Legislator Case Law & Legislation
I PK 93/19 AI generated

Supreme Court dismissed appeal on dismissal of employment contract due to lack of new legal issue.

Case Number I PK 93/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal against the lower court's decision to dismiss the employment contract termination claim. The plaintiff argued that the employer failed to provide selection criteria for dismissal, but the court found this argument relied on facts contradicting the second-instance court's established record. Consequently, the court ruled that the appeal did not present a new legal issue requiring Supreme Court review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on a legal issue must present a new, unresolved legal question with significant precedential value, not merely a reiteration of facts or arguments already decided by lower courts.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal new legal issue requirement employment contract termination selection criteria for dismissal labor law precedent judicial review standards procedural law Poland

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Brak jest podstaw uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.W myśl art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Brak jest podstaw uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.W myśl art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach procesu rozstrzygnięto na podstawie reguły z art. 98 § 1 k.p.c. i art.
Art. 99 k.p.c.
i art. 99 k.p.c. w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
w związku z art. 39821 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c
W ocenie Sądu drugiej instancji Sąd Rejonowy błędnie odczytał okoliczności faktyczne, co doprowadziło nie tylko do naruszenia art. 233 § 1 k.p.c.
art. 45 § 1 k.p
30 § 4 w związku z art. 45 § 1 k.p.
art. 328 § 2 k.p.c
były zupełnie inne, zaś zmiany organizacyjnie w spółce spowodowały zmniejszenie zatrudnienia i brak potrzeby istnienia stanowiska asystenta.Skargę kasacyjną oparto na naruszeniu przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy: art. 328 § 2 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I PK 93/19 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Prusinowski w sprawie z powództwa M.Z.‎przeciwko ,,D.” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P.‎o odszkodowanie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 5 czerwca 2020 r.,‎skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P.‎z dnia 11 stycznia 2019 r., sygn. akt VI Pa […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od powódki na rzecz pozwanej 240 zł (dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2019 r. Sąd Okręgowy w P. zmienił zaskarżony apelacją pozwanego wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 8 maja 2018 r. w całości w ten sposób, że oddalił powództwo M.Z. przeciwko ,,D.” spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. o odszkodowanie.W ocenie Sądu odwoławczego, Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych i starannych ustaleń faktycznych z wyjątkiem przyjęcia, że już w 2015 r. pracodawca wystosował do związku zawodowego reprezentującego powódkę pismo z zawiadomieniem o zamiarze jej zwolnienia, w którym porównał trzech asystentów działu produkcji i zgodnie z tym porównaniem wytypował do zwolnienia powódkę.

Sąd drugiej instancji zauważył, że dopiero w dniu 7 lipca 2017 r. K.D. wraz z innym prokurentem spółki wystosował do związku zawodowego pismo o zamiarze wypowiedzenia M.Z. umowy o pracę zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Ponadto pracodawca nie podawał w piśmie do związku zawodowego kryteriów wyboru powódki do zwolnienia, jak również nie dokonał porównania powódki z innymi pracownikami. Sąd odwoławczy wskazał, że pismo do związków zawodowych o zamiarze wypowiedzenia datowane na 7 lipca 2017 r. uzasadnia jedynie przyczynę likwidacji stanowiska pracy powódki, wynikający z optymalizacji zatrudnienia.

