Disability recognition does not terminate employment; employer dismissal is the sole legal cause of contract end.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the employee's cassation appeal regarding the termination of his employment contract. The employee argued that his official recognition as a disabled person on February 21, 1996, automatically ended his work relationship, whereas the employer had terminated the contract via dismissal on February 29, 1996. The court ruled that statutory provisions defining disability do not stipulate an automatic termination of the employment contract, requiring instead a specific legal act like dismissal or a contractual event linked to such an outcome.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzinin; Kodeks pracy art. 30 § 1, art. 63: Uznanie pracownika za inwalidę nie powoduje ustania stosunku pracy; niezbędne jest dokonanie odpowiedniej czynności prawnej, takiej jak wypowiedzenie umowy.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Wyrok z dnia 26 czerwca 1998 r.
I PKN 207/98
Uznanie pracownika za inwalidę przez Komisję Lekarską do spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia nie powoduje ustania stosunku pracy.
Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN:
Adam Józefowicz, Jadwiga Skibińska-Adamowicz.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 1998 r. sprawy z powództwa Ryszarda S. przeciwko Polskim Kolejom Państwowym - Zakładowi Taboru
w S.K. o ustalenie i przywrócenie do pracy, na skutek kasacji powoda od wyroku
Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Kielcach z dnia 22
grudnia 1997 r. [...]
o d d a l i ł kasację.
Uzasadnienie
Ryszard S. w sprawie przeciwko PKP - Zakładowi Taboru w S.K. o ustalenie
daty rozwiązania stosunku pracy i przywrócenie do pracy wniósł kasację od wyroku
Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Kielcach z dnia 22
grudnia 1997 r. [...]. Zaskarżonym wyrokiem oddalono apelację powoda od wyroku
Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo. W kasacji zarzucono naruszenie
art. 23 w związku z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu
emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. Nr 40, poz. 267 ze zm.) polegające na
przyjęciu przez Sądy, iż stosunek pracy uległ rozwiązaniu dnia 29 lutego 1996 r.
(wskutek wypowiedzenia złożonego powodowi dnia 6 listopada 1995 r.). Zdaniem
wnoszącego kasację jego stosunek pracy ustał z dniem 21 lutego 1996 r., ponieważ
tego dnia Obwodowa Komisja Lekarska d/s Inwalidztwa i Zatrudnienia [...] w S.K.
uznała powoda za inwalidę.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja nie jest uzasadniona. Powołane w niej przepisy określają pojęcie inwalidztwa oraz sposób orzekania o nim. Przepisy te (ani żadne inne) nie stanowią,
że inwalidztwo pracownika powoduje ustanie stosunku pracy. Do ustania tego stosunku niezbędne jest dokonanie odpowiedniej czynności prawnej (art. 30 § 1 KP) lub
spełnienie się zdarzenia, z którym przepisy prawa (lub umowa o pracę) łączą taki
skutek (art. 63 KP). W niniejszej sprawie taką czynnością było wypowiedzenie
umowy o pracę przez pracodawcę, powodujące rozwiązanie stosunku pracy z dniem
29 lutego 1996 r.
Z tych względów na podstawie art. 39312 KPC orzeczono jak w sentencji.