Supreme Court dismisses appeal as legal issue already settled by prior precedent without new circumstances.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling that the legal question was not significant enough for review. The appellant argued that a formally defective bankruptcy filing should exempt a board member from liability, but the Court noted this issue had already been definitively resolved in earlier judgments. Consequently, the Court declined to accept the appeal because no new circumstances justified changing its established position on the matter.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 31 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; The Supreme Court will not accept a cassation appeal based on a significant legal issue if the matter has already been settled by prior precedent and no new circumstances exist to justify a change in that established view.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I UK 184/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z odwołania G. R.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S.z udziałem zainteresowanej L. […] Spółki z o.o. w D. o składki,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 marca 2016 r.,skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 8 października 2014 r. Sąd Apelacyjny w […] zmienił zaskarżony przez organ rentowy wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 czerwca 2013 r. w ten sposób, że oddalił odwołanie G. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 8 grudnia 2010 r. ustalającej, że G. R. odpowiada jako osoba trzecia za zaległości składkowe płatnika L. […] spółki z o.o. w D. za okres od sierpnia 2005 r. do kwietnia 2006 r.Odwołujący się wywiódł skargę kasacyjną od tego wyroku i opierając ją na zarzutach naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 116 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 107 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 31 i art. 32 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu rentowego kosztów postępowania kasacyjnego.
Skarżący wskazał na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego sprowadzającego się do odpowiedzi na pytanie, czy złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości nieodpowiadającego wymogom formalnym może stanowić przesłankę zwalniającą od odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie i zawierać argumenty na poparcie tego twierdzenia.W rozpoznawanej sprawie wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., gdyż skarżący wskazał na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego.
Zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na występujące w sprawie zagadnienie prawne wymaga sformułowania takiego zagadnienia oraz przedstawienia argumentów prawnych, które wykażą możliwość różnorodnej oceny zawartego w nim problemu. Nie istnieje przy tym możliwość stwierdzenia, że w sprawie występuje zagadnienie prawne, jeżeli Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w kwestii prawnej prezentowanej przez skarżącego i wyraził swój pogląd we wcześniejszych orzeczeniach, a nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2003 r., I PK 230/02).
Tego rodzaju sytuacja występuje zaś w sprawie niniejszej. Problem prawny przedstawiony przez skarżącego był już bowiem rozstrzygany przez Sąd Najwyższy, który w wyrokach z dnia 18 kwietnia 2007 r., I UK 349/06 (OSNP 2008 nr 9-10, poz. 149) i z dnia 18 marca 2014 r., II UK 372/13 (OSNP 2015 nr 7, poz.
95) przyjął, że zwrot przez sąd wniosku o ogłoszenie upadłości spółki z powodu jego braków formalnych jest równoznaczny z brakiem takiego wniosku w rozumieniu art. 31 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art. 116 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. W tej sytuacji zwolnienie członka zarządu od odpowiedzialności za zobowiązania spółki zależy od wykazania, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy. Sąd Najwyższy zajął już zatem stanowisko w przedmiocie problemu prawnego sygnalizowanego przez skarżącego, a że nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu, nie ma możliwości uznania, iż kwestia ta aktualnie stanowi istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 k.p.c., postanowił jak w sentencji. l.n