W ocenie Sądu drugiej instancji Sąd Rejonowy błędnie odczytał okoliczności faktyczne, co doprowadziło nie tylko do naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. lecz także do naruszenia prawa materialnego, to jest art. 30 § 4 w związku z art. 45 § 1 k.p. Sąd Okręgowy zauważył, że stanowiska pracy powódki oraz K.G. i Ł.R. były zupełnie inne, zaś zmiany organizacyjnie w spółce spowodowały zmniejszenie zatrudnienia i brak potrzeby istnienia stanowiska asystenta.Skargę kasacyjną oparto na naruszeniu przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy: art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. oraz na naruszeniu prawa materialnego: art. 45 § 1 k.p. w związku z art. 30 § 4 k.p.Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), a mianowicie:1) czy przyczyna uzasadniająca wypowiedzenia umowy o pracę może być odmienna w całości lub części niż przyczyna powołana w procedurze konsultacji ze związkiem zawodowym zamiaru rozwiązania stosunku pracy, czy też winny być one tożsame, w szczególności w przypadku, gdy pracodawca dokonuje porównania efektów pracy oraz przydatności do dalszej pracy kilku pracowników w toku konsultacji ze związkiem zawodowym uzasadniającej wytypowanie jednego z nich do wypowiedzenia umowy o pracę i czy kryteria te winny być powielone lub mogą być pominięte w uzasadnieniu wypowiedzenia umowy o pracę?2) czy pracodawca może w wypowiedzeniu umowy o pracę podawać przyczyny inne, niż oznaczone w piśmie skierowanym do związku zawodowego, ewentualnie czy może wskazać w uzasadnieniu wypowiedzenia umowy o pracę na część z nich, a część pominąć, czy też ma dowolność w formułowaniu uzasadnienia wypowiedzenia umowy o pracę niezależnie od przyczyn uzasadniających zamiar rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem wskazanych na etapie konsultacji ze związkiem zawodowym?3) czy art. 30 § 4 k.p. obliguje pracodawcę do wskazania w wypowiedzeniu umowy o pracę kryterium doboru pracownika do zwolnienia w przypadku, gdy:a. pracodawca w toku konsultacji ze związkiem zawodowym dokonał porównania pracownika wytypowanego do zwolnienia (powódki) oraz dwóch pracowników w zakresie efektów pracy oraz dalszej przydatności do pracy na stanowisku asystenta działu produkcji,b. pracodawca zmian organizacyjnych dokonuje m.in. w związku z nieobecnością powódki, determinujących zmianę obowiązków zawodowych pozostałej dwójki pracowników (asystentów działu produkcji).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Brak jest podstaw uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.W myśl art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że istotne zagadnienie prawne jest to zagadnienie, które wiąże się z określonym przepisem prawnym, a jego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, lecz także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, Wokanda 2004, nr 7–8, s. 51).

Istotne zagadnienie prawne może odnosić się zarówno do prawa procesowego, jak i materialnego (M.P. Wójcik, [w:] Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania cywilnego, red. J. Bodio, LEX 2016). Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej oraz innych podobnych spraw (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2018 r., I CSK 33/18, LEX nr 2508114; z dnia 16 maja 2018 r., II CSK 15/18, LEX nr 2499790).

Chodzi o problem prawny, który nie został do tej pory bezpośrednio rozwiązany w orzecznictwie Sądu Najwyższego i dla rozwikłania którego dotychczasowe orzecznictwo jest niewystarczające (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2018 r., I UK 268/17, LEX nr 2508639).Sformułowany przez skarżącą wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania opiera się na założeniach faktycznych sprzecznych z ustaleniami Sądu odwoławczego, co nie zasługuje na uznanie w świetle art. 39813 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 lutego 2014 r. wprost wskazał, że wiązanie przyczyn wniesienia skargi kasacyjnej z nieustalonym w sprawie stanem faktycznym należy uznać za niedopuszczalne (I UK 410/13, LEX nr 1646933).

W rozpoznawanej sprawie Sąd odwoławczy ustalił, że do około połowy 2013 r. powódka była „pośrednikiem” pomiędzy asystentami K.G. i Ł.R. a działami Controlingu i HR w przekazywaniu informacji o błędach, jednak z upływem czasu działy kontaktowały się z asystentami z pominięciem powódki i z tego względu rola powódki ograniczała się wyłącznie do wczytywania zeskanowanych dokumentów papierowych i wysyłania do działu Controlingu i HR informacji mailowych o wprowadzeniu danych. Od dnia nieobecności powódki, to jest od początku kwietnia 2014 r. aż do dnia porodu w dniu 18 października 2014 r. asystenci zaczęli wykonywać czynności realizowane przez powódkę i z upływem czasu przejęli je w całości.

Te okoliczności spowodowały, że pozwana uznała, iż dalsze utrzymywanie stanowiska pracy powódki jest nieuzasadnione, a likwidacja stanowiska asystenta kierownika produkcji faktycznie nastąpiła (s. 12 uzasadnienia wyroku). W ocenie Sądu drugiej instancji między stanowiskiem powódki a stanowiskami K.G. i Ł.R. występowały duże różnice i nie były to stanowiska podobne, powódka nie pracowała na oddziałach produkcyjnych i nie zbierała danych od mistrzów (s. 12 uzasadnienia wyroku). Sąd odwoławczy ustalił, że pracodawca nie podawał w piśmie do związku zawodowego kryteriów wyboru powódki do zwolnienia, jak również nie dokonał porównania powódki z innymi pracownikami (s. 11 uzasadnienia wyroku).

W świetle powyższych ustaleń niezasadne jest twierdzenie, iż przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniają zagadnienia prawne związane z pominięciem przez pracodawcę w wypowiedzeniu umowy o pracę kryteriów doboru pracownika do zwolnienia, którymi pracodawca kierował się dokonując wyboru powódki do rozwiązania z nią stosunku pracy i które zostały wskazane w procedurze konsultacji ze związkiem zawodowym.Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. O kosztach procesu rozstrzygnięto na podstawie reguły z art. 98 § 1 k.p.c. i art. 99 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.