Legislator Case Law & Legislation
I PKN 259/97 AI generated

Supreme Court dismisses appeal; collective layoffs require multiple criteria, not just seniority.

Case Number I PKN 259/97
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by an employee seeking reinstatement after being laid off during collective redundancies. The lower court rejected the claim because the employer used a multi-factor selection process including family status and financial needs, not solely seniority. The court ruled that seniority alone cannot be the sole criterion for terminating employment in group dismissals, thereby upholding the lower court's decision.

Legislator headnote

AI generated

Art. 1 ust. 1, art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy; The selection of employees for collective dismissal must consider multiple relevant factors beyond seniority, and seniority alone cannot serve as the sole basis for terminating employment contracts.

Keywords

AI generated
collective dismissal seniority criterion group redundancies employment termination multiple criteria economic reasons reinstatement claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 1 ust. 1 of the Act of 28 December 1989 on special rules for terminating employment contracts with employees for reasons related to the employer
błędną wykładnię art. 1 ust.
Art. 10 ust. 1 of the Act of 28 December 1989 on special rules for terminating employment contracts with employees for reasons related to the employer
błędną wykładnię art. 1 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych
Art. 393 § 1 of the Code of Civil Procedure
sposób określony w art. 3931 pkt 2 KPC, jest niewątpliwe, że z uwagi na zmianę sytuacji

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Wyrok z dnia 16 września 1997 r.

I PKN 259/97

Zakładowy staż pracy nie może być jedynym kryterium typowania pracowników

do rozwiązania z nimi stosunków pracy w ramach tzw. zwolnień grupowych.

Przewodniczący SSN: Jadwiga Skibińska-Adamowicz, Sędziowie SN: Janusz

Łętowski (sprawozdawca), Walerian Sanetra.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 16 września 1997 r. sprawy z powództwa

Mirosława B. przeciwko Spółdzielczej Mleczarni "S." w R.P. o przywrócenie do pracy, na

skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Lublinie z dnia 14 marca 1997 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Mirosław B. działający przez swego pełnomocnika adwokata Andrzeja L. wniósł w

dniu 5 maja 1997 r. kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy w Lublinie z dnia

14 marca 1997 r. [...]. Wyrokowi powyższemu zarzucił naruszenie prawa materialnego przez

błędną wykładnię art. 1 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych

zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu

pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 ze zm.), wnosząc w

konsekwencji o uwzględnienie kasacji i przywrócenie powoda do pracy, albo uchylenie

zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego

rozpoznania.

Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco:

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Wojewódzki w Lublinie zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 29 listopada 1996 r. [...] i oddalił powództwo Mirosława

B. przeciwko Spółdzielczej Mleczarni "S." w R.P. o przywrócenie do pracy. Sąd

Wojewódzki - inaczej niż Sąd I instancji - zinterpretował dopuszczalność wypowiedzenia

powodowi umowy o pracę z przyczyn ekonomicznych. W uzasadnieniu kasacji twierdzi się,

iż w odpowiedzi na apelację z dnia 3 marca 1997 r. powód przytoczył argumenty świadczące

o braku "ekonomicznych" podstaw do zwolnienia, które jednak przez Sąd Wojewódzki nie

zostały wzięte pod uwagę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie może być uwzględniona, gdyż orzeczenie Sądu Wojewódzkiego nie

narusza powołanych w kasacji przepisów prawa materialnego.

W świetle ustalonego w sprawie stanu faktycznego, który nie może być kwestionowany ze względu na brak w kasacji zarzutu naruszenia przepisów prawa procesowego w

sposób określony w art. 3931 pkt 2 KPC, jest niewątpliwe, że z uwagi na zmianę sytuacji

ekonomicznej pozwany zakład pracy stanął przed koniecznością ograniczenia stanu

zatrudnienia. Uczynił to w ten sposób, że ustalił kryteria zwalniania i na ich podstawie

wytypował kilkunastu pracowników, wśród nich także powoda. Kryteriami tymi były: stan

rodzinny, stan majątkowy, długość okresu zatrudnienia, wywiązywanie się z obowiązków

pracowniczych. Są to więc okoliczności ważne i trafnie uznane za decydujące. Wprawdzie w

grupie zwalnianych pracowników powód jest pracownikiem o najdłuższym stażu pracy (16

lat), lecz inni pracownicy mają również wystarczająco długi staż (8, 9 lat), by się na niego

powoływać. Natomiast powód znajduje się w korzystniejszej sytuacji materialnej w

porównaniu z innymi pracownikami, gdyż uzyskuje dochody z prowadzonej działalności

gospodarczej, a poza tym pracuje także jego żona. Tak więc staż pracy nie był jedynym i

zasadniczym elementem, który zakład pracy brał pod uwagę i który mógłby być argumentem

przemawiającym przeciwko zwolnieniu powoda z pracy. Sąd Wojewódzki słusznie podniósł,

że zakład pracy, stojąc przed koniecznością ograniczenia zatrudnienia, musiał podjąć trudną

decyzję związaną z wyborem pracowników do zwolnienia, lecz wybór ten nie nastąpił

wyłącznie według kryterium długości stażu pracy, lecz na podstawie wszystkich elementów

łącznie, w tym także i tego, czy wytypowany pracownik w przypadku utraty pracy będzie

miał możliwość utrzymania się. Z tych właśnie przyczyn Sąd Wojewódzki uznał, że Sąd

Rejonowy błędnie ocenił stan faktyczny sprawy jako uzasadniający ochronę powoda przed

rozwiązaniem umowy o pracę i stosując art. 386 § 1 KPC zmienił zaskarżony apelacją wyrok

i orzekł co do istoty sprawy, oddalając powództwo.

Wbrew stanowisku zawartemu w skardze kasacyjnej wyrok Sądu Wojewódzkiego nie

narusza art. 1 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach

rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy,

gdyż z ustaleń dokonanych w sprawie wynika, że sytuacja finansowa strony pozwanej

wymagała redukcji zatrudnienia, zaś dobór pracowników do zwolnienia został dokonany w

oparciu o przyjęte kryteria.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy uznał, że kasacja nie zawiera usprawiedliwionych

podstaw i stosownie do art. 39312 KPC orzekł jak w sentencji wyroku.