Legislator Case Law & Legislation
I KO 64/21 AI generated

Supreme Court dismisses appeal renewal request as obviously unfounded due to mere factual dispute.

Case Number I KO 64/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused the defendant's request to renew the proceedings under Article 545 § 3 of the Criminal Procedure Code, deeming it obviously unfounded. The defendant challenged the final judgment by questioning factual findings and expert opinions without presenting any new facts or evidence. The court ruled that mere disagreement with the established facts or evaluation of evidence does not constitute a valid ground for renewal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 540 k.p.k.; Art. 540a k.p.k.; Art. 540b k.p.k.; Art. 545 § 3 k.p.k.: A request for renewal of criminal proceedings is obviously unfounded if it merely disputes factual findings or evidence evaluation without alleging new facts or evidence.

Keywords

AI generated
renewal of proceedings obviously unfounded factual findings evaluation of evidence new facts or evidence Criminal Procedure Code Supreme Court ruling

Cited Legislation

AI generated
Art. 540 k.p.k.
W uzasadnieniu powołał się na swoją trudną sytuację, związaną z przebywaniem w Zakładzie Karnym i brakiem możliwości zarobkowania.Do skazanego zostało wystosowane pismo, w którym został on zobowiązany do podania jakie okoliczności, wskazane w art. 540 k.p.k., art.
Art. 540a k.p.k.
540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art.
Art. 540b k.p.k.
lub art. 540b k.p.k. oraz gdy nie będzie wchodzić w grę działanie tego sądu z urzędu (por.
Art. 545 § 3 k.p.k.
M., po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 545 § 3 k.p.k. w dniu 24 marca 2022 r., wniosku skazanego w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 14 czerwca 2019 r., sygn.
Art. 542 § 3 k.p.k.
Sąd Najwyższy nie dostrzegł także podstaw do wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.
art. 545 § 3 k.p.k
M., po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 197 § 1 k.k
akt II AKa (…), za czyny z art. 197 § 1 k.k.
art. 197 § 2 k.k
akt II AKa (…), za czyny z art. 197 § 1 k.k.
art. 11 § 2 k.k
art. 12 § 1 k.k
z art. 12 § 1 k.k.; art.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2021 r., V KO 83/21
Zgodnie z tym uregulowaniem Sąd Najwyższy, po stwierdzeniu, że z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność, odmawia jego przyjęcia bez wzywania skazanego do uzupełnienia braków formalnych pisma (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2021 r., V KO 83/21).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2021 r., IV KO 37/21
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2021 r., IV KO 37/21).Taki właśnie charakter ma wniosek skazanego Ł.
V KZ 46/21
Supreme Court dismissed appeal against refusal of retrial due to lack of new evidence and failure to address court's grounds.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I KO 64/21 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie Ł. A. M., po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 545 § 3 k.p.k. w dniu 24 marca 2022 r., wniosku skazanego w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 14 czerwca 2019 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., p o s t a n o w i ł odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Ł. A. M. został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w O. z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt II K (…), zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 14 czerwca 2019 r., sygn. akt II AKa (…), za czyny z art. 197 § 1 k.k. w zb. z art. 197 § 2 k.k. w zb. z art. 191a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.; art. 245 k.k.; art. 197 § 3 pkt 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.; art. 202 § 4a k.k., za które ostatecznie wymierzono mu karę łączną 6 lat pozbawienia wolności.Po wydaniu prawomocnego wyroku skazany wnioskował o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu celem sporządzenia i wniesienia kasacji (k. 1671).

Wniosek skazanego został uwzględniony (k. 1672). Wyznaczony z urzędu obrońca skazanego przedłożył do akt sprawy, w trybie art. 84 § 3 k.k., opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji (k. 1678). Następnie Ł. A. M. nadesłał do Sądu Najwyższego wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu celem sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w O. z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt II K (…), zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 14 czerwca 2019 r., sygn. akt II AKa (...).

W uzasadnieniu powołał się na swoją trudną sytuację, związaną z przebywaniem w Zakładzie Karnym i brakiem możliwości zarobkowania.Do skazanego zostało wystosowane pismo, w którym został on zobowiązany do podania jakie okoliczności, wskazane w art. 540 k.p.k., art. 540a i b k.p.k., mają stanowić podstawę wniosku o wznowienie postępowania, pod rygorem nierozpoznania wniosku o ustanowienie obrońcy z urzędu i skierowania sprawy na posiedzenie w trybie art. 545 § 3 k.p.k. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku.W wykonaniu zobowiązania, pismem z dnia 27 grudnia 2021 r., Ł.

