Supreme Court dismisses cassation on social insurance appeal, rejecting formal evidence violation claims.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by M. R. against the Social Insurance Institution's decision. The applicant argued for a formal violation of evidence rules and misinterpretation of the Farmers' Social Insurance Act, but the appellate court had already considered all evidence. The court found no grounds for cassation as the lower court correctly applied established legal interpretations regarding the one-year continuous insurance requirement for farmers engaging in non-farming business.
Legislator headnote
AI generatedArt. 382 k.p.c.; Art. 393 k.p.c.; Art. 5a ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników: The Supreme Court will not accept a cassation appeal if the appellate court has fully considered the evidence and correctly applied established statutory interpretations without committing a formal error.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I UK 113/04
POSTANOWIENIE
Dnia 22 lipca 2004 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Iwulski
w sprawie z wniosku M. R.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o ubezpieczenie społeczne,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 22 lipca 2004 r.,
na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 26 lutego 2004 r.,
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 lutego 2004 r.,
Ubezpieczeń Społecznych
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i
oddalił apelację wnioskodawcy M. R. od wyroku Sądu
Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia 9 października
2003 r., oddalającego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
z
dnia 6 lutego 2003 r.
Wyrok
ten
kasacją
zaskarżył
wnioskodawca.
Jako
okoliczności
uzasadniające rozpoznanie kasacji " rażące naruszenie prawa formalnego tj. art.
382 k.p.c. przez niewuzględnienie całości zebranego materiału dowodowego" oraz
potrzebę wykładni art. 5a ustawy z dnia 20 stycznia 1990 r. o ubezpieczeniu
społecznym rolników (jednolity tekst: Dz.U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.)”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd drugiej instancji uwzględnił cały, zebrany w sprawie materiał dowodowy.
Nie może być więc mowy o oczywistym naruszeniu art. 382 k.p.c. Nie występuje też
potrzeba wykładni art. 5a ustawy z dnia 20 stycznia 1990 r. o ubezpieczeniu
społecznym rolników, gdyż Sąd drugiej instancji przyjął w tym zakresie interpretację
wynikającą z treści tego przepisu, a utrwaloną w orzecznictwie. W tym zakresie
należy w szczególności wskazać na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia
1998 r., II UKN 343/98 (OSNAPiUS 2000 nr 2, poz. 74), według którego stosownie
do art. 5a ustawy z dnia 20 stycznia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników
warunkiem podlegania rolniczemu ubezpieczeniu społecznemu przez rolnika (domownika), który podejmuje pozarolniczą działalność gospodarczą jest uprzednie,
trwające nieprzerwanie przynajmniej przez jeden rok podleganie z mocy ustawy
ubezpieczeniu społecznemu rolników w pełnym zakresie. Podobnie w wyroku z
dnia 17 listopada 2000 r., II UKN 54/00 (OSNAPiUS 2002 nr 12, poz. 290) Sąd
Najwyższy stwierdził, że warunkiem ubezpieczenia rolnika, który podejmuje
pozarolniczą działalność gospodarczą, jest trwające nieprzerwanie przynajmniej
przez jeden rok podleganie z mocy ustawy ubezpieczeniu społecznemu rolników w
pełnym zakresie, poprzedzające bezpośrednio datę rozpoczęcia tej działalności art. 5a ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (por.
też wyrok z dnia 4 lutego 2000 r., II UKN 364/99, OSNAPiUS 2001 nr 13, poz. 450).
Sąd Najwyższy ocenił, że w sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione
w art. 393 k.p.c. i uznał za uzasadnioną odmowę przyjęcia kasacji do rozpoznania,
o czym orzekł na podstawie tego przepisu w związku z art. 393 7 § 1 k.p.c.
kc