Supreme Court dismisses vacation leave appeal as case value falls below statutory threshold for cassation.

Postanowienie z dnia 10 kwietnia 1997 r.

I PKN 112/97

Wartość roszczenia o udzielenie urlopu wypoczynkowego wyznaczona jest

przez wysokość wynagrodzenia urlopowego.

Przewodniczący SSN: Walerian Sanetra (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Zbigniew Myszka, Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 1997 r. na posiedzeniu

niejawnym sprawy z powództwa Waldemara P. przeciwko Odzieżowej Spółdzielni Pracy

"W." w W. o urlop wypoczynkowy, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu

Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 13 lipca 1996 r.

[...]

postanowił:

o d r z u c i ć kasację.

Uzasadnienie

Powód Waldemar P. wniósł kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 13 lipca 1996 r. [...], którym Sąd ten

zmienił wyrok Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Wieluniu z dnia 20 sierpnia 1996 r. [...]

Sąd Pracy zobowiązał pozwaną Odzieżową Spółdzielnię Pracy "W." w W. do udzielenia

powodowi urlopu wypoczynkowego za 1996 rok w wymiarze 25 dni w terminie

ustalonym przez strony, natomiast Sąd drugiej instancji zmieniając to rozstrzygnięcie

oddalił powództwo. W pozwie powód domagał się zobowiązania Spółdzielni do

udzielenia mu urlopu wypoczynkowego za rok 1996 w pełnym wymiarze, tj. 26 dni bez

dzielenia go na części.

Wywołana jego powództwem sprawa jest sprawą o świadczenie w rozumieniu

art. 393 pkt 1 KPC (sprawa o roszczenie majątkowe - art. 3933 KPC) i stąd w kasacji

powinna zostać wskazana wartość przedmiotu zaskarżenia, którego to wymagania

kasacja powoda nie spełnia. Ważniejsze jest jednak to, że możliwa wartość przedmiotu

zaskarżenia nie osiąga granicy wskazanej w art. 393 pkt 1 KPC, w myśl którego kasacja

nie przysługuje w sprawach o świadczenia, w których wartość przedmiotu zaskarżenia

jest niższa niż pięć tysięcy złotych, a w sprawach gospodarczych - niższa niż dziesięć

tysięcy złotych. W istocie żądanie powoda, choć mowa w nim o udzieleniu urlopu bez

dzielenia go na części, dotyczy przyznania mu urlopu w określonym wymiarze (26 dni).

Urlop wypoczynkowy jest świadczeniem majątkowym, które polega na zwolnieniu

pracownika z obowiązku wykonywania pracy w celu wypoczynku przy jednoczesnym

zapewnieniu mu za ten czas wynagrodzenia (urlopowego). Obok elementu

majątkowego ma on także pewne elementy (cele) pozamajątkowe, jednakże

niezależnie od ich znaczenia dla teoretycznej charakterystyki urlopu wypoczynkowego

sprawa, której przedmiotem jest żądanie udzielenia urlopu, a także sposobu jego

wykorzystania (by był to urlop nieprzerwany), jest bez wątpienia sprawą o świadczenie

w rozumieniu art. 393 pkt 1 KPC (sprawa o roszczenie majątkowe - art. 3933 KPC,

sprawą majątkową - art. 19 § 2 KPC). Należy przyjąć, że wartość roszczenia o

udzielenie urlopu wypoczynkowego wyznaczona jest przez wysokość wynagrodzenia

urlopowego, za okres urlopu, którego pracownik dochodzi lub w związku, z którym

domaga się on, by został on udzielony w określonym terminie bądź też, by udzielony

został bez dzielenia go na części. Mając na względzie tę dyrektywę oraz uwzględniając

długość urlopu wypoczynkowego, którego dotyczy powództwo oraz uzyskiwane przez

niego zarobki (co wynika z danych zawartych w aktach sprawy), Sąd Najwyższy doszedł

do przekonania, że możliwa (górna) wartość przedmiotu zaskarżenia kształtuje się

poniżej pięciu tysięcy złotych. To zaś oznacza, że z mocy uregulowania art. 393 pkt 1

KPC kasacja w sprawie nie przysługuje.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3938 § 1 KPC w

związku z art. 393 pkt 1 KPC postanowił jak w sentencji.