Supreme Court dismissed appeal; reinstatement denied as unwise due to new management and potential re-dismissal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the employee's appeal against a labor court ruling that rejected his request for reinstatement. Although the court found the dismissal invalid due to the employee's sick leave, it determined that reinstating him would be futile because the housing cooperative had appointed new management. The court held that the lower court correctly applied the law by ruling that granting the reinstatement request was unwise given the changed organizational structure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 2 Kodeksu pracy; Art. 393 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania cywilnego: The Supreme Court may dismiss an appeal if the lower court's finding that granting a reinstatement request is unwise does not constitute a violation of the statutory grounds for non-consideration under labor law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Wyrok z dnia 22 lipca 1998 r.
I PKN 249/98
Kasacja zarzucająca naruszenie art. 45 KP przez nieuwzględnienie żądania pracownika przywrócenia do pracy nie ma usprawiedliwionej podstawy,
jeżeli sąd ustalił, że uwzględnienie takiego żądania jest niecelowe, a kasacja
nie powołuje się na podstawę z art. 3931 pkt 2 KPC.
Przewodniczący SSN: Jadwiga Skibińska-Adamowicz, Sędziowie SN: Adam
Józefowicz, Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 1998 r. sprawy z powództwa
Pawła S. przeciwko [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w Z. o uznanie bezskuteczności
wypowiedzenia, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 4 listopada 1997 r. [...]
o d d a l i ł kasację.
Uzasadnienie
Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiem z dnia 4 listopada 1997 r. oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Zabrzu z dnia 22 maja 1997 r., uzupełnionego wyrokiem z dnia 19
czerwca 1997 r., którym Sąd ten nie uwzględnił żądania przywrócenia do pracy, natomiast na podstawie art. 45 § 2 Kodeksu pracy orzekł o odszkodowaniu.
Sąd Wojewódzki - jak to wynika z uzasadnienia wyroku - podzielił ustalenia
faktyczne i ocenę prawną wyroku Sądu pierwszej instancji. Wypowiedzenie umowy o
pracę powodowi, zawarte w piśmie z dnia 23 października 1996 r., nastąpiło z naruszeniem przepisu art. 41 KP, gdyż powód od 22 października 1996 r. przebywał na
zwolnieniu lekarskim. W konsekwencji tego naruszenia wypowiedzenie umowy o
pracę jest bezskuteczne. Pomimo to niecelowe byłoby przywrócenie powoda do
pracy, albowiem powołany już został w pozwanej [...] Spółdzielni Mieszkaniowej
nowy jej zarząd i w związku z tym są uzasadnione interesy Spółdzielni przemawiające przeciwko fikcyjnemu tylko powrotowi powoda na obsadzone już stanowisko dyrektora. Sąd drugiej instancji podzielając podstawy wyroku Sądu pierwszej instancji
stwierdził, że przywrócenie powoda w obecnej sytuacji Spółdzielni, w której został
ukonstytuowany nowy zarząd, zapewne spowodowałoby ponowne wypowiedzenie
mu umowy o pracę z tych samych przyczyn, co przesądza o bezcelowości przywrócenia do pracy.
Kasacja powoda została oparta na podstawie z art. 393 1 pkt 1 KPC i zarzuciła
wyrokowi Sądu Wojewódzkiego oraz poprzedzającemu mu wyrokowi Sądu pierwszej
instancji naruszenie art. 45 § 2 Kodeksu pracy przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wobec tego, że kasacja nie ma podstawy z art. 3931 pkt 2 KPC dotyczącej
naruszenia przepisów postępowania, Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę w granicach kasacji (art. 39311), związany był podstawą faktyczną zaskarżonego wyroku.
Podstawę tę stanowią przedstawione wyżej ustalenia co do konkretnych okoliczności, jak i co do wywiedzionej z nich ogólniejszej oceny sytuacji faktycznej, że zachodzą usprawiedliwione interesy zakładu pracy, ażeby nie uwzględniać należnego w
zasadzie roszczenia powoda o przywrócenie do pracy. Chodzi bowiem o to, że rozwiązanie stosunku pracy powoda uzależnione jest w sposób szczególny od zarządu
spółdzielni, a ten został według reguł prawa spółdzielczego ukonstytuowany w nowym składzie.
W konsekwencji ustaleń szczegółowych, zaskarżony wyrok opiera się na zasadniczym dla rozstrzygnięcia sprawy ustaleniu, że uwzględnienie roszczenia powoda o przywrócenie do pracy jest niecelowe. To ostatnie ustalenie również wchodzi w
zakres niekwestionowanej kasacją podstawy faktycznej wyroku.
W związku z tym należy stwierdzić, że ustalona w zaskarżonym wyroku jego
podstawa faktyczna nie narusza art. 45 § 2 KP, skoro jedną z przewidzianych w tym
przepisie przesłanek nieuwzględnienia przez Sąd pracy żądania pracownika uznania
wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy stanowi ustalenie przez
Sąd, że uwzględnienie takiego żądania jest niecelowe.
Z powyższych przyczyn, wobec tego że rozpoznana kasacja nie miała usprawiedliwionej podstawy, Sąd Najwyższy ją oddalił stosownie do art. 393 12 KPC.