Legislator Case Law & Legislation
I KZ 7/20 AI generated

Supreme Court dismissed prisoner's appeal for extended deadline due to lack of independent cause for delay.

Case Number I KZ 7/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court upheld the District Court's decision to reject the prisoner's request to extend the deadline for submitting a written appeal. The prisoner argued he missed the deadline because he never received notice of the appellate hearing, claiming the court failed to serve him properly. The court found the prisoner's failure to receive the notice was not due to independent causes, as he had previously accepted mail at his registered address and the court had used substitute service procedures.

Legislator headnote

AI generated

Art. 126 § 1 k.p.k.; Art. 133 § 1, 2 k.p.k.; The court may restore a missed deadline only if the delay resulted from causes independent of the party, which the party must prove.

Keywords

AI generated
missed deadline restoration independent causes requirement substitute service procedure appellate hearing notice burden of proof delay

Cited Legislation

AI generated
Art. 126 § 1 k.p.k.
Należy przypomnieć, iż zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k. sąd może przywrócić zawity termin na wniosek strony, jeżeli niedotrzymanie tego terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych.
Art. 133 § 1 k.p.k.
doręczenia zastępczego o jakiej mowa w art. 133 § 1 i 2 k.p.k., a skazany został pouczony o prawach i obowiązkach przewidzianych w przepisach art.
Art. 133 § 2 k.p.k.
doręczenia zastępczego o jakiej mowa w art. 133 § 1 i 2 k.p.k., a skazany został pouczony o prawach i obowiązkach przewidzianych w przepisach art.
Art. 138 k.p.k.
133 § 1 i 2 k.p.k., a skazany został pouczony o prawach i obowiązkach przewidzianych w przepisach art. 138 k.p.k. i art.
Art. 139 k.p.k.
art. 286 k.k
skazanego z art. 286 k.k.
art. 126 § 1 k.p.k
O wyroku skazany miał się dowiedzieć dopiero wówczas, gdy w czytelni akt zapoznał się z zapadłym orzeczeniem.Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w B., na podstawie art. 126 § 1 k.p.k.
art. 138 k.p.k
133 § 1 i 2 k.p.k., a skazany został pouczony o prawach i obowiązkach przewidzianych w przepisach art. 138 k.p.k.
art. 139 k.p.k
art. 126 k.p.k
O wyroku skazany miał się dowiedzieć dopiero wówczas, gdy w czytelni akt zapoznał się z zapadłym orzeczeniem.Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w B., na podstawie art. 126 § 1 k.p.k.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I KZ 7/20 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie K. W. skazanego z art. 286 k.k. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 18 marca 2020 r. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 30 grudnia 2019 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt VIII Ka (…), p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIESąd Okręgowy w B. wyrokiem z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt VIII Ka (…), po rozpoznaniu apelacji K. W. , zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 15 kwietnia 2019 r., sygn. akt III K (…), w zakresie rozstrzygnięcia o karze, w ten sposób, że złagodził ją do sześciu miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze trzydziestu godzin w stosunku miesięcznym.W dniu 16 grudnia 2019 r. K. W. wystąpił do tego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie mu uzasadnienia powołanego wyroku.

W uzasadnieniu wskazał, że nie otrzymał zawiadomienia o terminie rozprawy odwoławczej, na której zapadł wyrok, ani też awiza o takowej przesyłce z Sądu pozostawionej w placówce pocztowej, a tym samym nie mógł w ustawowym terminie wystąpić z wnioskiem o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wydanego w dniu 29 października 2019 r. wyroku Sądu Okręgowego w B.. O wyroku skazany miał się dowiedzieć dopiero wówczas, gdy w czytelni akt zapoznał się z zapadłym orzeczeniem.Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w B., na podstawie art. 126 § 1 k.p.k. a contrario, nie uwzględnił tego wniosku i odmówił przywrócenia terminu.W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego w B. skarżący ponawia argumentację przedstawioną we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie mu uzasadnienia wyroku.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skazanego jest bezzasadne i z tego powodu nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy przypomnieć, iż zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k. sąd może przywrócić zawity termin na wniosek strony, jeżeli niedotrzymanie tego terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych. Jest rzeczą oczywistą, że wykazanie tej przesłanki obciąża stronę, która wnosi o przywrócenie terminu.Sąd Okręgowy w B. prawidłowo przyjął, że uchybienie przez skazanego terminowi zawitemu nie nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych. Orzeczenie to znajduje pełne podstawy faktyczne i prawne. Rację ma Sąd gdy stwierdza, że zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy apelacyjnej z dnia 17 września 2019 r. (k. 351) wskazuje, iż zawiadomienie o terminie rozprawy zostało wysłane na adres zamieszkania, podany przez K.

W. jeszcze w toku dochodzenia (k. 265), z którego to adresu skazany wielokrotnie odbierał osobiście kierowaną do niego korespondencję sądową. Skazany nie odebrał jednak wysłanej do niego przesyłki (zawiadomienia o rozprawie odwoławczej) pomimo dwukrotnej jej awizacji w dniach 23 września 2019 r. i z 1 października 2019 r. (k. 352). Zawiadomienie złożono do akt ze skutkiem doręczenia na dzień 14 października 2019 r. (k. 352v). Wobec powyższego, w sprawie zastosowano instytucję tzw. doręczenia zastępczego o jakiej mowa w art. 133 § 1 i 2 k.p.k., a skazany został pouczony o prawach i obowiązkach przewidzianych w przepisach art. 138 k.p.k. i art. 139 k.p.k. (k. 264v).Trafnie podniósł Sąd Okręgowy w B., że za dalece niewystarczające, z punktu widzenia normy art. 126 k.p.k., należy uznać jedynie werbalne zapewnienia skazanego, jakoby on ani żaden z domowników nie otrzymał korespondencji z Sądu, jak również, że do jego skrzynki pocztowej nie trafiło żadne awizo oraz uwagi dotyczące rzekomego „tuszowania” przez pracowników doręczyciela sugerowanych przez skazanego nieprawidłowości.Mając te okoliczności na uwadze i nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak na wstępie.