Legislator Case Law & Legislation
I NSP 7/22 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for delay due to lack of factual justification in the complaint.

Case Number I NSP 7/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's complaint regarding procedural delay without calling for supplementation. The applicant listed numerous case numbers but failed to provide any factual circumstances explaining why the proceedings were unreasonably prolonged. Consequently, the court ruled that the complaint did not meet the statutory requirement to cite justifying circumstances.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość; A complaint alleging procedural delay must contain both a request and specific factual circumstances justifying the claim, otherwise it is rejected without summons to supplement.

Keywords

AI generated
procedural delay complaint requirements factual justification Supreme Court dismissal without summons

Cited Legislation

AI generated
art. 6 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
Tym samym w jego skardze brak jest „okoliczności uzasadniających żądanie” w rozumieniu art. 6 ust.
art. 9 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I NSP 7/22 POSTANOWIENIE Dnia 2 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie ze skargi M. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. II S 39/[…],‎po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej‎i Spraw Publicznych w dniu 2 marca 2022 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Pismem z 13 grudnia 2021 r. M. S. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania w sprawach przed Sądem Apelacyjnym w (…), toczących się pod sygnaturami: II S 10/[…], II S 13/[…], II S 15/[…], II S 20/[…], II S 23/[…], II S 24/[…], II S 25/[…], II S 30/[…], II S 31/[…], II S 32/[…], II S 38/[…], II S 39/21, II S 44/[…]. W uzasadnieniu skargi pisał o „sukcesie wojsk na granicy z Białorusią”, „problemach z prokreacją czy dobrobytem w różniących się kulturach” i o „braku trybunału zgodności konstytucji z Dekalogiem”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r. poz. 75 ze zm., dalej zwana „ustawą o skardze na przewlekłość”) skarga powinna zawierać:1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy;2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.Skarga M.

S. spełnia tylko pierwszy wymóg. Skarżący wskazał sygnatury postępowań, które w jego ocenie trwają zbyt długo oraz sformułował żądanie stwierdzenia ich przewlekłości, ale nie podał żadnego uzasadnienia dla tego żądania. W uzasadnieniu skargi nie sposób odnaleźć jakiejkolwiek okoliczności wskazującej na przewlekłość wskazanych postępowań. Z niejasnych względów skarżący nie wyjaśnia w uzasadnieniu skargi, czego dotyczyły postępowania, których sygnatury wskazał, ani jak wyglądał ich przebieg i ile czasu trwały.

Zamiast tego przedstawia wywody na różne tematy bez żadnego związku z przedmiotem skargi. Tym samym w jego skardze brak jest „okoliczności uzasadniających żądanie” w rozumieniu art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. Wobec niespełnienia wymogu określonego w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość, skarga M.

S. musiała zostać odrzucona. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.