Supreme Court dismisses appeal against ruling on delay in criminal proceedings as inadmissible under law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a prior ruling regarding delays in criminal proceedings without a hearing. The appellant argued for the review of the decision, but the Court found no statutory basis for appealing such rulings under the Code of Criminal Procedure. Consequently, the appeal was left without examination because the law does not permit remedies for this specific type of Supreme Court decision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 426 § 1 k.p.k.; Art. 430 § 1 k.p.k.; No appeal remedy exists for Supreme Court rulings on procedural delay; such decisions are final and cannot be challenged.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NO 46/22 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Demendecki (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Oktawian NawrotSSN Grzegorz Żmij w sprawie ze skargi M. S.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. II S […], po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 12 kwietnia 2022 r., zażalenia M. S. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2022r., w sprawie o sygn. akt I NSP 21/22 pozostawia zażalenie bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pismem z 1 marca 2022 r. M. S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2022 r., w sprawie o sygn. akt I NSP 21/22. Skarżący wniósł o uchylenie, bądź uzupełnienie postanowienia i uwzględnienie próśb jakie wniósł w zaskarżonej sprawie. Ponadto zażądał podania podstaw faktycznych, prawnych i logicznych zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz wniósł o zwrot kosztów. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2022 r., w sprawie o sygn. akt I NSP 21/22 Sąd Najwyższy odrzucił skargę M. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn.
II S […].Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie wobec jego niedopuszczalności z mocy ustawy, należało pozostawić bez rozpoznania.Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.W Kodeksie postępowania karnego brak podstawy prawnej do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Nie sposób upatrywać tej podstawy w treści art. 426 § 2 k.p.k.
Nie znajduje się ona także w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 75 ze zm., dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania). Ponadto dodać należy, że Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 23 marca 2006 r., III SPZP 3/05 (OSNP 2006 nr 21-22, poz. 341) stwierdził, że na postanowienie w przedmiocie przewlekłości postępowania zażalenie nie przysługuje i postanowił o nadaniu uchwale mocy zasady prawnej.
Nie ma żadnych podstaw do odejścia od tej linii orzeczniczej, co więcej jest ona konsekwentnie podtrzymywana (postanowienia Sądu Najwyższego: z 21 lipca 2006 r., III CZ 42/06, OSN ZD 2008/1/2; z 12 października 2007 r., I CNP 55/07).Nie jest zatem możliwe uchylenie, uzupełnienie, ani zmiana postanowienia, jak i uwzględnienie wniesionych wcześniej w zaskarżonej sprawie próśb, w tym także żądania zwrotu kosztów procesu.Trzeba również podkreślić, że w ramach żadnego z postępowań Sąd Najwyższy nie pełni funkcji informacyjnej, w tym polegającej na uszczegóławianiu treści zapadłych już orzeczeń.Na koniec należy jeszcze wskazać, iż Sąd Najwyższy wydaje rozstrzygnięcia w oparciu o obowiązujące przepisy prawne, wobec czego treść orzeczeń nie jest zależna od ilości wnoszonych przez skarżącego środków.Tym samym, wobec dyspozycji art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 426 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia. a.s.