Supreme Court dismisses appeal for delay after final appeal judgment has already become legally binding.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's complaint regarding unreasonable delay in the appellate proceedings. The applicant argued that the case had been pending for over two years, yet the appellate court had already issued a final, binding judgment on November 21, 2023. The court ruled that the complaint was inadmissible because the legal provision for such complaints applies only during the active conduct of the proceedings, not after they have concluded.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5 ust. 1 u.s.p.p.; Art. 430 § 1 k.p.k. in conjunction with Art. 429 § 1 k.p.k.; Art. 8 ust. 2 u.s.p.p.: A complaint for unreasonable delay in proceedings is inadmissible if filed after the proceedings have concluded with a final judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NSP 4/25 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wojciechowski w sprawie ze skargi M. J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. II AKa 381/21 z udziałem Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Apelacyjnego w Łodzi na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 3 marca 2025 r.
1. pozostawia skargę bez rozpoznania;
2. pozostawia wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pismem z 20 grudnia 2024 r. (data prezentaty Sądu Apelacyjnego w Łodzi) M. J. (dalej: „skarżący”) zastępowany przez adwokata złożył skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. akt II AKa 381/21. Skarżący podniósł, ze sprawa w postępowaniu apelacyjnym do dnia wydania wyroku trwała ponad 2 lata, natomiast kasacje obrońców od kwietnia 2024 r. nie zostały przekazane do Sądu Najwyższego. W odniesieniu do skarżącego została orzeczona kara 13 lat pozbawienia wolności i została już wprowadzona do wykonania.Pismem z 20 grudnia 2024 r. (data prezentaty Sądu Apelacyjnego w Łodzi) skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym w zakresie opłaty sądowej od skargi (k. 6 akt I NSP 4/25).Prezes Sądu Apelacyjnego w Łodzi zgłosił swój udział w sprawie i .wniósł o odrzucenie skargi.
Prezes Sądu Apelacyjnego wskazał, że w sprawie o sygn. II AKa 381/21, w której stwierdzenia przewlekłości żąda skarżący w dniu 21 listopada 2023 r. zapadł prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi.Jak wynika z akt sprawy kasacja obrońcy skazanego M. J. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 21 listopada 2023 r. sygn. II AKa 381/21 została wniesiona pismem z 25 kwietnia 2024 r., a następnie uzupełniona pismem z 21 lipca 2024 r. wniesionym przez nowego obrońcę skazanego (k. 49, k. 128 akt V KK 38/25).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga podlega pozostawieniu bez rozpoznania. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy ,o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1725; dalej: „u.s.p.p.”), skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. akt II AKa 381/21 już po jego prawomocnym zakończeniu wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 21 listopada 2023 r., II AKa 381/21.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy na podstawie art. 5 ust. 1 u.s.p.p. oraz art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. W konsekwencji, również wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych należało pozostawić bez rozpoznania uznając go za bezprzedmiotowy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11), o czym orzeczono jak w punkcie 2 sentencji postanowienia. [SOP][r.g.]