Supreme Court dismisses appeal against KRS decision to dismiss appeal regarding judge transfer within same civil jurisdiction scope.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against the Supreme Council for the Judiciary's decision to dismiss a prior appeal concerning a judge's transfer. The appellant argued for the right to appeal the transfer decision, but the court found that both the original and new divisions handle civil matters of the same legal scope under the Judicial Organization Act. Consequently, the transfer falls under a specific provision prohibiting appeals, rendering the initial appeal inadmissible and the subsequent appeal against the dismissal thereof also inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 22a § 4b pkt 1, § 5 ust. 2 p.u.s.p.; Art. 22a § 6 ust. 5 p.u.s.p.; Art. 44 ust. 1, ust. 3 ustawy o KRS; When a judge is transferred between divisions handling cases of the same legal scope, no appeal lies against the transfer decision, and appeals against the dismissal of such appeals are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I NO 47/18 POSTANOWIENIE Dnia 8 marca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Aleksander Stępkowski w sprawie z odwołania W. Ż.od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa Nr (...)/2018 z dnia 21 września 2018 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z odwołania SSO W. Ż. od zmiany podziału czynności ustalonej przez Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 sierpnia 2018 r.,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 8 marca 2019, 1. odrzuca przedmiotowe odwołanie skarżącego W. Ż. z dnia 17 października 2018 r. ze względu na jego niedopuszczalność;
2. oddala wniosek skarżącego o zwrot kosztów postępowania.
UZASADNIENIE
Skarżący W. Ż. SSO w K., decyzją Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 sierpnia 2018 r. został przeniesiony z II Wydziału Cywilnego Odwoławczego do I Wydziału Cywilnego w tymże sądzie na podstawie art. 22a § 4b pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 23 ze zm. – dalej jako p.u.s.p.). Nie może budzić wątpliwości, że każdy z tych wydziałów obejmuje sprawy cywilne, czyli sprawy z zakresu tego samego rodzaju w rozumieniu p.u.s.p.. Przy wykładni pojęcia „zakresu” wydziału w rozumieniu art. 22 a p.u.s.p. należy mieć na uwadze całokształt przepisów tej ustawy, a w szczególności treść art. 12 § 1 pkt 1 p.u.s.p..
W świetle tego przepisu, przez sprawy z zakresu prawa cywilnego, dla których tworzy się „wydział” rozumie się: „sprawy z zakresu prawa cywilnego, prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, leczenia osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw”. Pojęcie „zakresu spraw” dotyczy zatem materialnoprawnej podstawy orzekania niezależnie od tego, w której instancji sprawa z danego zakresu jest rozstrzygana.
W świetle tych ustaleń, zarówno II Wydział Cywilny Odwoławczy, jak i I Wydział Cywilny w Sądzie Okręgowym w K. prowadzą sprawy z tego samego zakresu. Ustalenia te przesądzają, że do przeniesienia sędziów z jednego z tych wydziałów do drugiego stosuje się art. 22 a § 4b pkt 1 oraz § 5 zdanie drugie ustawy p.u.s.p. Przepisy te przesądzają, że od decyzji o przeniesieniu sędziego do wydziału, w którym rozpoznaje się sprawy z tego samego zakresu co w wydziale z którego przenosi się sędziego, nie przysługuje odwołanie.Mimo jednoznacznie brzmiących przepisów, Skarżący w dniu 10 września 2018 r. odwołał się od decyzji o zmianie podziału czynności.
Wszczęte w ten sposób postępowanie, w dniu 21 września 2018 r. zostało umorzone jako niedopuszczalne uchwałą KRS (...)/2018 wydaną na podstawie art. 41 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz.U. z 2019 r., poz. 52 – dalej jako ustawa o KRS).Od przedmiotowej uchwały Krajowej Rady Sądownictwa, w dniu 17 października 2018 r. Skarżący złożył odwołanie na podstawie art. 44 ustawy o KRS w związku z art. 3981 § 1 k.p.c. Zgodnie z art. 44 ust. 1 ustawy o KRS uczestnik postępowania może odwołać się do Sądu Najwyższego z powodu sprzeczności uchwały KRS z prawem, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej.
Przepisem szczególnym o którym mowa w art. 44 ust. 1 ustawy o KRS jest art. 22a § 6 zdanie piąte, w którym ustawodawca przesądził, że nie przysługuje odwołanie od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa o ile odwołanie to dotyczy spraw uregulowanych w art. 22 a § 5 p.u.s.p. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 44 ust. 3 ustawy o KRS oraz – co do kosztów - art. 98 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 44 ust. 3 ustawy o KRS, należało orzec jak w sentencji.