Legislator Case Law & Legislation
I NB 4/26 AI generated

Supreme Court dismisses request to exclude judges based on general appointment irregularities rather than specific impartiality doubts.

Case Number I NB 4/26
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to examine a request by M.D. to exclude 67 judges from a case due to alleged systemic appointment flaws. The applicant argued that improper judicial selection compromised the court's composition and impartiality, citing non-binding internal resolutions and international case law. The court ruled that Article 41 of the Code of Criminal Procedure requires specific, concrete doubts about a designated judge's impartiality, not abstract structural criticisms of the judiciary's appointment process.

Legislator headnote

AI generated

Art. 40 § 1 k.p.k.; Art. 41 § 1 k.p.k.: A request to exclude a judge based on general structural defects in the judicial appointment system is inadmissible as it lacks the concrete, specific doubt regarding the impartiality of the designated judge required by law.

Keywords

AI generated
judicial impartiality judge exclusion systemic appointment flaws code of criminal procedure abstract structural criticism designated judge supreme court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 40 § 1 k.p.k.
Zgodnie z art. 40 § 1 k.p.k.
Art. 41 § 1 k.p.k.
o wyłączenie sędziów, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario w zw.
§ 2 Art. 41 k.p.k.
o wyłączenie sędziów, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
§ 3 Art. 41 k.p.k.
o wyłączenie sędziów, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k
o wyłączenie sędziów, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 42 § 1 k.p.k
z art. 42 § 1 k.p.k., pozostawia wniosek bez rozpoznania.
art. 40 § 1 k.p.k
Zgodnie z art. 40 § 1 k.p.k.
art. 40 k.p.k
Zgodnie z art. 40 § 1 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z 5 kwietnia 2023 r., I Zo 23/23
postanowienie Sądu Najwyższego dnia 17 lutego 2010 r., WD 3/10
postanowienie Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2026 r., V KK 455/25
Podnoszone zarzuty nie mogą mieć bowiem charakteru abstrakcyjnego i odnosić się do całych grup powołanych sędziów (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2026 r., V KK 455/25).3.
V KK 455/25
Supreme Court dismisses prosecution appeal due to statute of limitations expiration under Polish Criminal Procedure Code.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NB 4/26 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot w sprawie z wniosku M.D.o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego X.Y. wymogów niezawisłości i bezstronności, na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 13 lutego 2026 r. w przedmiocie wniosku M.D. z 28 stycznia 2026 r. o wyłączenie sędziów, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 42 § 1 k.p.k., pozostawia wniosek bez rozpoznania. P.Sz.

UZASADNIENIE

Pismem z 28 stycznia 2026 r. M.D. wniósł o wyłączenie 67 osób będących sędziami Sądu Najwyższego, sędziami Sądu Najwyższego w stanie spoczynku oraz sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Wnosząc o wyłączenie sędziów M.D. wskazywał wyłącznie na generalną okoliczność polegającą – w jego ocenie – na nieprawidłowym powołaniu sędziów, co w efekcie prowadzić ma do nieprawidłowej obsady sądu, jak również nie gwarantuje bezstronności sędziów w sprawie. Powoływał się przy tym na nieobowiązującą uchwałę Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. (BSA-I-4110-1/20), wybrane orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, a także Sądu Najwyższego.Losowanie składu orzekającego do rozpoznania wniosku M.D. o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego X.Y. wymogów niezawisłości i bezstronności miało miejsce w dniu 5 lutego 2026 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 40 § 1 k.p.k. sędzia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli: sprawa dotyczy tego sędziego bezpośrednio; jest małżonkiem strony lub pokrzywdzonego albo ich obrońcy, pełnomocnika lub przedstawiciela ustawowego albo pozostaje we wspólnym pożyciu z jedną z tych osób; jest krewnym lub powinowatym w linii prostej, a w linii bocznej aż do stopnia pomiędzy dziećmi rodzeństwa osób wymienionych w pkt 2 albo jest związany z jedną z tych osób węzłem przysposobienia, opieki lub kurateli; był świadkiem czynu, o który sprawa się toczy, albo w tej samej sprawie był przesłuchany w charakterze świadka lub występował jako biegły; brał udział w sprawie jako prokurator, obrońca, pełnomocnik, przedstawiciel ustawowy strony, albo prowadził postępowanie przygotowawcze; brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia lub wydał zaskarżone zarządzenie; brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone; brał udział w wydaniu orzeczenia, co do którego wniesiono sprzeciw; prowadził mediację.

