Supreme Court dismisses cassation as no legal issue exists regarding the interpretation of the social security pension law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by an insured individual against a lower court ruling on a work-related disability pension. The appellant argued that Article 129 of the Social Security Fund Pension Law required judicial interpretation to determine if a pension claim could be filed before the official confirmation of the work-related illness. The court held that the provision is unambiguous and solely governs the payment start date based on the application filing date, leaving no room for interpretation regarding the timing of the claim itself.
Legislator headnote
AI generatedArt. 393 § 1 k.p.c.; Art. 129 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The Supreme Court may reject a cassation appeal if no significant legal issue exists; the cited pension law provision is clear and does not require interpretation to determine when a work-related disability pension claim can be filed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I UK 184/05
POSTANOWIENIE
Dnia 5 stycznia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krystyna Bednarczyk
w sprawie z odwołania K. C.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B.
o ustalenie daty przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej
chorobą zawodową,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 stycznia 2006 r.,
kasacji ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w K.
z dnia 13 stycznia 2005 r., sygn. akt III AUa …/03,
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca K. C. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego –
Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie
o przyznanie renty z tytułu choroby zawodowej za okres ponad pięciu lat wstecz
przed zgłoszeniem wniosku w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Kasację oparł
na obu podstawach wymienionych w art. 3931 k.p.c. a jako okoliczność
uzasadniającą jej rozpoznanie wskazał konieczność wykładni art. 129 ust. 1 ustawy
z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych (jednolity tekst: Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.), „albowiem na
gruncie brzmienia i wykładni wymienionego przepisu rodzi się pytanie, czy
zgłoszenie wniosku może nastąpić przed ostatecznym ustaleniem w trybie
administracyjnym istnienia choroby zawodowej czy też jest to wykluczone”.
Oceniając podstawy przyjęcia kasacji do rozpoznania lub odmowy jej
przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przepis art. 393 1 § 1 k.p.c. stanowi,
że Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli w
sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne i nie istnieje potrzeba wykładni
przepisów
prawnych
budzących
poważne
wątpliwości
lub
wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów. Przedstawiona w kasacji potrzeba wykładni
prawa nie odnosi się do przepisu art. 129 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z
Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Stanowi on, że świadczenia wypłaca się
poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż
od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Przepis dotyczy wypłaty świadczeń, a
zatem na gruncie wykładni tego przepisu nie można rozwiązać problemu kiedy
osoba ubiegająca się o rentę z tytułu choroby zawodowej może skutecznie zgłosić
wniosek. Sam przepis ma treść jednoznaczną – o dacie wypłaty świadczeń
decyduje data zgłoszenia wniosku – zatem nie występują wątpliwości wymagające
jego wykładni.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.
odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.