Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the correct defendant is the Bar Council, not the Minister.

Postanowienie z dnia 21 czerwca 1994 r.

I PA 2/94

Niedopuszczalna jest skarga na decyzję Ministra Sprawiedliwości, którą

uchylił decyzję ostateczną, zawierającą sprzeciw przeciwko wpisowi na listę

adwokacką (art. 69 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

- Dz. U. Nr 16, poz. 124 ze zm. w związku z art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.)

Przewodniczący SSN: Jadwiga Skibińska-Adamowicz, Sędziowie SN: Kazimierz

Jaśkowski (sprawozdawca), Maria Mańkowska,

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 1994 r., sprawy Jerzego K. o

wpis na listę adwokatów, na skutek odwołania Naczelnej Rady Adwokackiej

od decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 marca 1994 r. [...],

p o s t a n a w i ł:

o d r z u c i ć skargę

Uzasadnienie

Uchwałą z dnia 18 maja 1993 r. Okręgowa Rada Adwokacka w L. wpisała

Jerzego K. na listę adwokatów Izby L. z zaniechaniem wyznaczenia siedziby

wykonywania zawodu.

Decyzją z dnia 23 września 1993 r. Minister Sprawiedliwości na podstawie art. 69

ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 ze

zm.) sprzeciwił się temu wpisowi uznając, że Jerzy K. nie spełnia wymagania

określonego w art. 65 pkt 1 tej ustawy.

Na podstawie art. 69 ust. 3 Prawa o adwokaturze Jerzy K. zaskarżył tę decyzję

do Sądu Najwyższego.

Decyzją z dnia 23 marca 1994 r. Minister Sprawiedliwości uchylił swoją decyzję

sprzeciwiającą się wpisowi Jerzego K. na listę adwokatów. W związku z tym i w oparciu

o zgodny wniosek stron Sąd Najwyższy na podstawie art. 355 i art. 393 § 1 k.p.c. w zw.

z art. 211 k.p.a. postanowieniem z dnia 12 kwietnia 1994, I PA 1/94, umorzył

postępowanie.

Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga Naczelnej Rady Adwokackiej

na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 marca 1994 r., [...]. Zdaniem skarżącej

kwestionowana decyzja jest sprzeczna z prawem, a w szczególności z art. 154 § 1

k.p.a. i art. 65 pkt. 1 Prawa o adwokaturze i z tego względu powinna być uchylona.

Minister Sprawiedliwości wniósł o odrzucenie skargi, albowiem sprawa została

rozstrzygnięta postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 1994 r., a

ponadto legitymację do złożenia skargi na mocy art. 69 ust. 3 Prawa o adwokaturze

posiada okręgowa rada adwokacka, a nie Rada Naczelna.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Według art. 69 ust. 2 prawa o adwokaturze wpis na listę adwokatów lub

aplikantów adwokackich uważa się za dokonany, jeżeli Minister Sprawiedliwości nie

sprzeciwi się wpisowi w terminie 30 dni od daty otrzymania uchwały o wpisie na listę

wraz z aktami osobowymi wpisanego, natomiast art. 69 ust. 3 tej ustawy stanowi, iż

decyzja Ministra może być zaskarżona do Sądu Najwyższego przez zainteresowanego

lub organ samorządu adwokackiego w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji.

Z przepisów tych wprost wynika, że Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania

skargi na decyzję Ministra Sprawiedliwości sprzeciwiającą się wpisowi na listę

adwokatów, a nie na decyzję uchylającą uprzednią decyzję o sprzeciwie. Skarga

podlega więc odrzuceniu nie z tej przyczyny, że sprawa została rozstrzygnięta

postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 1994 r., I PA 1/94, lecz dlatego,

że zachodzi niedopuszczalność jej wniesienia do Sądu Najwyższego (art. 199 § 1 pkt 1

k.p.c.).