Legislator Case Law & Legislation
I PKN 5/96 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against execution order clause granting enforceability in civil proceedings.

Case Number I PKN 5/96
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the appellant's appeal against a lower court's order granting enforceability to a judgment awarding back pay. The appellant argued that material and procedural errors regarding the employee's readiness to work and lack of evidence should have prevented the order. The court ruled that granting enforceability is an execution procedure act, not a substantive judgment, and appeals against such orders are strictly limited by statute.

Legislator headnote

AI generated

Art. 13 § 2 KPC; Art. 775 § 1 KPC: Appeals against orders granting enforceability in execution proceedings are inadmissible via cassation as they fall outside the specific statutory exceptions to the general rule.

Keywords

AI generated
execution proceedings enforceability clause cassation inadmissibility lower instance order civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 13 § 2 KPC
Zgodnie z art. 13 § 2 KPC przepisy o procesie stosuje się
Art. 775 § 1 KPC
W przepisie art. 7751 § 1 KPC została wyrażona ogólna zasada, w myśl której w postępowaniu tym kasacja nie przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji, wydane po rozpoznaniu zażalenia.
Art. 393 § 8 KPC
Wobec powyższego kasacja podlegała odrzuceniu na podstawie art. 393 8
Art. 767 § 3 KPC
zastosowania w postępowaniu egzekucyjnym, ponieważ stosuje się przepis art. 767

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Postanowienie z dnia 27 sierpnia 1996 r.

I PKN 5/96

Od postanowienie w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności kasacja nie przysługuje.

Przewodniczący SSN: Józef Iwulski, Sędziowie SN: Teresa FlemmingKulesza (sprawozdawca), Walerian Sanetra.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 sierpnia 1996 r. sprawy z powództwa Hanny P. przeciwko Urzędowi Gminy w Ś., Gminnemu Przedszkolu w B. i Szkole Podstawowej w N. o przywrócenie do pracy i inne

świadczenia, na skutek kasacji złożonej przez stronę pozwaną od postanowienia Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Koszalinie z dnia 1 lipca 1996 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d r z u c i ć kasację.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Koszalinie wyrokiem z dnia 14 listopada 1995 r.

[...]: 1/ przywrócił powódkę Hannę P. do pracy w pozwanej Szkole Podstawowej w N.

na warunkach ustalonych przez Urząd Gminy w Ś. na sierpień 1995 roku, 2/ nakazał

pozwanej Szkole udzielenie powódce dalszego urlopu dla poratowania zdrowia do

dnia 31 grudnia 1995 roku, 3/ zasądził od pozwanej Szkoły na rzecz powódki

1.762,20 zł., 4/ oddalił powództwo wobec pozwanej Szkoły w pozostałej części, a w

stosunku do pozwanych Urzędu Gminy i Przedszkola Gminnego w B. w całości oraz

orzekł o kosztach procesu.

Wyrokiem z 18 stycznia 1996 roku Sąd Pracy uzupełnił wyrok z dnia 14 lis-

- 2 topada 1995 r. w ten sposób, że zasądził od pozwanej Szkoły odsetki w ustawowej

wysokości od należności głównej zasądzonej w punkcie 3 oraz nadał rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 587,40 zł.

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Koszalinie postanowieniem z dnia 22 lutego 1996 r. odrzucił rewizję pozwanego Urzędu Gminy w Ś.

Następnie pozwana Szkoła wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 18 marca

1996 r. w sprawie nadania klauzuli wykonalności. Ponadto pozwani: Szkoła Podstawowa w N. i Urząd Gminy w Ś. wnieśli zażalenie na "postanowienie Sądu z dnia 18

marca 1996 r. o nadaniu klauzuli prawomocności".

Po rozpoznaniu tych zażaleń 1 lipca 1996 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Koszalinie wydał dwa postanowienia pod jedną

sygnaturą [...]: oddalił zażalenie Szkoły Podstawowej w N. na postanowienie z dnia

18 marca 1996 r. o nadaniu klauzuli wykonalności i odrzucił zażalenie od nieistniejącego orzeczenia o stwierdzeniu prawomocności.

Pozwana Szkoła w N. wniosła kasację od "postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Koszalinie z dnia 1 lipca 1996 r. (...). Z treści kasacji wynika, że zaskarżone

zostało postanowienie, którym oddalono zażalenia na postanowienie w przedmiocie

nadania klauzuli wykonalności. Pozwana podniosła zarzut "naruszenia prawa materialnego, tj. art. 786 § 2 KPC i art. 47 § 1 KPC (chodzi prawdopodobnie o art. 47 § 1

KP)przez przyjęcie, że powódka zgłosiła gotowość do pracy w terminie 7-dniowym od

dnia uprawomocnienia się wyroku i naruszenia przepisów postępowania przez nieprzeprowadzenie żadnego postępowania dowodowego (brak odniesienia Sądu do

ustaleń stanu faktycznego), w wyniku czego nie dokonano ustaleń faktycznych mających istotne znaczenie w sprawie, a uchybienie powyższe ma istotny wpływ na wynik

sprawy". Pozwana wniosła o uchylenie postanowienia Sądu Wojewódzkiego w

Koszalinie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temuż Sądowi, względnie o uchylenie orzeczeń Sądu I i II instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu-Sądowi Pracy w Koszalinie. W uzasadnieniu podniesiono, że nadanie klauzuli wykonalności (w zakresie zasądzonego wynagrodzenia) mogło być dokonane wyłącznie po przeprowadzeniu postępowania

dowodowego, w wyniku którego ustalono by, że powódka podjęła pracę.

Powódka wniosła o oddalenie kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nadanie klauzuli wykonalności należy do czynności w postępowaniu

egzekucyjnym. Zgodnie z art. 13 § 2 KPC przepisy o procesie stosuje się

odpowiednio do innych rodzajów postępowań, chyba, że przepisy szczególne

stanowią inaczej. Zasada ta dotyczy też postępowania egzekucyjnego.

Zaskarżalność orzeczeń wydanych w postępowaniu egzekucyjnym została

uregulowana w sposób odrębny (szczególny w rozumieniu art. 13 § 2 KPC) w drugiej

części Kodeksu postępowania cywilnego. Odrębność ta dotyczy już zaskarżania

orzeczeń (postanowień) w drodze zażalenia.

Przepis części pierwszej Kodeksu dotyczący zażaleń (art. 394) nie ma

zastosowania w postępowaniu egzekucyjnym, ponieważ stosuje się przepis art. 767

§ 3, który stanowi, że zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w wypadkach w

ustawie wskazanych. W treści tego przepisu wyrażona została istotna odmienność

między postępowaniem rozpoznawczym a egzekucyjnym w zakresie zaskarżalności

orzeczeń. W postępowaniu egzekucyjnym zaskarżalne, w drodze zażalenia, są tylko

te orzeczenia, co do których ustawa tak stanowi.

Omawiana odrębność dotyczy również dopuszczalności kasacji w postępowaniu egzekucyjnym. W przepisie art. 7751 § 1 KPC została wyrażona ogólna zasada, w myśl której w postępowaniu tym kasacja nie przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji, wydane po rozpoznaniu zażalenia. Wyjątki od tej zasady uregulowane zostały w § 2 tego artykułu, lecz nie należą do nich postanowienia w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności.

Wobec powyższego kasacja podlegała odrzuceniu na podstawie art. 393 8

KPC w związku z art. 13 § 2 KPC.