Supreme Court dismisses delay complaint filed after appeal judgment became legally binding.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's complaint alleging procedural delay in the appellate proceedings. The applicant filed the complaint on March 21, 2019, after the appellate court had already issued its final judgment on March 6, 2019. The court ruled that such complaints are inadmissible because they must be lodged during the active phase of the main proceedings, not after the case has concluded.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5 ust. 1 ustawy z dnia 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki; Skarga na przewlekłość postępowania jest środkiem prawnym wymuszającym rozpoznanie sprawy przez sąd i spełnia swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania, a więc po prawomocnym zakończeniu sprawy jest bezprzedmiotowa.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NSP 40/19 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący)SSN Oktawian NawrotSSN Adam Redzik (sprawozdawca) w sprawie ze skargi S. M.na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w […] w sprawie V AGa […]z udziałem Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Apelacyjnego w […]po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 14 czerwca 2019 r.
1. odrzuca skargę, 2. przyznaje pełnomocnikowi z urzędu adwokatowi M. P. od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) powiększoną o podatek VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
UZASADNIENIE
I.21 marca 2019 r. S. M. (dalej: skarżący) złożył przez pełnomocnika skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (dalej: skarga na przewlekłość), dowodząc, że do owej przewlekłości doszło w postępowaniu sądowym toczącym się przed Sądem Apelacyjnym w […] (V AGa […]). Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania; przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty w wysokości 20.000 zł; przyznanie skarżącemu od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w […] kosztów postępowania; przyznanie pełnomocnikowi skarżącego kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
II.Apelacja od wyroku Sądu Okręgowego w G. z 13 października 2017 r. (X GC […]) została wniesiona 16 listopada 2017 r. do Sądu Apelacyjnego w […]. Akta sprawy wraz z apelacją powoda wpłynęły do Sądu Apelacyjnego w […] 14 grudnia 2017 r. 16 października 2018 r. zarejestrowano sprawę w urządzeniu informatycznym SLPS. Rozprawę wyznaczono na 20 lutego 2019 r. Wyrok w sprawie został wydany 6 marca 2019 r. Skarga na przewlekłość wpłynęła do Sądu Apelacyjnego w […] 21 marca 2019 r. Skarga została poprzedzona pismem adwokata M.
P., pełnomocnika powoda S. M.. W treści pisma wyjaśniono, że jest ono wykonaniem zobowiązania Sądu Apelacyjnego w […] z 6 marca 2019 r. Pełnomocnik powoda m.in. potwierdził, że powód wystąpił z wnioskiem o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu dla celów sporządzenia skargi na przewlekłość. Wyjaśnił, że w toku postępowania przed Sądem Apelacyjnym w […] nie miała miejsca sytuacja odmówienia podjęcia czynności w celu wniesienia skargi na przewlekłość, a jedynie poinformował on powoda (ok. połowy 2018 r.), że zasadność takiej skargi nie była w tamtym czasie znaczna.
Wobec wyraźnego zobowiązania do uzupełnienia sporządzonej osobiście przez skarżącego skargi na przewlekłość, adwokat M. P., jako pełnomocnik powoda, w załączniku przesłał skargę na przewlekłość. Odpowiedź na skargę na przewlekłość złożył pismem z 17 maja 2019 r. (do Sądu Najwyższego wpłynęła 23 maja 2019 r.) reprezentujący Skarb Państwa Prezes Sądu Apelacyjnego w […], zgłaszając jednocześnie udział w wywołanym skargą na przewlekłość postępowaniu. Wniósł o odrzucenie skargi. III. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga na przewlekłość uregulowana jest w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75), dalej: ustawa o skardze na przewlekłość.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy (art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość). Na podstawie art. 871 k.p.c., stosowanego w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, skarga na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie k.p.c. powinna być wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, czyli przez adwokata lub radcę prawnego. W kwestii umocowania pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi na przewlekłość, Sąd Najwyższy przyjął, że fakt skierowania przez Sąd Apelacyjny w […] – w odpowiedzi na wniosek powoda o wyznaczanie pełnomocnika z urzędu do złożenia skargi na przewlekłość – pisma do reprezentującego skarżącego w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […], pełnomocnika z urzędu jako do umocowanego do wniesienia skargi na przewlekłość, skutkuje tym, że umocowanie należy uznać za skuteczne.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę należy wnieść w toku postępowania w sprawie. W kwestii tego, jak należy rozumieć tok postępowania istnieje bogate i właściwie jednolite orzecznictwo Sądu Najwyższego.W postanowieniu z 6 kwietnia 2017 r. (III SPP 10/17) Sąd Najwyższy wskazał, że wniesienie skargi powinno nastąpić w toku postępowania, po zaistnieniu stanu, który w ocenie skarżącego uzasadnia podniesione w niej zarzuty, nie później jednak niż do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.
W postanowieniu z 5 kwietnia 2018 r. (KSP 6/18) Sąd Najwyższy podniósł, że „skarga na przewlekłość postępowania stanowi przede wszystkim mechanizm dyscyplinujący organy szeroko rozumianego wymiaru sprawiedliwości, mający zapewnić sprawne rozpoznanie sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora oraz w postępowaniu sądowym”. Funkcja ta traci rację bytu w przypadku postępowań zakończonych. Z kolei w postanowieniu z 16 stycznia 2018 r. (III SPP 60/17) Sąd Najwyższy podkreślił, że postępowanie skargowe ma charakter „wpadkowy” w stosunku do postępowania głównego, wobec czego nie może być prowadzone ani przed jego wszczęciem, ani po jego zakończeniu, i dodał, że „postępowanie w sprawie sądowej trwa (jest w toku) dopóty, dopóki nie dojdzie do wydania w sprawie prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie.
Skarga na przewlekłość postępowania jest bowiem środkiem prawnym wymuszającym rozpoznanie sprawy przez sąd, a więc spełnia swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania. Złożenie przez stronę takiej skargi już po zakończeniu postępowania jest więc bezprzedmiotowe”.Powyższe stanowiska Sądu Najwyższego znajdują potwierdzenia w uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 28 marca 2013 r. (III SPZP 1/13), w której stwierdzono, że „w pojęciu toku postępowania od czasu jego wszczęcia do prawomocnego zakończenia nie mieści się postępowanie przed Sądem Najwyższym, choćby jego wynikiem było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Postępowanie w sprawie cywilnej wszczętej skargą kasacyjną albo w sprawie karnej wszczętej kasacją jest nowym postępowaniem w sprawie w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, a zarzuty odnośnie do przebiegu tego postępowania wnoszone w jego toku podlegają rozpoznaniu wyłącznie przez Sąd Najwyższy stosownie do treści art. 4 ust. 2 tej ustawy, zgodnie z którym jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed Sądem Najwyższym, właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Najwyższy”.Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że postępowanie w sprawie zakończyło się prawomocnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 6 marca 2019 r., zaś skarga na przewlekłość została złożona 21 marca 2019 r.
W takiej sytuacji bezprzedmiotowe staje się kwestionowanie długości postępowania.O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika z urzędu orzeczono na podstawie § 21 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. 2019, poz. 18). W związku z powyższym, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. aw