Supreme Court transfers criminal case to another court to ensure judicial impartiality and public confidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer a criminal case to another court of equal jurisdiction. The original court argued that witnesses and victims included judges, clerks, and police officers, raising concerns about public perception of impartiality. The Supreme Court agreed, ruling that the specific personnel involved necessitated a transfer to guarantee objective adjudication and uphold constitutional justice functions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 222 § 1 k.k.; When the composition of witnesses, victims, or court personnel in a criminal proceeding creates reasonable public doubt regarding judicial impartiality, the Supreme Court may order the transfer of the case to another court of equal jurisdiction to ensure the good administration of justice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I KO 48/23 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie M. K., oskarżonego z art. 222 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 29 sierpnia 2023 r.,wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w P., z dnia 23 czerwca 2023 r., sygn. akt III K 327/23, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę do merytorycznego rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu - Sądowi Rejonowemu w S..
UZASADNIENIESąd Rejonowy w P. wystąpił w inicjatywą przekazania przedmiotowej sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości (art. 37 k.p.k.). Uzasadnił swoje stanowisko tym, że świadkami oraz pokrzywdzonymi w sprawie są sędzia, pracownik sekretariatu, a także funkcjonariusze policji sądowej i prokurator Prokuratury Rejonowej […]. Może to zaś implikować w odbiorze społecznym obawy co do realizacji gwarancji bezstronności.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Inicjatywa Sądu Rejonowego w P. okazała się zasadna.
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie będzie zachowanie, zakwalifikowane jako czyn z art. 222 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na szkodę funkcjonariusza policji sądowej, które miało miejsce w budynku sądu występującego z wnioskiem, zaś świadkami są między innymi sędzia tego sądu, sekretarz sądowy oraz prokurator wezwany na rozprawę. Te uwarunkowania w sposób dostateczny przekonują, że pozostawienie sprawy w gestii sądu właściwego miejscowo mogłoby urealniać obawy o powstanie w opinii publicznej przekonania co do braku warunków obiektywnego wyrokowania.
Nie ulega wątpliwości, że powyższa konfiguracja personalna powoduje, iż dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga, by sprawę rozpoznał inny sąd równorzędny, nieobciążony powyższymi zawiłościami, w którym zagwarantowany będzie obiektywny dystans do zdarzeń będących przedmiotem aktu oskarżenia. Zapewni to możliwość przeprowadzenia postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności. Ugruntuje nadto przekonanie o tym, że wymiar sprawiedliwości realizuje swoje konstytucyjne funkcje w sposób prawidłowy i w pełni niezawisły (por. np. postanowienia SN z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10, LEX nr 844164, oraz z dnia 18 czerwca 2021 r., III KO 28/2, LEX nr 3316994).Mając zatem powyższe okoliczności na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na w sentencji.
D. P.[ł.n]