1 pkt.
Art. 393 § 7 § 2 k.p.c.
Powołując się na art. 3933 § 1 pkt.
art. 382 k.p.c
233 § 1 w związku z art. 382 k.p.c.
art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c
Zgodnie z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z 9 listopada 2000 r. II CKN 1385/00
postanowienie Sądu Najwyższego z 12 grudnia 2000 r. V CKN 1780/00
postanowienie Sądu Najwyższego z 11 maja 2001 r. III CZ 28/01
uchwała Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej z dnia 17 grudnia 2002 r. III CZP 72/02
III CZP 72/02
Supreme Court allows cassation when applicant claims obvious legal violation or procedural invalidity under Art. 393-3 § 1 pkt 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I UK 249/04

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Hajn

w sprawie z odwołania A. S.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S.

o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 lutego 2005 r.,

kasacji ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w K.

z dnia 20 lutego 2004 r., sygn. akt III AUa …/02,

odrzuca kasację.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. w sprawie A. S.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. wyrokiem z 20

lutego 2004 r. oddalił apelację ubezpieczonego. Pełnomocniczka ubezpieczonego

w dniu 23 czerwca 2004 r. wniosła kasację od powyższego wyroku zaskarżając go

w całości.

Skarżący zarzucił wyrokowi Sądu Apelacyjnego naruszenie przepisów prawa

materialnego przez błędną wykładnię art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998

r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz naruszenie

przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 w związku z art. 382 k.p.c. wnosząc o

zmianę

w

całości

zaskarżonego

wyroku

poprzez

uwzględnienie

wniosku

ubezpieczonego. Powołując się na art. 3933 § 1 pkt. 3 k.p.c. pełnomocniczka

skarżącego

wskazała,

że

w

sprawie

zachodzi

konieczność

ujednolicenia

stanowiska Sądu Apelacyjnego z prezentowanym w orzecznictwie stanowiskiem

Sądu Najwyższego w zakresie konieczności szczególnej oceny dowodów w postaci

opinii

lekarskich

w

przypadku

odmiennych

wniosków

tych

opinii

przy

niezmienionych danych dotyczących zdrowia osoby ubezpieczeniowej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. kasacja powinna zawierać, między innymi,

przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. Obowiązek ten

spoczywa na skarżącym, który powinien przedstawić argumenty przemawiające za

rozpoznaniem

kasacji

przez

Sąd

Najwyższy.

Przedstawienie

wskazanych

okoliczności należy do istoty skargi kasacyjnej. W związku z tym w orzecznictwie

przyjmuje się jednolicie, że brak w tym zakresie jest nieusuwalny i prowadzi do

odrzucenia kasacji bez wzywania do usunięcia braków (np. postanowienia Sądu

Najwyższego z 9 listopada 2000 r. II CKN 1385/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 51; z 12

grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52; z 11 maja 2001 r., III

CZ 28/01, OSNC 2001, nr 12, poz.12; uchwała Połączonych Izb – Izby

Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej z dnia 17

grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92). Wskazana przez

pełnomocniczkę

skarżącego

„konieczność

ujednolicenia

stanowiska

Sądu

Apelacyjnego z prezentowanym w orzecznictwie stanowiskiem Sądu Najwyższego”

nie odpowiada żadnej z przesłanek warunkujących przyjęcie kasacji do

rozpoznania, wymienionych w art. 393 § 1 i 2 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił kasację na podstawie art. 393 7 § 2

k.p.c.