A. M. wskazał, że nie jest w stanie sprecyzować podstawy wniosku o wznowienie postępowania, jednocześnie w uzasadnieniu zakwestionował ustalenia faktyczne poczynione w sprawie oraz ocenę poszczególnych dowodów (zeznań pokrzywdzonego D. C. , opinii biegłego z zakresu informatyki śledczej, zeznań siostry i matki pokrzywdzonego J. K., opinii sądowo-psychiatryczno-psychologiczno-seksuologicznej).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Należało odmówić przyjęcia wniosku Ł. A. M., bowiem jest on oczywiście bezzasadny (art. 545 § 3 k.p.k.).

W ramach postępowania zainicjowanego wnioskiem o wznowienie postępowania Sąd Najwyższy bada istnienie ściśle określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego podstaw wznowieniowych, zawartych w art. 540, art. 540a i art. 540b k.p.k. Tym samym przedmiotem postępowania wznowieniowego nie jest ponowne analizowanie materiału dowodowego i prawidłowości ustaleń faktycznych stanowiących podstawę odpowiedzialności karnej skazanego, bowiem postępowanie wznowieniowe nie służy do ponownej oceny dowodów już zgromadzonych w sprawie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2021 r., V KZ 46/21).Środkiem służącym do zapobiegania sytuacjom, w których do merytorycznego rozpoznania przez Sąd Najwyższy wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem prowadziłyby pisma skazanego zawierające polemikę z poczynionymi ustaleniami faktycznymi i dokonaną oceną dowodów, bez podania argumentów wskazujących na zaistnienie podstaw do wznowienia postępowania, jest przepis art. 545 § 3 k.p.k.

Zgodnie z tym uregulowaniem Sąd Najwyższy, po stwierdzeniu, że z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność, odmawia jego przyjęcia bez wzywania skazanego do uzupełnienia braków formalnych pisma (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2021 r., V KO 83/21). Jak słusznie wskazuje się w orzecznictwie, użycie w treści art. 545 § 3 k.p.k. zwrotu "w szczególności" nie pozostawia wątpliwości, że katalog okoliczności, w oparciu o które możliwa jest odmowa przyjęcia wniosku jako oczywiście bezzasadnego, ma charakter otwarty.

Uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście bezzasadny powinno mieć miejsce również w sytuacjach, gdy w sposób oczywisty, rzucający się w oczy, wniosek jest oparty na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 k.p.k., zatem wtedy, gdy sąd wznowieniowy w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzi, że żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie mieści się w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. oraz gdy nie będzie wchodzić w grę działanie tego sądu z urzędu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2021 r., IV KO 37/21).Taki właśnie charakter ma wniosek skazanego Ł.

A. M. Skazany wyłącznie kwestionuje dokonaną w jego sprawie ocenę dowodów i ustalenia faktyczne, podważając wiarygodność przeprowadzonych dowodów (np.: „cyt.: poszkodowany w tym postępowaniu od początku przesłuchań kłamał”; w dalszej części wniosku skazany kwestionuje zeznania pokrzywdzonego D. C. oraz jakość opinii biegłych), i jednocześnie nie podaje żadnej okoliczności, którą można by uznać za „nowy fakt lub dowód” w rozumieniu art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. lub realizację jakiejkolwiek innej przesłanki wznowienia postępowania.

Skazany wskazuje też, że nie posiadał komputera będącego przedmiotem przestępstwa w chwili jego popełnienia. Jednakże okoliczność ta była znana sądom orzekającym w sprawie, odniósł się do niej także w ustnej opinii uzupełniającej biegły J. M., wskazując, że daty zdjęć zapisanych na twardym dysku tego komputera powstały w kwietniu 2018 r., a więc nie mogły znajdować się już na tym komputerze w chwili jego zakupu w 2017 r. (k. 1493v). Skazany kwestionując ustalenia faktyczne poczynione w jego sprawie wyraża po prostu niezadowolenie i brak akceptacji dla prawomocnego wyroku oraz polemikę z zapadłym rozstrzygnięciem.

Takie argumenty nie korespondują w żaden sposób z podstawami wznowienia postępowania karnego, toteż nie mogą doprowadzić do wzruszenia prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…). Co więcej, świadczą o oczywistej bezzasadności wniosku, która spowodowała zastosowanie procedury art. 545 § 3 k.p.k. Podsumowując, w niniejszej sprawie nie stwierdzono zaistnienia przesłanek wznowienia postępowania, których katalog zawierają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k. Sąd Najwyższy nie dostrzegł także podstaw do wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.