Supreme Court dismisses personal appeal for delay due to mandatory lawyer representation requirement in civil proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's personal appeal regarding procedural delay in a civil case. The applicant submitted the complaint directly without a lawyer, while the opposing party argued this violated mandatory representation rules. The court ruled that civil procedure law requires legal counsel for such appeals, rendering the personal submission legally ineffective.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość: In civil proceedings before the Supreme Court, personal actions by a party without a lawyer are invalid due to the mandatory requirement of legal representation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NSP 159/23 POSTANOWIENIE Dnia 13 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot w sprawie ze skargi J. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III AUa 1053/19, z udziałem Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 13 lipca 2023 r., odrzuca skargę. [D.Z.]
UZASADNIENIE
Pismem z 13 czerwca 2023 r. J. S. (dalej: „skarżąca”) osobiście wniosła do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Krakowie opłaconą skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie pod sygn. III AUa 1053/19. W skardze skarżąca wniosła o:1.stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie, w sprawie III AUa 1053/19 nastąpiła przewlekłość postępowania;2.przyznanie od Skarbu Państwa na jej rzecz kwoty 20 000 zł;3.zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, według norm przepisanych;4.przeprowadzenie dowodu z akt sprawy na okoliczność wykazania faktu zaistnienia przesłanek uzasadniających stwierdzenie, że w postępowaniu, którego sprawa dotyczy nastąpiła przewlekłość postępowania.W odpowiedzi na skargę, pismem datowanym na 30 czerwca 2023 r., Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie wniósł o odrzucenie skargi wobec niezachowania przez skarżącą warunków z art. 871 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W postępowaniu cywilnym obowiązuje przed Sądem Najwyższym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 1 k.p.c.). Odnosi się to również do postępowania toczącego się na skutek skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75; dalej:
„ustawa o skardze na przewlekłość”) w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. W ustawie o skardze na przewlekłość w stanie prawnym obowiązującym do 30 czerwca 2023 r. nie została uregulowana kwestia zdolności postulacyjnej. W powyższym zakresie należało zatem odwołać się do przepisów regulujących postępowanie cywilne, gdyż to one znajdują zastosowanie w postępowaniu, którego skarga dotyczy.Powyższe oznacza, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych była wyłączona.
W konsekwencji czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c., są bezskuteczne (zob. np. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego – zasada prawna z 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04; postanowienia Sądu Najwyższego z: 16 marca 2006 r., III CZ 5/06; 6 lutego 2013 r., V CZ 88/12; 18 października 2018 r., I NSP 75/18; 26 marca 2019 r., I NSP 3/19; 24 maja 2019 r., I NSP 27/19; 11 września 2019 r., I NSP 87/19).Skarżąca wniosła do Sądu Najwyższego skargę osobiście, bez profesjonalnego pełnomocnika, co ze względu na art. 871 § 1 k.p.c. oraz brak podstaw do zastosowania art. 871 § 2 k.p.c., stanowi brak nieusuwalny, powodując konieczność jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia tego braku.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 871 § 1 k.p.c. oraz art. 373 § 1 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 k.p.c. i art. 3 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji. [D.Z.][ał]