Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of specific grounds for preliminary acceptance under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a social insurance office's refusal to pay an early pension. The insured argued that the lower appellate court failed to exercise its adjudicatory and supervisory functions, claiming a violation of constitutional rights and procedural rules. The court rejected this because the applicant's request for preliminary acceptance lacked the specific legal grounds and detailed argumentation required by the Civil Procedure Code to establish a prima facie obvious violation of law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation complaint must include a separate, substantiated request for preliminary acceptance citing at least one statutory ground for acceptance and demonstrating its presence in the specific case; a general allegation of procedural failure without concrete identification of obvious legal violations does not satisfy these requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I UK 127/18 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Wróbel w sprawie z odwołania M. W.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S.o wypłatę emerytury,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 28 marca 2019 r.,skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Decyzją z 12 sierpnia 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu M. W. podjęcia wypłaty świadczenia od 1 kwietnia 2013 r.Odwołanie od decyzji wniósł ubezpieczony domagając się wypłaty od organu rentowego nienależnie wstrzymanych świadczeń za okres od 1 kwietnia 2013 r. do 31 marca 2014 r., w łącznej wysokości 43.077,49 zł wraz z ustawowymi odsetkami od wniesienia odwołania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenia art. 103a ustawy o emeryturach i rentach przez odmowę podjęcia wypłaty świadczenia od 1 kwietnia 2013 r. mimo spełnienia wymogów ustawowych do wypłaty emerytury, albowiem wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 lutego 2013 r. przyznano mu prawo do świadczenia od 1 kwietnia 2013 r.Wyrokiem z 11 kwietnia 2017 r., IV U […], Sąd Okręgowy w C. oddalił odwołanie.Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 29 listopada 2017 r., III AUa […], oddalił apelację ubezpieczonego M.
W. od powyższego wyroku Sądu Okręgowego.Ubezpieczony M. W. zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 29 listopada 2017 r. w całości, opierając skargę na podstawie przewidzianej w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.Skarżący zarzucił wyrokowi naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji w zw. z art. 328 § 2 k.p.c. oraz art. 378 § 1 k.p.c., a także art. 382 i art. 386 § 1 k.p.c. „w następstwie czego oraz nieprzestrzeganie kompetencji rozpoznawczych i kontrolnych sądu odwoławczego i niespełnienie jego procesowej funkcji (art. 378 § 1 w zw. z art. 382 k.p.c.) doszło do tego, że apelacja skarżącego nie została rozpoznana co do istoty sprawy”.Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność (art. 3989 pkt 4 k.p.c.).
Jak wskazał, w toku postępowania apelacyjnego i podejmowanych czynności decyzyjnych związanych z wydaniem zaskarżonego wyroku nie została zrealizowana zarówno funkcja rozpoznawcza, jak i kontrolna tego sądu.Mając na względzie podane podstawy skargi kasacyjnej oraz przesłanki uzasadniające wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, a także o rozstrzygnięcie o kosztach procesu za instancję kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem merytorycznego rozpoznania.Jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest, jak wynika z art. 3984 § 2 k.p.c., wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Konstrukcyjne wymaganie skargi kasacyjnej przedstawienia uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest spełnione jedynie wtedy, gdy skarżący w wyodrębnionym - odrębnym od uzasadnienia podstaw kasacyjnych - wywodzie prawnym wykaże, że w sprawie występuje jedna z przesłanek przedsądu przewidzianych w art. 3989 § 1 k.p.c. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien wskazać na przynajmniej jedną z przesłanek przedsądu z art. 3989 § 1 k.p.c. i wykazać, że występuje ona w danej sprawie (postanowienie z Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2017 r., II UK 712/16, niepubl.).W przypadku powołania się na oczywistą zasadność skargi należy wykazać, iż zaskarżony wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad prawa, widocznym prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy przedmiotowej sprawy i dłuższych badań lub dociekań (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2017 r., V CSK 535/16, LEX nr 2304253).Skarżący nie uczynił zadość opisanym wyżej wymogom.
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie skonkretyzował, na czym mają polegać oczywiste braki zaskarżonego orzeczenia. Wskazał jedynie, iż „w toku postępowania apelacyjnego i podejmowanych czynności decyzyjnych związanych z wydaniem zaskarżonego wyroku nie została zrealizowana zarówno funkcja rozpoznawcza, jak i kontrolna tego sądu”. Tak ogólnikowe uzasadnienie nie jest wystarczające do uznania, że skarga zasługuje na przyjęcie do merytorycznego rozpoznania. Nie jest natomiast rzeczą Sądu Najwyższego doszukiwanie się wymaganej argumentacji w pozostałej części uzasadnienia skargi kasacyjnej (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 7 grudnia 2007 r., III CSK 319/07, LEX nr 623803).Mając na względzie powyższe, należało orzec jak w sentencji.