Supreme Court dismisses delay complaint because no retrial proceedings were actually initiated against the applicant.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's complaint alleging procedural delay in retrial proceedings. The applicant claimed the court failed to act on a request for a retrial, but the court found no such proceedings had ever been initiated. Consequently, the complaint was inadmissible because the statutory conditions for a delay complaint regarding non-existent proceedings were not met.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o skardze na przewlekłość; Skarga na przewlekłość nie jest dopuszczalna, gdy postępowanie wznowieniowe nie zostało wszczęte.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NSP 99/19 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Aleksander Stępkowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Leszek BosekSSN Tomasz Demendecki w sprawie ze skargi P. C.na przewlekłość postępowania Sądu Najwyższego w sprawie II KO (…),po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 3 września 2019 r., skargę pozostawił bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
W dniu 25 lipca 2019 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo P. C., w którym, powołując się na treść ustawy z dnia 17 czerwca 2014 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 75; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość), wniósł skargę na - jak wskazywał - „postępowanie wznowieniowe przed Sądem Najwyższym w sprawie wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 listopada 2012 r. (sygn. XII (…)), zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 25 marca 2013 r. (sygn.
II AKa (…))”. W skardze tej wniósł o:1.stwierdzenie przewlekłości postępowania,2.przesłanie stanowiska dotyczącego sprawy wznowieniowej,3.zasądzenie na jego rzecz kwoty 12.000 zł, 4.zwolnienie z opłaty sądowej.W uzasadnieniu skargi P. C. wskazywał, że w 2015 r. wystąpił z wnioskiem o wyznaczenie obrońcy z urzędu celem ewentualnego złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Skarżący przyznał, że został poinformowany o wyznaczeniu obrońcy z urzędu oraz kontaktował się z nim w celu przedstawienia argumentacji dotyczącej wznowienia postępowania w jego sprawie.
Wyjaśniał również, że do momentu wystąpienia z pismem nie uzyskał informacji dotyczącej stanowiska obrońcy, co do ewentualnego wszczęcia postępowania wznowieniowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skargę należało pozostawić bez rozpoznania.Skarga P. C. dotyczyć miała - jak wskazano w jej uzasadnieniu - postępowania wznowieniowego przed Sądem Najwyższym. Postępowanie takie nie zostało jednak wszczęte. Pismem z dnia 9 czerwca 2015 r. (odebranym w dniu 15 czerwca 2015 r.) skarżący - stosownie do złożonego uprzednio wniosku - został poinformowany o wyznaczeniu obrońcy z urzędu.
Ten zaś, po zbadaniu akt sprawy karnej zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 25 marca 2013 r. (II AKa (…)), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 listopada 2012 r. (XII K (…)) oraz po uzyskaniu informacji w tej sprawie od skarżącego, pismem z dnia 28 lipca 2015 r. poinformował Sąd Najwyższy o niestwierdzeniu podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Oznacza to, że w niniejszej sprawie nie doszło do wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość.
To zaś powoduje, że skarga P. C. musi być uznana za niedopuszczalną z mocy ustawy.W konsekwencji, z mocy art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę tę należało pozostawić bez rozpoznania.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.