Legislator Case Law & Legislation
I PKN 61/01 AI generated

Supreme Court dismisses late appeal when court-appointed lawyer refused to file it.

Case Number I PKN 61/01
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal filed after the statutory deadline. Although the plaintiff argued that two previous court-appointed lawyers refused to draft the appeal, the court held that the final appointed lawyer's refusal was valid. The court reasoned that since the final lawyer, authorized to act on the plaintiff's behalf, did not file the appeal within the time limit, the appeal was inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3935 KPC; Art. 168 § 1 KPC: A court-appointed lawyer may refuse to draft an appeal if it is inadmissible or obviously unfounded, and such refusal precludes the court from granting a time extension for filing a late appeal.

Keywords

AI generated
court-appointed lawyer refusal to file appeal time extension for appeal inadmissible appeal civil procedure law statutory deadline final decision binding

Cited Legislation

AI generated
Art. 3935 KPC
art. 3935 KPC), gdyby nie został przywrócony termin do jej wniesienia.
Art. 168 § 1 KPC
można uznać, iż zachodziły warunki przywrócenia terminu określone w art. 168 § 1
Art. 363 § 1 KPC
Art. 3938 § 1 KPC
wniesiona po upływie terminu, a nie było podstaw do jego przywrócenia, orzekł stosownie do art. 3938 § 1 KPC (w brzmieniu przed nowelizacją wynikającą z ustawy z

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Postanowienie z dnia 2 lipca 2001 r.

I PKN 61/01

Wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji nie uzasadnia

zakwestionowanie przez stronę odmowy jej sporządzenia przez adwokata

ustanowionego z urzędu.

Przewodniczący SSN Józef Iwulski, Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Jadwiga Skibińska-Adamowicz.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lipca2001

r. sprawy Grażyny L. przeciwko Szkole Podstawowej w P. o nakazanie, na skutek

kasacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 29 grudnia 1999 r. [...]

o d r z u c i ł kasację.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 29 grudnia 1999 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Poznaniu oddalił apelację powódki od wyroku Sądu RejonowegoSądu Pracy w Poznaniu z dnia 1 października 1999 r. oddalającego powództwo o

złożenie oświadczenia, że w aktach osobowych powódki pozostaną wyłącznie dokumenty nie będące zawartością tych akt według ich stanu przedstawionego do

sprawy.

Na żądanie powódki wyrok ten z uzasadnieniem został jej doręczony w dniu

28 stycznia 2000 r.

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2000 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu ustanowił dla powódki adwokata. W piśmie z dnia 18 lutego 2000 r. adwokat Maria B.

poinformowała Sąd Okręgowy w Poznaniu, że jako wyznaczony z urzędu pełnomocnik powódki, po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie znajduje podstaw prawnych

do wniesienia kasacji. Z kolei telegramem nadanym w dniu 28 lutego 2000 r. kolejny

wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w P. pełnomocnik z urzędu adwokat

Anna J.-W. także poinformowała Sąd Okręgowy w Poznaniu, że nie znalazła podstaw prawnych do wniesienia kasacji.

Kasacja, którą powódka wniosła osobiście, została odrzucona postanowieniem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 9 marca 2000 r. Zażalenie na to postanowienie oddalił Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 20 czerwca 2000 r.

W dniu 1 sierpnia 2000 r. do Sądu Okręgowego w Poznaniu została wniesiona w imieniu powódki kasacja przez kolejnego jej pełnomocnika adwokat Mariana K.

wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką w P. Kasacja ta połączona została

z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, uzasadnionym w ten sposób,

że od daty wyznaczenia adwokat Mariana K. pełnomocnikiem (19 lipca 2000 r.)

upłynęło zaledwie 11 dni, natomiast wcześniej powódka mogła tylko sama, a więc

nieskutecznie, wnieść kasację, natomiast nie miała wpływu na to, że jej dwaj poprzedni pełnomocnicy odmówili sporządzenia kasacji. Sąd Okręgowy w Poznaniu

postanowieniem z dnia 12 grudnia 2000 r. przywrócił powódce termin do wniesienia

kasacji, a następnie przedstawił kasację Sądowi Najwyższemu.

