Supreme Court dismisses personal appeal for delay due to mandatory legal representation requirement in civil proceedings.

Sygn. akt I NSP 83/22 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Tomasz Demendecki‎SSN Grzegorz Żmij w sprawie ze skargi U. K.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. II CSKP 370/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 12 kwietnia 2022 r.:

1. odrzuca skargę;

2. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa – Sądu Najwyższego na rzecz skarżącej U. K. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi.

UZASADNIENIE

Pismem z 4 marca 2022 r. U. K. osobiście wniosła do Sądu Najwyższego opłaconą skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Najwyższym pod sygn. II CSKP 370/22. W skardze skarżąca wniosła o:1.stwierdzenie przewlekłości postępowania toczącego się przed Sądem Najwyższym w sprawie II CSKP 370/22, 2.zobowiązanie Sądu Najwyższego do wyznaczenia terminu rozprawy przypadającego nie później niż 2 miesiące od chwili rozpoznania skargi, 3.przyznanie od Skarbu Państwa kwoty 2 000 zł, 4.zasądzenie od Skarbu Państwa Sądu Najwyższego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że 29 kwietnia 2020 r. została wniesiona do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w […] skarga kasacyjna, która została przyjęta do rozpoznania Postanowieniem Sądu Najwyższego z 19 lutego 2021 r. Do dnia wniesienia skargi na przewlekłość w sprawie nie zostały podjęte żadne inne czynności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W postępowaniu cywilnym obowiązuje przed Sądem Najwyższym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 1 k.p.c.). Odnosi się to również do postępowania toczącego się na skutek skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość) w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.

W ustawie o skardze na przewlekłość nie została uregulowana kwestia zdolności postulacyjnej. W powyższym zakresie należy zatem odwołać się do przepisów regulujących postępowanie cywilne, gdyż to one znajdują zastosowanie w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Powyższe oznacza, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest wyłączona. W konsekwencji czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c., są bezskuteczne (zob. np. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego - zasada prawna z 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04; postanowienia Sądu Najwyższego z: 16 marca 2006 r., III CZ 5/06, 6 lutego 2013 r., V CZ 88/12; 18 października 2018 r., I NSP 75/18; 26 marca 2019 r., I NSP 3/19; 24 maja 2019 r., I NSP 27/19; 11 września 2019 r., I NSP 87/19).U.

K. złożyła do Sądu Najwyższego skargę osobiście, bez profesjonalnego pełnomocnika, co ze względu na art. 871 § 1 k.p.c. oraz brak podstaw do zastosowania art. 871 § 2 k.p.c., stanowi brak nieusuwalny, powodując konieczność jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia tego braku.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 871 § 1 k.p.c. oraz art. 373 § 1 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 k.p.c. i art. 3 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji.O zwrocie opłaty sądowej orzeczono na podstawie art. 17 ust. 3 ustawy o skardze na przewlekłość który stanowi, że uwzględniając lub odrzucając skargę, Sąd z urzędu zwraca uiszczoną od niej opłatę. a.s.