Supreme Court dismisses appeal for procedural delay filed after the contested proceedings have concluded.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected Ł.A.'s complaint regarding excessive procedural delay in the appeal proceedings before the Krakow Court of Appeal. The applicant filed the complaint on July 8, 2024, after the final judgment of April 25, 2024, had already concluded the case. The court ruled that such complaints are inadmissible because they must be lodged during the active proceedings, not after the matter is resolved.
Legislator headnote
AI generatedArt. 2 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania; art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania: A complaint for procedural delay is inadmissible if filed after the proceedings in question have concluded.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NSP 331/24 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi Ł.A. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. I ACa 1948/23, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 23 października 2024 r., odrzuca skargę. ZG
UZASADNIENIE
Pismem z 8 lipca 2024 r. Ł.A. (dalej: „skarżący”) złożył skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu toczącym się przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie pod sygn. akt I ACa 1948/23. Skarżący wniósł o przyznanie mu kwoty 10 000 zł „za nieuzasadnioną przewlekłość postępowania która trwa do dnia dzisiejszego mianowicie od 14 miesięcy”. Odpowiedź na powyższą skargę złożył Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie. W piśmie z 28 sierpnia 2024 r. wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania 8 lipca 2024 r. (data nadania), tj. po wydaniu wyroku z 25 kwietnia 2024 r. (I ACa 1948/23), kończącego postępowanie w sprawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga na przewlekłość postępowania zasługuje na odrzucenie. Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).
Skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie (art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania). Oznacza to, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania, które zostało już zakończone (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 lipca 2024 r., I NSP 210/24). W niniejszej sprawie Sąd Apelacyjny w Krakowie wyrokiem z 25 kwietnia 2024 r. (I ACa 1948/23) oddalił apelację skarżącego. Skarga została więc wniesiona po zakończeniu zaskarżonego postępowania.
Co więcej, zgodnie z art. 6 ust. 1-2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. Ponadto powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy;
2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania). W orzecznictwie przyjmuje się, że skarga na przewlekłość postępowania podlega rozpoznaniu pod warunkiem, że spełnia powyższe wymagania formalne. Oznacza to, że skarżący w uzasadnieniu skargi musi szczegółowo wskazać, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób precyzyjny przedstawi konkretne działania, bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (np. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 września 2024 r., I NSP 282/24).
W niniejszej sprawie skarżący nie zawarł jednoznacznego żądania o stwierdzenie przewlekłości postępowania, jak również nie przytoczył okoliczności, z których przewlekłość ta miała wynikać. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 397 § 11 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania oraz w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania orzekł, jak w sentencji.ZG [ms]