Supreme Court allows late appeal due to identical addresses of second and supreme instance courts.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland allowed a late appeal filed against a second-instance court decision. The appellant argued that mailing the appeal via the second-instance court was valid because both courts shared the same physical address, despite the second instance ruling the appeal was untimely. The court held that the identical addresses and the ambiguous phrasing 'via' created special circumstances where the postal service's delivery to the second instance court was deemed valid for the supreme instance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 386 § 1 KPC; Art. 397 § 2 KPC; Art. 393 § 3 KPC: When second and supreme instance courts share an address, a document addressed 'via' the second instance is validly delivered to the supreme instance if the sender's intent clearly points to the second instance as the recipient.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Postanowienie z dnia 25 października 2001 r.
I PZ 72/01
Doręczenie Sądowi Najwyższemu w terminie wyznaczonym w art. 393 4
KPC przesyłki pocztowej zawierającej kasację, zaadresowanej "Sąd Najwyższy
za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Warszawie", należy wyjątkowo, ze
względu na tożsamość adresu siedzib obu sądów, traktować jako wniesioną w
tym terminie do sądu drugiej instancji.
Przewodniczący SSN Barbara Wagner (sprawozdawca), Sędziowie SN: Józef
Iwulski, Andrzej Kijowski.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2001 r. sprawy z powództwa Andrzeja K. przeciwko Polskiej Agencji Rozwoju Turystyki S.A. w W. o wynagrodzenie, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2001 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 lipca 2001 r. [...] odrzucił kasację Andrzeja K. od wyroku tego Sądu z dnia 22 maja 2001 r. jako spóźnioną. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi powoda w dniu 7
czerwca 2001 r. Wysłał on kasację adresując ją do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego. Obydwa te Sądy mają ten sam adres. Kasacja została
doręczona Sądowi Najwyższemu, który przesłał ją w dniu 10 lipca 2001 r. do Sądu
Apelacyjnego. Miesięczny termin do wniesienia kasacji upływał 7 lipca 2001 r. Dopisek na kopercie „za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego” nie zmienia właściwego adresata, za który pełnomocnik skarżącego uznał Sąd Najwyższy.
Pełnomocnik powoda zaskarżył to postanowienie zażaleniem, wnosząc o jego
uchylenie. W uzasadnieniu podał, że list zawierający kasację przesłał na adres
wskazany w pismach Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Prawidłowości oznaczenia
adresata dowodzi dowód nadania przesyłki poleconej [...] wystawiony przez Urząd
Pocztowy P. Na rewersie potwierdzenia odbioru jako odbiorca został wskazany Sąd
Apelacyjny. Ponieważ potwierdzenie odbioru przesyłki nie zostało zwrócone pełnomocnikowi, złożył on w tej sprawie reklamację. „Słowa ‘za pośrednictwem’ określiły,
w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, do czyich rąk list polecony, za dowodem
doręczenia, winien być doręczony”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jakkolwiek Sąd drugiej instancji trafnie stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że błędne zaadresowanie pisma procesowego obciąża pełnomocnika strony, to zażalenie ze względu na szczególne okoliczności należy w rozpoznawanej sprawie uznać za uzasadnione. Te szczególne okoliczności to fakt, że Sąd
Apelacyjny w Warszawie i Sąd Najwyższy mają siedziby pod tym samym adresem.
Adresat listu nie został przez jego nadawcę wskazany na kopercie w sposób absolutnie jasny dla doręczyciela. Jednakże określenie: „Sąd Najwyższy za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego” mogło spowodować doręczenie przesyłki także do Sądu
Apelacyjnego, a więc adresata właściwego. Słusznie wywodzi skarżący, że zwrot „za
pośrednictwem” sugeruje, iż adresatem przesyłki jest ów organ pośredniczący. Z
tego wszakże nie wynika, iżby doręczenie przesyłki w takich razach instytucji, której
ta ma być przez owego „pośrednika” przekazana obciążała doręczyciela.
W niniejszej sprawie należy uwzględnić dodatkowo fakt, że intencje nadającego pismo procesowe wynikają bez wątpienia z dowodu nadania przesyłki poleconej,
na którym oznaczenie adresata - Sąd Apelacyjny w Warszawie - jest jednoznaczne.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 386 § 1 KPC
w związku z art. 397 § 2 i art. 39318 § 3 KPC, orzekł jak w sentencji.