Supreme Court dismisses appeal allowing different persons to hear and decide disciplinary penalties.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by an employee against a disciplinary warning. The employee argued that the law required the same person to hear the employee and impose the penalty, but the court found no such restriction. The court ruled that the Code of Labour Law only mandates a prior hearing before punishment, allowing the employer to delegate the hearing to another authorized individual.
Legislator headnote
AI generatedArt. 109 § 2 KP; Art. 31 KP: The Code of Labour Law does not require the same person to hear the employee and impose the disciplinary penalty, as the employer may delegate the hearing to another authorized individual without violating the procedural requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Wyrok z dnia 9 kwietnia 1998 r.
I PKN 45/98
Nie narusza art. 109 § 2 KP wysłuchanie pracownika przez inną wyznaczoną do tego osobę niż uprawniona do wymierzenia kary porządkowej.
Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędzia SN:
Józef Iwulski, Sędzia SA: Alina Krusz-Stankiewicz
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 1998 r. sprawy z powództwa Zbigniewa N. przeciwko Kopalni Węgla Brunatnego „B.” z/s w R. o uchylenie
kary nagany, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 10 października 1997 r. [...]
o d d a l i ł kasację.
Uzasadnienie
Powód Henryk N. w sprawie przeciwko Kopalni Węgla Brunatnego „B.” w R. o
uchylenie kary nagany wniósł kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 10 października 1997 r. [...]. Zaskarżonym
wyrokiem oddalono apelację powoda od wyroku Sądu pierwszej instancji, oddalającego powództwo. W kasacji zarzucono naruszenie art. 109 w związku z art. 31 KP
oraz regulaminu pracy pozwanej przez przyjęcie, że jest dopuszczalne nałożenie
kary przez inną osobę niż ta, która wysłuchała pracownika. Pozwana wniosła o oddalenie kasacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja nie jest uzasadniona.
Według art. 109 § 2 KP kara może być zastosowana tylko po uprzednim wysłuchaniu pracownika, zaś art. 31 KP stanowi, że za pracodawcę będącego jednostką
organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonuje osoba lub
organ zarządzający tą jednostką, albo inna wyznaczona do tego osoba. Jest sprawą
organizacji pracy przez pracodawcę, kogo wyznaczy do nakładania kar porządkowych. Kodeks pracy nie stwarza w tym zakresie żadnych ograniczeń. Nie ma także
zakazu przekazywania posiadanych uprawnień do nakładania kar niższym szczeblom w strukturze organizacyjnej zakładu pracy, przy czym przekazanie to może być
także częściowe (np. tylko do nakładania niektórych kar lub stosowania ich wobec
niektórych podległych pracowników). Trafnie przyjęły Sądy obu instancji, iż art. 109
KP nie zawiera wymagania, aby ta sama osoba wysłuchała pracownika, a następnie
decydowała o nałożeniu kary. Konieczne jest jedynie, aby wysłuchanie pracownika
poprzedzało nałożenie kary. Osoba uprawniona do nakładania kar porządkowych
może natomiast upoważnić inną osobę do wysłuchania pracownika przed podjęciem
decyzji o nałożeniu kary. Nie stanowi to naruszenia art. 109 § 2 KP a co najwyżej
można takie zachowanie poddawać ocenie z punktu widzenia racjonalnej organizacji
pracy.
Z tych względów na podstawie art. 39312 KPC orzeczono jak w sentencji.