Legislator Case Law & Legislation
I NP 3/22 AI generated

Supreme Court dismisses constitutional complaint for lack of mandatory lawyer representation in civil proceedings.

Case Number I NP 3/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected a constitutional complaint filed personally by the applicant without legal counsel. The applicant argued that a prior Supreme Court ruling violated property rights and consumer protection guarantees, but the Court focused on procedural requirements. Since civil proceedings before the Supreme Court mandate representation by a lawyer or legal advisor, the personal filing was deemed legally ineffective and inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4246 k.p.c.: A constitutional complaint in civil proceedings before the Supreme Court is inadmissible if filed personally by the party without a lawyer or legal advisor, as such proceedings require mandatory professional representation.

Keywords

AI generated
mandatory lawyer representation constitutional complaint admissibility civil procedure Supreme Court personal filing invalidity procedural defect dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 871 § 1 k.p.c.
Skarga podlega odrzuceniu.W postępowaniu cywilnym obowiązuje przed Sądem Najwyższym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 1 k.p.c.), co dotyczy również postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z przywołanym przepisem, Sąd Najwyższy odrzuca bowiem skargę, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd niższej instancji, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1, jak również skargę z innych przyczyn niedopuszczalną.
Art. 4246 k.p.c.
Wskazany brak formalny skargi powinien zostać uzupełniony na etapie kontroli dokonywanej przez Sąd Okręgowy w Warszawie, a w razie jego nieuzupełniania, skarga powinna zostać odrzucona przez ten sąd (art. 4246 k.p.c.).
art 64 ust. 1 Konstytucji
zarzucił, że orzeczenie to narusza:„1) gwarancje ochrony prawa własności, o której mowa w art 64 ust. 1 Konstytucji poprzez brak właściwej ochrony i w konsekwencji prowadzi do pozbawienia Powoda prawa własności położonych w W.
art. 76 Konstytucji
art. 2 Konstytucji
871 § 2 k.p.c., są bezskuteczne (postanowienia Sądu Najwyższego z: 16 marca 2006 r., III CZ 5/06; 6 lutego 2013 r., V CZ 88/12).Skarga wniesiona przez S.
art.49 k.c
2 Konstytucji, a w szczególności zasady bezpieczeństwa prawnego i pewności prawa przez to, że sytuacja stworzona orzeczeniem Sądu stała się pułapką dla Powoda, który działał w dobrej wierze i w przekonaniu, że zasada pacta sunt servanda zostaje zachowana odnośnie art.49 k.c., art.
art. 199 k.c
6 ustawy o własności lokali, art. 199 k.c., art.
art. 871 § 1 k.p.c
Skarga podlega odrzuceniu.W postępowaniu cywilnym obowiązuje przed Sądem Najwyższym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 1 k.p.c.), co dotyczy również postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
art. 871 § 2 k.p.c
W konsekwencji czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c., są bezskuteczne (postanowienia Sądu Najwyższego z: 16 marca 2006 r., III CZ 5/06; 6 lutego 2013 r., V CZ 88/12).Skarga wniesiona przez S.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2006 r., III CZ 5/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2013 r., V CZ 88/12
II CSK 600/08
Supreme Court dismisses appeal; owners' rules infringe exclusive property rights beyond management scope.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NP 3/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Demendecki w sprawie z odwołania E. C. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki z udziałem P. SA w W.o odmowę zawarcia umowy sprzedaży ciepła, na skutek skargi S. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - ‎wyroku Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 7 maja 2004 r., sygn. akt III SK 37/04, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 marca 2023 r.; odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z 10 listopada 2022 r., sygn. XVII Amo 62/22 przekazał sprawę ze sporządzonej osobiście przez S. K. skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 7 maja 2004 r., sygn. akt III SK 37/04.Wyrok w sprawie o sygn. III SK 37/04 został wydany przez Sąd Najwyższy na skutek kasacji powódki E. C. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 16 lipca 2003 r., sygn. akt XVII Ame 58/02.W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem całości wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2004 r., sygn. akt III SK 37/04 S. K. zarzucił, że orzeczenie to narusza:„1) gwarancje ochrony prawa własności, o której mowa w art 64 ust. 1 Konstytucji poprzez brak właściwej ochrony i w konsekwencji prowadzi do pozbawienia Powoda prawa własności położonych w W. przy ul. […] lokali mieszkalnych Nr […], Nr […] oraz współwłasności garaży, oaz części wspólnych budynku w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali, a ta ochrona jest obowiązkiem sądu. […] wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2009 r., sygn. akt II CSK 600/08.

Właściciele lokali nie mogą zatem podejmować żadnych uchwał, które ingerowałyby w prawa odrębnej własności lokali.2) naruszenie konstytucyjnej zasady ochrony konsumentów art. 76 Konstytucji poprzez odmowę właściwej ochrony, która jest obowiązkiem sądu.3) naruszenie zasady zaufania obywateli do państwa i jego organów, wywodzonej z art. 2 Konstytucji, a w szczególności zasady bezpieczeństwa prawnego i pewności prawa przez to, że sytuacja stworzona orzeczeniem Sądu stała się pułapką dla Powoda, który działał w dobrej wierze i w przekonaniu, że zasada pacta sunt servanda zostaje zachowana odnośnie art.49 k.c., art. 1 ust 1, art. 6 ustawy o własności lokali, art. 199 k.c., art. 9 ust.2 pkt 6 i ust. 3 ustawy o ochronie konsumentów i konkurencji”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.W postępowaniu cywilnym obowiązuje przed Sądem Najwyższym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 1 k.p.c.), co dotyczy również postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Oznacza to, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest wyłączona. W konsekwencji czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c., są bezskuteczne (postanowienia Sądu Najwyższego z: 16 marca 2006 r., III CZ 5/06; 6 lutego 2013 r., V CZ 88/12).Skarga wniesiona przez S. K. została złożona do Sądu Najwyższego osobiście przez niego samego, bez profesjonalnego pełnomocnika, co ze względu na art. 871 § 1 k.p.c. oraz brak podstaw do zastosowania art. 871 § 2 k.p.c., stanowi brak nieusuwalny, powodując konieczność jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia tego braku na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Zgodnie z przywołanym przepisem, Sąd Najwyższy odrzuca bowiem skargę, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd niższej instancji, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1, jak również skargę z innych przyczyn niedopuszczalną.

Wskazany brak formalny skargi powinien zostać uzupełniony na etapie kontroli dokonywanej przez Sąd Okręgowy w Warszawie, a w razie jego nieuzupełniania, skarga powinna zostać odrzucona przez ten sąd (art. 4246 k.p.c.). Wobec tego, że skarga została przekazana do Sądu Najwyższego z brakiem formalnym, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.