Supreme Court dismissed appeal on civil procedure code application to second-instance judgments post-July 2000.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the applicability of the new Civil Procedure Code to a second-instance judgment rendered after July 1, 2000. The appellant argued that the old code should apply because the first-instance judgment occurred before the new law's enactment. The court ruled that the new code governs the admissibility of appeals for judgments issued by the second instance after the new law took effect, regardless of the first-instance date.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego; Art. 392 KPC; The new Civil Procedure Code applies to the filing and consideration of appeals against second-instance judgments rendered after its entry into force, overriding the previous code's applicability based on first-instance dates.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Postanowienie z dnia 12 kwietnia 2001 r.
I PZ 6/01
O stosowaniu do złożenia i rozpoznania kasacji przepisów Kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 24 maja 2000 r. o
zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. Nr 48, poz. 554)
decyduje wydanie orzeczenia sądu drugiej (a nie pierwszej) instancji po dniu 1
lipca 2000 r.
Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza, Sędziowie: SN Walerian
Sanetra, SA Herbert Szurgacz (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 kwietnia
2001 r., sprawy z powództwa Doroty C. przeciwko Zespołowi Gastronomiczno-Cukierniczemu Jadwigi W. w J. o wynagrodzenie, na skutek zażalenia wniesionego
przez stronę pozwaną na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Kielcach z dnia 3 stycznia 2001 r. [...]
o d d a l i ł zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2001 r. Sąd Okręgowy w Kielcach-Sąd
Pracy odrzucił kasację strony pozwanej od wyroku tego Sądu z dnia 18 października
2000 r. ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, która wynosi 8.165,67 zł, a
zatem jest niższa niż ustalona art. 3921 KPC granica dziesięciu tysięcy złotych do
wniesienia kasacji.
W zażaleniu na powyższe postanowienie strona pozwana zarzuciła naruszenie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o
kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i
egzekucji (Dz.U. Nr 48, poz. 554). Zdaniem skarżącej art. 3921 KPC ma zastosowanie do orzeczeń, w których tok instancji rozpoczął się po dniu 1 lipca 2000 r., lub
orzeczenie zapadło po tej dacie. W sprawie wyrok zasądzający od pozwanej dochodzone roszczenie zapadł w dniu 1 czerwca 2000 r., tj. przed wejściem w życie noweli
do Kodeksu postępowania cywilnego w związku z czym do złożenia i rozpatrzenia
środków zaskarżenia znajduje zastosowanie art. 392 KPC w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2000 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja
2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego do złożenia i rozpoznania środków zaskarżenia od orzeczeń wydanych przed dniem wejścia w życie ustawy
stosuje się przepisy dotychczasowe. Wynika stąd, że do złożenia i rozpoznania środków zaskarżenia od orzeczeń wydanych po dniu 1 lipca 2000 r. stosuje się przepisy
Kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu nadanym im powołaną ustawą z dnia
24 maja 2000 r. Kasacja jest środkiem zaskarżenia orzeczeń wydanych przez sąd
drugiej instancji, a nie orzeczeń pierwszoinstancyjnych (art. 392 KPC), jak przyjmuje
skarżący w zażaleniu. Decyduje zatem, w zakresie dopuszczalności kasacji ze
względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, data wyroku sądu drugiej instancji.
Wyrok Sądu Okręgowego-Sądu Pracy w Kielcach zapadł 18 października 2000 r.
Kasacja byłaby więc dopuszczalna gdyby wartość przedmiotu zaskarżenia nie była
niższa niż dziesięć tysięcy złotych.
Z wymienionych względów, na podstawie art. 385 KPC w związku z art. 397 §
2 oraz art. 39319 KPC, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.