Legislator Case Law & Legislation
I NSP 255/24 AI generated

Supreme Court dismisses second delay complaint as inadmissible due to closed catalog of proceedings.

Case Number I NSP 255/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected a complaint filed by M. L. alleging procedural delay in an appeal against a prior delay complaint. The applicant sought a finding of delay and compensation for the second procedural stage initiated by their own earlier complaint. The court ruled that the statutory catalog of proceedings eligible for delay complaints is closed and does not include proceedings arising from previous delay complaints.

Legislator headnote

AI generated

Art. 2 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość; Art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość: The catalog of proceedings subject to delay complaints is closed and excludes proceedings initiated by a prior delay complaint, rendering such a second complaint inadmissible.

Keywords

AI generated
delay complaint procedural delay closed catalog inadmissible complaint procedural economy

Cited Legislation

AI generated
Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.
Art. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Z powyższych względów skargę Skarżącego na przewlekłość postępowania zainicjowanego wcześniej wniesioną przez niego skargą na przewlekłość innego postępowania należy uznać za niedopuszczalną z mocy ustawy.W konsekwencji, na podstawie art. 3941 § 3 w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Z powyższych względów skargę Skarżącego na przewlekłość postępowania zainicjowanego wcześniej wniesioną przez niego skargą na przewlekłość innego postępowania należy uznać za niedopuszczalną z mocy ustawy.W konsekwencji, na podstawie art. 3941 § 3 w zw.
Art. 397 § 11 k.p.c.
z art. 397 § 11 k.p.c. w zw.
Art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
art. 397 § 11 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
Postanowienie Sądu Najwyższego z 13 kwietnia 2006 r., III SO 30/05
postanowienie Sądu Najwyższego z 13 kwietnia 2006 r., III SO 30/05).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NSP 255/24 POSTANOWIENIE Dnia 22 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Joanna Lemańska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Paweł Czubik‎SSN Grzegorz Pastuszko w sprawie ze skargi M. L. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu w sprawie o sygn. ‎I AS 199/23, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 22 sierpnia 2024 r., odrzuca skargę. Paweł Czubik Joanna Lemańska Grzegorz Pastuszko

UZASADNIENIE

M. L. (dalej: Skarżący) wniósł skargę na przewlekłość postępowania o sygn. I AS 199/23, toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym w Zielonej Górze. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości przedmiotowego postępowania o sygn. I AS 199/23 oraz o przyznanie mu z tego tytułu zadośćuczynienia w kwocie 12 000 zł. Postanowieniem z 4 czerwca 2024 r., I ASK 8/24, Referendarz sądowy w Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu zwolnił w całości Skarżącego od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi na przewlekłość postępowania o sygn. I AS 199/23.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725; dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego.Katalog postępowań, w których stronom przysługuje uprawnienie do wniesienia skargi na przewlekłość, ma charakter zamknięty i został określony w art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość.

Powołany przepis, którego brzmienie jest jednoznaczne i nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych, nie przewiduje przy tym możliwości wniesienia skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki postępowania toczącego się na skutek wniesionej wcześniej przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania. W judykaturze Sądu Najwyższego ugruntowane jest bowiem stanowisko, że w istocie rozpoznanie skargi na przewlekłość postępowania nie ma samodzielnego przedmiotu, lecz jest jedynie elementem postępowania głównego.

Zarazem postępowania ze skargi na przewlekłość nie można traktować jako samodzielnej sprawy (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 kwietnia 2006 r., III SO 30/05). Z powyższych względów skargę Skarżącego na przewlekłość postępowania zainicjowanego wcześniej wniesioną przez niego skargą na przewlekłość innego postępowania należy uznać za niedopuszczalną z mocy ustawy.W konsekwencji, na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 397 § 11 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę na przewlekłość należało odrzucić.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. Paweł Czubik Joanna Lemańska Grzegorz Pastuszko [SOP][ms]