Supreme Court dismisses appeal for delay as the underlying appeal is not a procedural delay case under the statute.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the applicant's complaint regarding the delay of proceedings before the Court of Appeal. The applicant sought to declare the proceedings delayed, arguing that the underlying appeal against a lower court's delay decision itself was procedurally flawed. The court ruled that the statute governing complaints for delay contains a closed list of applicable proceedings, which does not include appeals against delay decisions. Consequently, the complaint was inadmissible and left without consideration.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony; Skarga na przewlekłość może dotyczyć wyłącznie postępowań wymienionych w zamkniętym katalogu przepisów, a nie postępowania o stwierdzenie naruszenia prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NSP 63/20 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Tomasz DemendeckiSSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi R.B. na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w [...] sygn. II AS […], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 9 czerwca 2020 r., postanawia: skargę na przewlekłość pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
R.M. (dalej: skarżący) skargą z dnia 7 marca 2020 r., działając w imieniu własnym na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze strony na naruszenie prawa do rozpoznawania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j.: Dz.U. 2018, poz. 75 z późn. zm.; dalej: ustawa o skardze na naruszenie prawa strony), domagał się stwierdzenia przewlekłości postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w [...] w sprawie II AS […].
W treści skargi wniósł o zobowiązanie Sądu Apelacyjnego do złożenia do akt dowodów: „powołania na urząd sędziego osób podających się za sędziów, jak tego wymaga art. 179 Konstytucji, na okoliczność nieistnienia dowodu; umocowania przez Naród do wykonywania władzy sądowniczej osób podających się za sędziów, o czym mowa w art. 4 ust 2 w zw. z art. 10 ust 2 Konstytucji, na okoliczność nieistnienia dowodu; ustanowienia składu sądu w sprawie, jak tego wymaga ustawa o ustroju sądów powszechnych i art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Wolnościach Osobistych, na okoliczność nieustanowienia”.
Ponadto wniósł o: „stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie; zorganizowania sądu rejonowego zgodnie z Konstytucją i ustawami; zasądzenie na rzecz skarżącego kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę należy pozostawić bez rozpoznania.W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest bowiem pogląd, że art. 3 ustawy na naruszenie prawa strony zawiera zamknięty katalog postępowań, których może dotyczyć skarga o stwierdzenie przewlekłości w sprawie (postanowienia Sądu Najwyższego: z 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11, z 9 stycznia 2018 r., KSP 21/17; z 12 stycznia 2017 r., WSP 2/16). Skoro w katalogu tym nie zostało wymienione postępowanie o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, nie jest dopuszczalne wniesienie skargi, której przedmiotem jest takie postępowanie.
R.M. w niniejszym postępowaniu wniósł skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w [...] (II AS […]), którego przedmiotem była skarga na przewlekłość postępowania przed Sądem Okręgowym w P. (V S […]). Ze wskazanego na wstępie powodu skarga taka jest niedopuszczalna z mocy ustawy, co z kolei obliguje do pozostawienia jej bez rozpoznania, stosownie do treści art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość. Z tego względu należało orzec jak w sentencji.