Supreme Court dismisses delay complaint as applicant lacks standing under execution proceedings law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the applicant's complaint regarding procedural delay in an execution proceeding initiated by an appeal. The applicant argued that the appellate court failed to address their appeal, while also requesting compensation and a waiver of court costs due to financial hardship. The court dismissed the claim because the specific execution proceedings were governed by the Criminal Execution Code, which excludes the application of the general delay complaint statute, and the filing lacked the required structural elements.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki; Skarga na przewlekłość postępowania w postępowaniu wykonawczym regulowanym Kodeksem karnym wykonawczym nie podlega rozpatrzeniu zgodnie z ustawą o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NSP 347/22 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Janusz NiczyporukSSN Paweł Wojciechowski w sprawie ze skargi K. Z. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu II AKzw 923/22 toczącym się przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi po rozpoznaniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 13 grudnia 2022 r., 1. odrzuca skargę;
2. zwalnia skarżącego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych.
UZASADNIENIE
Pismem z 3 października 2022 r. K. Z. (dalej jako: „skarżący”) wniósł skargę na przewlekłość postępowania zainicjowanego zażaleniem na rozstrzygniecie wydane przez Sąd Okręgowy w Łodzi w postępowaniu o sygn. VI Kow 1441/22. Skarżący wskazał, że przewlekłości upatruje w tym, że Sąd Apelacyjny nie rozpoznał wywiedzionego przez niego zażalenia, które zarejestrowane zostało pod sygn. II AKzw 923/22. Nadto, skarżący zawnioskował o „zadośćuczynienie za przewlekłość w kwocie 20 000 zł. Skarżący zawnioskował o „umorzenie kosztów postępowania” zainicjowanego skargą na przewlekłość wskazując, że sytuacja materialna nie pozwala mu na poniesienie kosztów sądowych w tym postępowaniu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga na przewlekłość postępowania uregulowana została w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej: „u.s.p.”). Regulacje powyższej ustawy nie będą miały zasadniczo zastosowania do spraw, o których mowa w art. 2 § 1b ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (t.j. Dz.U.2021, poz. 53), tj. dotyczących wykonywania orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe oraz w postępowaniach w sprawach o wykroczenia oraz kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności – za wyjątkiem spraw, które dotyczą obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego (art. 2 ust. 1b u.s.p.).
Ze względu na to, że postępowanie, którego dotyczy pismo skarżącego, odnosi się do zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego wydane w postępowaniu wykonawczym, a zatem regulowanego przepisami Kodeksu karnego wykonawczego, należy uznać, że skarżący nie jest uprawnionym do wniesienia skargi na przewlekłość postępowania w rozumieniu art. 3 u.s.p.Niezależnie od powyższego, należy stwierdzić, że skarga na przewlekłość postępowania musi spełniać przesłanki ustawowe, wymienione w art. 6 ust. 1 i 2 u.s.p., tj. powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a nadto powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której dotyczy;
2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. W niniejszej sprawie, pismo skarżącego nie zawiera de facto żądania uznania, że w postępowaniu toczącym się przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi, a zainicjowanym zażaleniem na rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w Łodzi wydane w postępowaniu VI Kow 1441/22 doszło do przewlekłości postępowania. Z uwagi na treść art. 2 ust. 1b u.s.p., skarżący nie może zostać uznany za uprawnionego do wniesienia skargi na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi. Skarga wniesiona przez osobę nieuprawnioną (art. 9 ust. 2 u.s.p.) i obarczona brakiem konstrukcyjnym (art. 6 ust. 2 pkt 1) podlega odrzuceniu Sąd Najwyższy biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 1 u.s.p. oraz art. 9 ust. 2 u.s.p. orzekł, jak w punkcie 2 sentencji.Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych zapadło na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. l.n