Sąd Najwyższy na skutek powyższej kasacji, wniesionej w imieniu powódki

przez jej pełnomocnika w dniu 1 sierpnia 2000 r., zważył, co następuje:

Nie ulega wątpliwości, że kasacja została wniesiona po upływie terminu i z

tego powodu podlegałaby odrzuceniu (por. art. 3935 KPC), gdyby nie został przywrócony termin do jej wniesienia. Tak więc od oceny zasadności przywrócenia terminu

zależała dopuszczalność rozpoznania kasacji powódki. W kwestii tej Sąd Najwyższy

stwierdził, że z przedstawionych wyżej okoliczności niezachowania terminu do wniesienia kasacji wynika, iż - wbrew postanowieniu Sądu Okręgowego w Poznaniu - nie

można uznać, iż zachodziły warunki przywrócenia terminu określone w art. 168 § 1

KPC. Wyznaczony adwokat, będąc pełnomocnikiem powódki, był umocowany do

wykonywania w imieniu powódki czynności procesowych, w szczególności wniesienia kasacji. Niewniesienie kasacji w przewidzianym do tego terminie przez działającego w imieniu powódki pełnomocnika stanowiło konsekwencję przyjęcia, że kasacja

byłaby bezpodstawna. Takie stanowisko w terminie otwartym do wniesienia kasacji

zajął również drugi z wyznaczonych dla powódki adwokatów, powodując w konsekwencji uprawomocnienie się wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 grudnia 1999 r. (por art. 363 § 1 KPC). Należy podkreślić, że z chwilą upływu terminu zaskarżenia tego wyroku, stał się on prawomocny wskutek stanowiska strony reprezentowanej przez pełnomocnika z urzędu, iż kasacji nie wniesie. W tej sytuacji pra-

womocności orzeczenia wynikającego z czynności strony (zastąpionej przez pełnomocnika) nie powinno się wzruszać w oparciu o czynności podjęte już po uprawomocnieniu się wyroku, przez kolejnego adwokata wyznaczonego stronie przez właściwy organ adwokatury. Były to czynności adwokata wyznaczonego już po uprawomocnieniu się wyroku, które - z powodu prawomocnego zakończenia sprawy - nie

powodują zweryfikowania (uchylenia) czynności procesowych podjętych w toku

otwartego postępowania. Trzeba przy tym zauważyć, że stanowisko - będącego adwokatem z urzędu - pełnomocnika strony o odmowie sporządzenia kasacji wywołało

wspomniane wyżej skutki procesowe bez poddania tego stanowiska kontroli Sądu.

Skład rozpoznający sprawę podziela pogląd wyrażony w uchwale składu Siedmiu

Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2000 r. III CZP 14/00 (OSNC 2001

nr 2, poz. 21), iż adwokat ustanowiony dla strony przez sąd może odmówić sporządzenia kasacji, jeżeli byłaby ona niedopuszczalna lub oczywiście bezzasadna. Ponadto zgodzić się trzeba z zawartym w uzasadnieniu tej uchwały stwierdzeniem, że:

„w postępowaniu cywilnym brak jest w obecnym stanie prawnym bezpośredniej możliwości skontrolowania przez sąd zasadności odmowy sporządzenia kasacji, chociaż

adwokat ustanowiony był dla strony przez sąd, a zadaniem rady adwokackiej było

jedynie wskazanie jego osoby”.

Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy, stwierdzając, że kasacja została

wniesiona po upływie terminu, a nie było podstaw do jego przywrócenia, orzekł stosownie do art. 3938 § 1 KPC (w brzmieniu przed nowelizacją wynikającą z ustawy z

dnia 24 maja 2000 r. - Dz.U. Nr 48, poz. 554).