Supreme Court dismisses civil appeal against administrative court ruling as inadmissible under specific administrative law provisions.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's civil appeal lodged against a final administrative court decision regarding tax fees. The appellant argued for the application of civil procedure rules, but the court found no grounds for such an appeal since the Administrative Court's rulings were already final. The court determined that the specific Act on the Supreme Administrative Court exclusively governs appeals from such bodies, reserving only extraordinary review for designated state organs rather than private parties.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym art. 57 ust. 1; Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym art. 57 ust. 2; KPC art. 393 § 1: Appeals by private parties against final rulings of the Supreme Administrative Court are inadmissible as the Act on the Supreme Administrative Court exclusively provides for extraordinary review by designated state organs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Postanowienie z dnia 19 grudnia 1996 r.
I PKN 50/96
Kasacja złożona przez stronę od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 393 8 § 1
KPC.
Przewodniczący SSN: Józef Iwulski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Kazimierz
Jaśkowski, Walerian Sanetra.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia
1996 r. sprawy z powództwa P.U.H. "A-Z" Spółki z o.o. w G. przeciwko Izbie Skarbowej
w G. o wymiar opłaty skarbowej, na skutek kasacji powoda od wyroku Naczelnego
Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 16 lipca 1996 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
o d r z u c i ć kasację
Uzasadnienie
Adwokat A. B., w imieniu strony oznaczonej jako "PUH A-Z Sp. z o.o.", wniósł
kasację od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy w
Gdańsku z dnia 6 marca 1996 r. [...] zarzucając mu naruszenie art. 720 KC oraz art. 1
ust. 1 pkt 1 lit. c, art. 4, art. 7 i art. 10 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie
skarbowej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Rozpatrywana kasacja nie zawiera żadnego wywodu dotyczącego dopuszczalności tego rodzaju środka zaskarżenia od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego,
tak jakby była to kwestia oczywista. Tymczasem ten problem wymaga rozważenia w
pierwszej kolejności.
Postępowanie przed NSA jest uregulowane przede wszystkim w ustawie z dnia
11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).
Dopiero w sprawach nie unormowanych w tej ustawie, zgodnie z jej przepisem art. 59,
stosuje się odpowiednio wskazane w nim przepisy Kodeksu postępowania
administracyjnego, a w pozostałym zakresie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Aby więc uznać możliwość skutecznego złożenia przez stronę postępowania
sądowoadministracyjnego środka zaskarżenia w postaci kasacji, należałoby w pierwszym rzędzie ustalić, czy problem prawomocności i zaskarżalności wyroków NSA nie
jest uregulowany we wskazanej ustawie o NSA. Zgodnie z przepisem art. 57 ust. 1 tej
ustawy orzeczenia NSA są prawomocne, z wyjątkiem orzeczeń, od których wniesiono
sprzeciw na podstawie art. 39 ust. 2 i art. 47 ust. 3. Minister Sprawiedliwości, Prokurator
Generalny, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, Prezes Naczelnego Sądu
Administracyjnego, Rzecznik Praw Obywatelskich, a w sprawach z zakresu prawa pracy
i ubezpieczeń społecznych także Minister Pracy i Polityki Socjalnej mogą wnieść od
orzeczenia NSA rewizję nadzwyczajną do Sądu Najwyższego, jeżeli orzeczenie rażąco
narusza prawo lub interes Rzeczypospolitej Polskiej (art. 57 ust. 2). Ustawa o NSA nie
przewiduje więc dla samych stron żadnych środków zaskarżenia od prawomocnych
wyroków NSA, a jedynie umożliwia wniesienie od nich rewizji nadzwyczajnej przez
wskazane organy. Przepis art. 57 ust. 2 ustawy o NSA zachował moc po wejściu w
życie ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego,
rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o
postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o
kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 43,
poz. 189). Zgodnie z jej art. 10 rewizje nadzwyczajne od orzeczeń Naczelnego Sądu
Administracyjnego oraz organów pozasądowych, przewidziane w ustawach
szczególnych, rozpoznaje Sąd Najwyższy stosując odpowiednio przepisy o kasacji.
Nowelizacja Kodeksu postępowania cywilnego nie wprowadziła więc zmian do systemu
zaskarżania orzeczeń NSA w części dotyczącej podmiotów uprawnionych do składania
środków zaskarżenia. W dalszym ciągu została więc w tym zakresie utrzymana
instytucja rewizji nadzwyczajnej, do złożenia której nie jest uprawniona sama strona,
lecz określone organy. Kwestia zaskarżania orzeczeń NSA jest w całości uregulowana
w ustawie o NSA i wskazanej ustawie nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego.
Nie ma więc żadnych podstaw, aby do zaskarżania wyroków NSA stosować przepisy
KPC o kasacji. Kasacja złożona przez stronę od prawomocnego wyroku NSA, jako
niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 3938 § 1 KPC.