Supreme Court dismisses complaint on delay in proceedings regarding a delay complaint itself as inadmissible.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's complaint alleging excessive delay in a separate proceeding concerning the delay itself. The applicant sought to challenge the length of the I NSP 155/19 case, which was itself a complaint about procedural delays. The court ruled that the statutory list of proceedings eligible for delay complaints does not include proceedings that are themselves complaints about delay. Consequently, the court held that such a complaint is procedurally inadmissible and left it without consideration.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3 u.s.p.p.; Art. 5 ust. 1 u.s.p.p.; Art. 8 ust. 2 u.s.p.p.; Art. 430 § 1 k.p.k.; Art. 429 § 1 k.p.k. – A complaint for excessive delay is inadmissible if the underlying proceeding is itself a complaint regarding delay, as the statutory enumeration excludes such recursive proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NSP 4/20 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Joanna Lemańska (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Aleksander StępkowskiSSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi M. S. na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie I NSP 155/19 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 17 marca 2020 r.
1. pozostawia skargę bez rozpoznania;
2. zwalnia skarżącego od wydatków postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
W niniejszej sprawie M.S. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie I NSP 155/19, toczącej się przed Sądem Najwyższym, oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przepis art. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75; dalej: u.s.p.p.) w sposób enumeratywny wskazuje postępowania, w których stronom lub innym uczestnikom postępowania służy uprawnienie do złożenia skargi na przewlekłość postępowania (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 16 czerwca 2005 r., KSP 5/05; z 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11; z 2 października 2017 r., WSP 1/17; z 9 stycznia 2018 r., KSP 21/17; z 21 maja 2019 r., I NSP 30/19; z 11 grudnia 2019 r., I NSP 170/19) – nie przewidując możliwości wniesienia skargi w przypadku postępowań, które same dotyczą skargi na przewlekłość. Z tego powodu wniesioną przez M. S. skargę – jako niedopuszczalną – należało pozostawić bez rozpoznania.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3 u.s.p.p. a contrario, art. 5 ust. 1 u.s.p.p. i art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., orzekł jak w sentencji postanowienia.