Supreme Court dismisses cassation appeal as it concerns only factual evaluation, not a significant legal issue.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the employer against the lower court's decision to recognize a workplace accident. The employer argued that the employee's injury occurred while sorting wood for personal profit, not as part of official duties, and requested a retrial. The court determined that the dispute centered solely on the factual assessment of the employee's actions and lack of employer instruction, which falls outside the scope of cassation review under the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it concerns only the evaluation of established facts rather than a significant legal issue requiring interpretation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I PK 286/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z powództwa K. D.przeciwko N. z siedzibą w D.o sprostowanie protokołu powypadkowego i odszkodowanie,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 25 marca 2014 r.,skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł.z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt III Pa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł. oddalił apelację N. z siedzibą w D. od wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 27 marca 2012 r., którym sprostowano protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy, ustalając, że powód K. D. uległ w dniu 3 listopada 2010 r. wypadkowi przy pracy, a w pozostałej części powództwo oddalono. W uzasadnieniach Sądów meriti przyjęto, że powód sortował drewno na polecenie bezpośredniego przełożonego, a wypadek w czasie wykonywania tej pracy (uraz barku) spełnia przesłanki wypadku przy pracy.Skarga kasacyjna pozwanego, obejmująca wyrok Sądu drugiej instancji w całości, zawierająca wniosek o jego uchylenie całości oraz o uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w części uwzględniającej powództwo i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Ł. do ponownego rozpoznania, została oparta na podstawie niewłaściwego zastosowania art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst:
Dz.U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 ze zm.), „gdy z ustalonego stanu faktycznego wynika, że do zdarzenia doszło na skutek wykonywania przez powoda prac niezwiązanych z obowiązkami służbowymi”. Skarżący zarzucił obrazę przepisów postępowania – art. 286 w związku z art. 227, art. 217 § 3 i art. 382 k.p.c. przez bezzasadne oddalenie jego wniosku o dopuszczenie dowodu z dodatkowej opinii Instytutu Medycyny Pracy w Ł.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego „dotyczącego zastosowania przez Sąd normy prawa materialnego zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych do ustalonego stanu faktycznego, z którego wynika, że powód nabył od pracodawcy stos drewna w oddziale 106f i opłacał z własnych środków pieniężnych koszty jego ręcznego sortowania celem wyselekcjonowania sobie jak najlepszego surowca drzewnego oraz, że czynności przez niego wykonywane nie dotyczyły jego zwykłych obowiązków służbowych, a zatem okoliczności te nie pozostawały w związku z pracą, a były wykonywane jedynie we własnym interesie powoda, który był sprzeczny z interesami pracodawcy”.
W ocenie skarżącego istnieje potrzeba udzielenia przez Sąd Najwyższy odpowiedzi na pytanie, „czy zdarzenie powodujące uraz w trakcie realizacji czynności nienależących do zwykłych obowiązków pracowniczych, za które pracownik poniósł dodatkowo osobisty koszt realizując swój własny interes, wbrew interesom pracodawcy i wobec braku jego precyzyjnego polecenia w tym zakresie, może pozostawać w związku z pracą i może być uznane za wypadek przy pracy?”.Jednocześnie podniósł, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, co wynika z zarzutów zawartych w jej podstawach oraz z ich uzasadnienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na jednoczesne występowanie w sprawie zagadnienia prawnego, określonego jako istotne, oraz ze względu na oczywistą zasadność skargi.
Przyczyną wniesienia skargi uczynił problem niemający znaczenia jurydycznego, a odnoszący się wyłącznie do oceny stanu faktycznego sprawy, który – jak wynika z art. 3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c. – nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej, zatem wnioskowi o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania towarzyszą niedopuszczalne argumenty.Nie bez znaczenia jest także to, że skarga kasacyjna nie może być uznana za oczywiście uzasadnioną, jeżeli o występowaniu tej przesłanki miałoby świadczyć naruszenie przepisów prawa, których wykładnia nasuwa wątpliwości wymagające wyjaśnienia przez Sąd Najwyższy w ramach sformułowanego w tej sprawie zagadnienia prawnego.Uwzględniając to, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).