Supreme Court dismisses request to exclude all judges of a chamber due to lack of specific identification and grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected a company's request to exclude all judges of the Extraordinary Control and Public Affairs Chamber from a specific case. The applicant failed to identify individual judges or provide specific reasons for their potential bias, instead attacking the chamber's general nature. The court ruled that exclusion requests must target specific judges in a specific proceeding with concrete grounds, making a blanket request inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 49 § 1 k.p.c.; Art. 50 § 1 k.p.c.: A request to exclude a judge must identify the specific judge and provide individualized reasons; a request to exclude all judges of a chamber without naming them or linking reasons to specific proceedings is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NB 11/23 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot w sprawie z odwołania A. sp. z o.o. z siedzibą w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji i Energetyki o cofnięcie koncesji, na skutek wniosku sędziego Sądu Okręgowego w Warszawie X.Y. o ponowne rozpoznanie wniosku o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Okręgowego w Warszawie X.Y. wymogów niezawisłości i bezstronności w sprawie XVII AmE 152/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 14 lutego 2024 r., wniosku powoda o wyłącznie sędziów Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego od orzekania w sprawie I NB 11/23. odrzuca wniosek. [D.Z.]
UZASADNIENIE
Wnioskiem z 17 stycznia 2024 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego) A. sp. z o.o. z siedzibą w W. reprezentowana przez organ spółki – Prezesa Zarządu (dalej: „odwołująca”) wniosła „o wyłączenie wszystkich sędziów Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, jako że zgodnie z orzecznictwem TSUE Izba ta nie jest sądem w rozumieniu przepisów prawa” (k. 22-22 verte). W tym samym dniu odwołująca wniosła kolejny wniosek o tożsamej treści (k. 24-24 verte).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 49 § 1 k.p.c., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 48, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.Stosownie do art. 50 § 1 k.p.c. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.Celem instytucji wyłączenia sędziego jest zapewnienie, by bezstronny sąd rozpoznał sprawę.
Jednocześnie należy podkreślić, że zarówno w odniesieniu do sędziego wyłączonego z mocy prawa (art. 48 k.p.c.), jak i wyłączanego z uwagi na zaistnienie okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego (art. 49 k.p.c.), wyłączenie odnosi się do określonej sprawy prowadzonej w konkretnym czasie, przed określonym sądem. Podstawy wyłączenia nie mają charakteru abstrakcyjnego – ich sens zmierza do zapewnienia prawidłowego rozpoznania sprawy w toku, nie zaś wskazywaniu sędziów, którzy potencjalnie (teoretycznie) nie mogliby rozpoznawać sprawy danej osoby.
Chodzi zatem o aktualną relację między sędzią a sprawą i konkretną sytuację procesową, z którą skonfrontowana zostaje strona, tj. rozpoznawaniem sprawy przez sędziego, który nie zapewnia bezstronności. W konsekwencji wniosek strony może dotyczyć jedynie członka składu orzekającego w danej sprawie. Nie można zaś skutecznie żądać wyłączenia potencjalnego członka składu orzekającego, a zatem sędziego pracującego w sądzie, do którego wniesiono sprawę, lecz niewyznaczonego do składu orzekającego w danej sprawie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 8 maja 2019 r., I NSPO 1/19).
Zgodnie bowiem z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 26 lipca 2019 r., I NOZP 1/19, wniosek o wyłączenie sędziego niewyznaczonego do rozpoznania sprawy jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu bez składania przez sędziego oświadczenia, o jakim mowa w art. 52 § 2 k.p.c., przy czym sędzia objęty takim wnioskiem o wyłączenie może zasiadać w składzie sądu rozpoznającego ten wniosek.Nie ulega wątpliwości, że wniosek o wyłączenie sędziego obok elementów podstawowych każdego pisma procesowego musi zawierać konstytutywne składniki kwalifikowanego pisma procesowego.
Wniosek o wyłączenie sędziego pochodzący od strony musi zatem określać osobę (tożsamość) sędziego, którego dotyczy, oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia, a gdy wniosek dotyczy większej liczby sędziów, to wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk, zaś przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich z osobna.Przenosząc powyższe na okoliczności przedmiotowego wniosku wskazać należy, że odwołująca nie tylko nie wskazała podstawy prawnej wniosku, ale nie wskazała imiennie sędziów o wyłącznie których wnosi, jak również w jakim postępowaniu.
Co więcej wniosek, zważywszy na jego przesłanki ustawowe, nie został uzasadniony, czyli odwołująca w żadnym razie nie uprawdopodobniła przyczyn wyłączenia. Zarzucając bowiem brak bezstronności, cechę tę wyraźnie powiązała z charakterystyką sądu, a nie sędziego orzekającego w sprawie. Tymczasem przepis jednoznacznie stanowi, że sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.Wobec niespełnienia przesłanek ustawowych wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. [D.Z.][ał]