Stosownie do § 2 powody wyłączenia trwają mimo ustania uzasadniającego je małżeństwa, wspólnego pożycia, przysposobienia, opieki lub kurateli. Z kolei zgodnie z § 3 sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego wnioskiem o wznowienie, zaskarżonego w trybie kasacji lub objętego skargą nadzwyczajną, nie może orzekać co do tego wniosku, kasacji lub skargi.Na mocy art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Stosownie do § 2 wniosek o wyłączenie sędziego, zgłoszony na podstawie § 1 po rozpoczęciu przewodu sądowego, pozostawia się bez rozpoznania, chyba że przyczyna wyłączenia powstała lub stała się stronie wiadoma dopiero po rozpoczęciu przewodu.2. Artykuł 41 k.p.k. określa względną, a nie bezwzględną (art. 40 k.p.k.), podstawę wyłączenia sędziego i wskazuje na przesłankę „bezstronności sędziego w sprawie”, które to wyrażenie odczytywać należy jako odnoszące się do etapu postępowania, w którym sprawa spełnia warunki formalne i podlega rozpoznaniu co do jej istoty, co obejmuje jej prowadzenie i merytoryczne rozstrzyganie przez uprawniony skład sędziowski.

Wniosek o wyłączenie sędziego oparty na podstawie istnienia okoliczności mogących wskazywać na brak bezstronności sędziego można zatem złożyć w odniesieniu do tego sędziego, który rozstrzyga sprawę w jej głównym, zasadniczym nurcie (tj. części, która stanowi przedmiot danego postępowania), a nie w kwestiach ubocznych, wynikających z reguły z konieczności wydawania określonych orzeczeń co do kwestii incydentalnych, mogących niejednokrotnie pojawić się w toku trwającego zasadniczego przedmiotu postępowania. Ujęte w przepisie art. 41 § 1 k.p.k. sformułowanie „w danej sprawie” należy zatem ograniczać tylko do takiego zakresu postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z 5 kwietnia 2023 r., I Zo 23/23).W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie już wyjaśniano, że stronie nie przysługuje wniosek o wyłączenie sędziego niewyznaczonego do rozpoznania sprawy, a zatem także wniosku.

Od udziału w sprawie może być wyłączony tylko ten sędzia, który wyznaczony został do jej rozpoznania. (postanowienie Sądu Najwyższego dnia 17 lutego 2010 r., WD 3/10).Co równie istotne, wątpliwość co do bezstronności sędziego nie może być wywodzona z samych kwestii ustrojowych związanych z jego powołaniem i to niezależnie od tego w jakim okresie i z jakimi ułomnościami w procedurze nominacyjnej doszło do tego powołania. Podnoszone zarzuty nie mogą mieć bowiem charakteru abstrakcyjnego i odnosić się do całych grup powołanych sędziów (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2026 r., V KK 455/25).3.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż wniosek został złożony przed wylosowaniem składu, a zatem dotyczył sędziów niewyznaczonych do rozpoznania sprawy. Wniosek o wyłączenie sędziów niewyznaczonych do jej rozpoznania jest nieskuteczny. Ponadto wnioskodawca domagał się wyłączenia od rozpoznania sprawy sędziów w stanie spoczynku i sędziego Trybunału Konstytucyjnego, co również jest niedopuszczalne.

4. Z powyższych względów wiosek z 28 stycznia 2026 r. w całości należało pozostawić bez rozpoznania, dlatego też Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [P.Sz.][r.g.]