Cassation dismissed because the May 16 ruling did not end the proceedings, only the February 4 ruling did.

Postanowienie z dnia 3 listopada 1997 r.

I PKN 367/97

Postanowienie sądu wydane po prawomocnym zakończeniu

postępowania międzyinstancyjnego nie jest postanowieniem kończącym

postępowanie w sprawie (art. 392 § 1 KPC).

Przewodniczący SSN: Adam Józefowicz, Sędziowie SN: Maria Mańkowska

(sprawozdawca), Walerian Sanetra.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 1997 r. na posiedzeniu

niejawnym sprawy z powództwa Marka Ż. przeciwko Przedsiębiorstwu Wielobranżowemu „VITABEST” Spółce z o.o. w J. o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie na

skutek kasacji strony pozwanej od postanowienia Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 16 maja 1997 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d r z u c i ć kasację.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 stycznia 1996

r. odrzucił apelację pozwanego Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "V." Sp. z o.o. w

J. od wyroku z dnia 5 listopada 1996 r., uwzględniającego powództwo Marka Ż. o

przywrócenie do pracy i zasądzenie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy.

Sąd uznał, że apelacja została wniesiona po upływie terminu z art. 369 § 1 KPC,

podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 370 KPC.

Sąd Wojewódzki w Poznaniu postanowieniem z dnia 4 lutego 1997 r. oddalił

zażalenie strony pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 8 stycznia

1997 r. uznając, że uchybienie Sądu polegające na doręczeniu stronie pozwanej

odpisu wyroku z uzasadnieniem, zamiast jej pełnomocnikowi (art. 133 § 2 KPC), nie

- 2 daje podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, natomiast może być

podstawą do wykorzystania przez stronę innych rozwiązań proceduralnych, które

wpłyną na skutki prawne zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji.

Pełnomocnik strony pozwanej nie złożył wówczas wniosku o przywrócenie

terminu do wniesienia apelacji, ani kasacji, natomiast wystąpił o wydanie mu odpisu

prawomocnego wyroku [...], który został doręczony w dniu 24 marca 1997 r. z adnotacją "odpis wyroku z uzasadnieniem w celach informacyjnych”. W dniu 8 kwietnia

1997 r. pełnomocnik pozwanego złożył ponownie apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 5 listopada 1996 r., która została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 9 kwietnia 1997 r. Sąd uznał, że wyrok Sądu Rejonowego z dnia 5

listopada 1996 r. uprawomocnił się i postanowienie Sądu Wojewódzkiego oddalające

zażalenie pełnomocnika pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 8

stycznia 1997 r. o odrzuceniu apelacji jest również prawomocne, zatem ponowna

apelacja podlega odrzuceniu na podstawie art. 370 KPC. Z tych samych przyczyn

Sąd Wojewódzki w postanowieniu z dnia 16 maja 1997 r. oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 9 kwietnia 1997 r.

Pełnomocnik strony pozwanej zaskarżył powyższe postanowienie Sądu Wojewódzkiego w drodze kasacji i zarzucając naruszenie prawa materialnego przez

niewłaściwe zastosowanie art. 385 KPC w związku z art. 397 § 2 KPC, wnosił o

zmianę zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu apelacji, złożonej w dniu 7

kwietnia 1997 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 392 § 1 KPC kasacja do Sądu Najwyższego przysługuje

stronie od wyroku lub postanowienia, wydanych przez sąd drugiej instancji i kończących postępowanie w sprawie.

W rozpoznawanej sprawie takim postanowieniem drugiej instancji, które kończyło postępowanie było niewątpliwie postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 4 lutego 1997 r. [...] i tylko od tego postanowienia przysługiwała stronom

kasacja.

Ponowne złożenie apelacji przez pełnomocnika strony pozwanej i kolejne

- 3 postanowienia Sądów o jej odrzuceniu oraz oddaleniu zażalenia nie miały już wpływu

na tok postępowania międzyinstancyjnego w sprawie, które zakończyło się w dniu 4

lutego 1997 r. Postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 16 maja 1997 r. nie jest

zatem postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, nie podlega więc

zaskarżeniu w drodze kasacji.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 3938 §1 i § 2 KPC Sąd Najwyższy postanowił, jak wyżej.