Supreme Court dismissed teacher's appeal; employer not bound by union consultations for tenured dismissal.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed Maria P.'s cassation appeal against a vocational school's dismissal of her tenured teaching position. The lower court had ruled the dismissal invalid because the employer failed to consult trade unions as required by the Labor Code, while the appellant argued she deserved special protection due to her near-retirement status. The Supreme Court held that the mandatory union consultation rule applies only to contractual employment, not to tenured teachers dismissed under the Teachers' Charter, and the appellant failed to cite the specific legal basis for her pre-retirement protection claim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 38 of the Labor Code; Art. 23 of the Teachers' Charter: The employer is not obligated to conduct union consultations when dismissing a tenured teacher under the Teachers' Charter, as the Labor Code's consultation requirement applies exclusively to contractual employment relationships.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Wyrok z dnia 5 lutego 1998 r.
I PKN 495/97
Rozwiązując z nauczycielem mianowanym stosunek pracy na podstawie
art. 23 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst:
Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357) pracodawca nie jest zobowiązany do przewidzianej w art. 38 KP konsultacji ze związkami zawodowymi.
Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN:
Teresa Flemming-Kulesza, Walerian Sanetra.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 1998 r. sprawy z powództwa
Marii P. przeciwko Zasadniczej Szkole Zawodowej Specjalnej [...] w W. o przywrócenie do pracy i odszkodowanie, na skutek kasacji powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 6 listopada
1996 r. [...]
o d d a l i ł kasację.
Uzasadnienie
Powódka Maria P., w sprawie przeciwko Zasadniczej Szkole Zawodowej Specjalnej [...] w W. o przywrócenie do pracy i odszkodowanie, wniosła kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z
dnia 6 listopada 1996 r. [...] Zaskarżonym wyrokiem zmieniono wyrok Sądu I instancji
(oddalający powództwo) i zasądzono od pozwanej na rzecz powódki odszkodowanie
w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia. Sąd II instancji uznał, że rozwiązanie
z powódką stosunku pracy na podstawie art. 23 ust. 3 Karty Nauczyciela było wadliwe, gdyż pracodawca nie przeprowadził konsultacji ze związkami zawodowymi w
trybie art. 38 KP. W kasacji zarzucono naruszenie art. 56 KP przez nieprzywrócenie
powódki do pracy oraz stwierdzono, że powódka podlegała szczególnej ochronie,
gdyż do osiągnięcia wieku emerytalnego brakowało jej dwóch lat pracy. Wniesiono o
- 2 przywrócenie powódki do pracy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja nie jest uzasadniona.
Przepis art. 56 KP nie został naruszony, ponieważ powódce nie przysługuje
roszczenie o przywrócenie do pracy (ani o odszkodowanie). Przepis art. 38 KP dotyczy tylko umów o pracę, a powódka nie była pracownikiem umownym, lecz mianowanym. Nie może więc ten przepis mieć zastosowania w przypadku rozwiązania z
pracownikiem mianowanym stosunku pracy na podstawie art. 23 ustawy z dnia 26
stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz.
357). Pracodawca nie był zatem zobowiązany do konsultacji ze związkami zawodowymi zamiaru rozwiązania z powódką stosunku pracy.
Nie wskazano w kasacji, z jakiego przepisu powódka wywodzi swoje prawo do
ochrony w wieku przedemerytalnym. Kwestia ta nie może być zatem rozważana
przez Sąd Najwyższy. Przepis art. 3933 KPC stanowi, między innymi, że kasacja powinna wskazywać podstawy kasacyjne. Sąd Najwyższy bada w postępowaniu kasacyjnym prawidłowość stosowania prawa przez sąd II instancji, wnoszący kasację winien zatem wskazać, jakie przepisy - jego zdaniem - zostały naruszone.
Z tych względów, na mocy art. 39312 KPC orzeczono jak w sentencji.