Employment termination for cause abroad requires employer reasons, not employee faults, under specific export work regulations.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal regarding a fixed-term employment contract terminated abroad. The plaintiff argued that the termination violated regulations requiring employer-initiated reasons for such contracts. The court held that the cited regulation defines termination causes as strictly employer-side organizational needs, excluding employee faults.
Legislator headnote
AI generated§ 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r.; The termination of a fixed-term employment contract for work abroad is permissible only for reasons attributable to the employer's organizational needs, excluding causes stemming from the employee's side.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Wyrok z dnia 7 stycznia 1997 r.
I PKN 56/96
Przyczyny leżące po stronie pracownika nie uzasadniają wypowiedzenia,
zawartej na czas określony umowy o pracę za granicą (§ 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r. w sprawach niektórych praw i
obowiązków pracowników skierowanych do pracy za granicą w celu realizacji
budownictwa eksportowego i usług związanych z eksportem (tekst jednolity: Dz.
U. z 1990 r., Nr 44, poz. 259).
Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN:
Józef Iwulski, Walerian Sanetra.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 1997 r. sprawy z powództwa
Piotra K. przeciwko "B".SA w W.-Oddział w R. o odszkodowanie, na skutek kasacji
powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w
Rzeszowie z dnia 26 września 1996 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi WojewódzkiemuSądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Powód Piotr K. w sprawie przeciwko "B." SA w W.-Oddziałowi w R. o odszkodowanie z tytułu wadliwego wypowiedzenia wniósł kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 26 września 1996 r.
[...] Jego zdaniem ten wyrok, oddalający apelację od wyroku Sądu I instancji
oddalającego powództwo, narusza § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z
dnia 27 grudnia 1974 r. w sprawie niektórych praw i obowiązków pracowników skierowanych do pracy za granicą w celu realizacji budownictwa eksportowego i usług
związanych z eksportem (jednolity tekst: Dz. U. z 1990 r., Nr 44, poz. 259). Według
powoda wcześniejsze rozwiązanie umowy o pracę za granicą, zawartej na czas określony, nie może nastąpić z przyczyn leżących po stronie pracownika (chyba że są
podstawy do rozwiązania tej umowy bez wypowiedzenia), albowiem § 6 ust. 1 pkt 1
tego rozporządzenia dopuszcza jej rozwiązanie tylko w przypadku, gdy jest to uzasadnione potrzebami organizacyjno-produkcyjnymi budowy (usługi) eksportowej.
Podniesiono także zarzut naruszenia art. 265 KP.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest uzasadniona.
Co do zarzutu naruszenia art. 265 KP należy stwierdzić, że Sąd Najwyższy
podziela poglądy wyrażone we wcześniejszych orzeczeniach, iż samo złożenie pozwu
po terminie z art. 264 KP, bez wyraźnego wniosku o przywrócenie terminu do
wniesienia odwołania od wypowiedzenia, należy traktować jako złożenie tego wniosku.
Nie podziela natomiast poglądu wynikającego z wyroku SN z dnia 14 listopada 1979 r.,
I PRN 137/79 (OSNCP 1980 z. 6 poz. 120, OSPiKA 1981 z. 7/8 poz. 123 z krytyczną
glosą L. Florka) oraz wyroku z dnia 16 października 1981 r. (I PZP 32/81), I PR 88/81
(OSNCP 1982 z. 5-6 poz. 75, OSPiKA 1982 z. 11 poz. 203 z glosą J. Tyszki), według
którego negatywne okoliczności leżące po stronie pracownika mogą uzasadniać
wypowiedzenie umowy o pracę za granicą zawartej na czas określony. Zdaniem Sądu
Najwyższego orzekającego w niniejszej sprawie dopuszczalność wypowiedzenia takiej
umowy, określona w rozporządzeniu z dnia 27 grudnia 1974 r. w przypadku, "gdy jest to
uzasadnione potrzebami organizacyjno-produkcyjnymi budowy (usługi) eksportowej"
oznacza przyczyny leżące po stronie pracodawcy. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż
zasadą jest niedopuszczalność wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas
określony (art. 32 i art. 33 KP). Wyjątki od tej zasady nie mogą być zatem
interpretowane rozszerzająco. Przewidziana w § 6 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia
przyczyna wypowiedzenia jest okolicznością, która umożliwia wypowiedzenie przez
pracodawcę. Możliwość wcześniejszego rozwiązania stosunku pracy z inicjatywy
pracownika przewidziana jest natomiast w przypadku zajścia po jego stronie ciężkiego
wypadku losowego (§ 6 ust. 2). Pracodawca jest wówczas obowiązany do rozwiązania
umowy w drodze porozumienia stron. Także ta okoliczność przemawia za ścisłym
rozumieniem pojęcia "potrzeb organizacyjno-produkcyjnych". Rozwiązanie stosunku
pracy przez pracodawcę lub z inicjatywy pracownika jest bowiem dopuszczalne tylko w
dokładnie określonych przypadkach, przy czym w odniesieniu do pracownika, w
szczególności obejmuje to śmierć małżonka, dziecka, matki lub ojca albo klęski
żywiołowe. Tak poważne przyczyny uzasadniające rozwiązanie stosunku pracy z
inicjatywy pracownika uzasadniają - zgodnie z zasadą równości stron tego stosunku niedopuszczalność rozszerzającego rozumienia zwrotu "potrzeby organizacyjnoprodukcyjne" pracodawcy.
Regulacje te wymagają od pracownika i pracodawcy szczególnie starannego
doboru kontrahentów. Pracodawca ponosi znaczne ryzyko osobowe, nie może bowiem
zwolnić pracownika, który lekko narusza swoje obowiązki pracownicze lub jest mało
przydatny. Tylko w przypadku ciężkich naruszeń może on rozwiązać umowę o pracę
bez wypowiedzenia (§ 6 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia). Jest to konsekwencją
stabilności umów o pracę zawartych na czas określony.
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy należy zatem ustalić wysokość należnego powodowi odszkodowania.
Z tych względów na mocy art. 39313 § 1 KPC orzeczono jak w sentencji.