Legislator Case Law & Legislation
I UK 175/07 AI generated

Supreme Court dismissed cassation as no legal issue existed; statute defines disability link to deportation.

Case Number I UK 175/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by a social insurance beneficiary seeking a deportation pension. The applicant argued that the lower courts failed to comprehensively evaluate medical expert opinions regarding the causal link between her deportation to the USSR and her current disability. The court determined that the question of whether a disability stems from deportation versus age or post-war illness is a matter of fact-finding and evidence assessment, not a novel legal issue. Consequently, the statutory provisions already define the required causal connection, rendering the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 3 k.p.c.; Art. 12 ust. 3, 4 ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach: A question regarding the causal link between deportation and disability is a matter of evidence assessment, not a legal issue justifying cassation, as the statute explicitly requires proving disability resulted from injuries or illness sustained during the deportation.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility deportation pension entitlement causal link disability medical evidence assessment combatants and victims act

Cited Legislation

AI generated
Art. 398 § 1 k.p.c.
najmniej jednej z podstaw wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c.
Art. 398 § 3 k.p.c.
najmniej jednej z podstaw wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c.
Art. 12 ust. 3 ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach
w takiej sytuacji stosować wobec tych osób przepisy art. 12 ust.
Art. 12 ust. 4 ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach
w takiej sytuacji stosować wobec tych osób przepisy art. 12 ust.
art. 233 § 1 k.p.c
że z racji wskazanego ograniczenia zarzut naruszenia tylko art. 233 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
(art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.).
art. 3983 § 3 k.p.c
2 i art. 3983 § 3 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych motywów orzeczono na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I UK 175/07

POSTANOWIENIE

Dnia 4 października 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Korzeniowski

w sprawie z odwołania J. A.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o rentę w związku z deportacją,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 4 października 2007 r.,

skargi kasacyjnej ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt (...)

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z 21 lutego 2006 r. odmówił

ubezpieczonej J. A. (ur. w 1939 r.) prawa do renty w związku z deportacją do ZSRR

wobec orzeczenia komisji lekarskiej o braku związku niezdolności do pracy z

deportacją.

Sąd Okręgowy w O. po opinii zespołu biegłych również nie stwierdzającej

takiego związku wyrokiem z 27 czerwca 2006 r. oddalił odwołanie ubezpieczonej od

decyzji organu rentowego.

Po apelacji ubezpieczonej Sąd Apelacyjny uzupełnił postępowanie o kolejną

opinię innego zespołu biegłych, który także nie stwierdził związku niezdolności do

pracy z deportacją. Wyrokiem z 8 lutego 2007 r. apelacja została oddalona na

podstawie przepisów ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych

osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.

Skargę kasacyjną ubezpieczona oparła na zarzucie naruszenia art. 233 § 1

k.p.c. przez brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału

przy

ocenie

opinii

obu

zespołów

biegłych

lekarzy,

polegającego

na

nieuwzględnieniu stanowiska prof. dr. hab. A. S. w oświadczeniu skierowanym do

Zarządu Głównego Sybiraków w Warszawie z 28 kwietnia 1997 r. W uzasadnieniu

wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano na istotne zagadnienie

prawne polegające na ustaleniu, czy jest możliwe 50 lat po wojnie ustalenie w jakim

stopniu aktualny stan zdrowia osób przebywających na przymusowych zesłaniach i

deportacji w ZSRR jest wynikiem prześladowań czy chorób doznanych w czasie

deportacji, a w jakim skutkiem wieku, urazów i chorób w okresie powojennym i jak

w takiej sytuacji stosować wobec tych osób przepisy art. 12 ust. 1 ustawy z 24

stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami

represji wojennych i okresu powojennego.

Na tej podstawie skarżąca wniosła o uchylenie wyroku i przyznanie renty

deportacyjnej albo przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Warunkiem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania jest wystąpienie co

najmniej jednej z podstaw wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c. (przesłanek

przedsądu).

Skarżąca wskazała na istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego

(art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.).

Istotność zagadnienia prawnego ocenia się z uwzględnieniem jego

znaczenia dla systemu prawa (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.). Nie wystarcza więc samo

twierdzenie o istnieniu takiego zagadnienia.

Przedstawione w skardze zagadnienie nie ma doniosłości prawnej z dwóch

przyczyn.

Przede wszystkim żądanie odpowiedzi czy po określonym czasie możliwe

jest ustalenie niezdolności do pracy jako skutku deportacji jest kwestią prawną lecz

tylko w aspekcie dowodowym, dotyczącym ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Tego rodzaju zarzuty nie mogą być podstawą skargi kasacyjnej (art. 398 3 § 3

k.p.c.), stąd i postawiona kwestia nie uzasadnia twierdzenia o istnieniu istotnego

zagadnienia prawnego, w tym znaczeniu też tylko o procesowym a nie

materialnoprawnym charakterze. Niejako z boku tej oceny można by też zauważyć,

że z racji wskazanego ograniczenia zarzut naruszenia tylko art. 233 § 1 k.p.c. nie

jest przyjmowany jako wystarczająca podstawa skargi kasacyjnej (art. 398 3 § 1 pkt

2 i art. 3983 § 3 k.p.c.).

Po wtóre odpowiedź na postawione zagadnienie prawne daje sama ustawa z

24 stycznia 1991 r. o kombatantach. Nie przyjęto bowiem w niej rozwiązania, które

zdaje się wynikać z intencji zagadnienia, że skoro pobyt na deportacji powodował

ujemne skutki u wszystkich deportowanych to świadczenia winny wynikać z faktu

deportacji. Przeciwnie, ustawa o kombatantach wymaga wpierw niezdolności do

pracy (inwalidztwa) i to skutkiem nie samej deportacji, lecz zranień, kontuzji bądź

innych obrażeń lub chorób w związku z tym pobytem (art. 12 ust. 3).

Inaczej ujmując odpowiedź na postawione pytanie jest pozytywna i zawarta

jest w samej ustawie. Wyraźnie stwierdza się w niej, że oceny wymaganego

związku dokonuje się w postępowaniu dowodowym, w tym w oparciu o wiedzę

medyczną (art. 12 ust. 4 ustawy).

W sprawie nie występuje więc istotne zagadnienie prawne, które

uzasadniałoby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Z tych motywów orzeczono na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.