Supreme Court dismisses retrial request for non-final medical board ruling as inadmissible under criminal procedure law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept a retrial application filed by K. S. regarding a final decision of the Medical Board. The applicant argued the Supreme Court's ruling should be void, but the court determined the underlying decision was merely a procedural order denying a fee waiver, not a final judgment on criminal liability. Consequently, the court ruled the request inadmissible because only final judgments on criminal responsibility can trigger retrial proceedings under the Criminal Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 § 1 k.p.k.; Art. 545 § 1 k.p.k.: A retrial request is inadmissible if the underlying decision is not a final judgment concluding the proceedings on criminal liability or the admissibility of such proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I KO 48/21 ZARZĄDZENIE Dnia 16 listopada 2021 r. . Na postawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. zarządzam odmówić przyjęcia wniosku K. S. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2021 r., sygn. akt I KZ 8/21 UZASADNIENIESporządzony osobiście przez K. S. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wymienionym wyżej postanowieniem – gdyż tak należało potraktować jego pismo o stwierdzenie nieważności tego orzeczenia (instytucji, której przepisy k.p.k. nie przewidują) – jest niedopuszczalny z mocy ustawy.
Wobec czego należało odmówić jego przyjęcia na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych (uiszczenia opłaty oraz sporządzenia i podpisania wniosku przez adwokata lub radcę prawnego).Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa i nauki procesu karnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., V KO 47/10, OSNKW 2010, z. 8, poz. 73; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., III KO 99/10 oraz D. Świecki [w:] D. Świecki [red.], Kodeks postępowania karnego.
Tom II. Komentarz aktualizowany, art. 540, LEX/el. 2021; J. Grajewski [w:] L. Paprzycki [red.], Komentarz aktualizowany do art. 425-673 Kodeksu postępowania karnego, art. 540, LEX/el. 2015;) wznowienie postępowania jest dopuszczalne w tych sprawach, które zostały zakończone prawomocnym orzeczeniem rozstrzygającym o przedmiocie procesu (czyli o odpowiedzialności karnej oskarżonego, odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa za niesłuszne skazanie, ukaranie, tymczasowe aresztowanie i zatrzymanie oraz odszkodowanie i zadośćuczynienie na podstawie ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego) albo o dopuszczalności orzekania w tej kwestii.
Nie może zatem stanowić przedmiotu wznowienia postępowania postanowienie, którym pozostawiono bez rozpoznania zażalenie pokrzywdzonego na zarządzenie Przewodniczącego Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 25 listopada 2020 r. odmawiające przyjęcia zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 9 września 2020 r. o odmowie zwolnienia od opłaty od kasacji oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wskazane we wniosku o wznowienie postępowanie postanowienie Sądu Najwyższego nie jest bowiem prawomocnym orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.
Zauważyć na koniec można, że orzekanie w kwestii wznowienia postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu lekarskiego nie należy do kompetencji Sądu Najwyższego (art. 103 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich – Dz. U z 2021 r. poz. 1342).Z tych powodów należało odmówić przyjęcia wniosku K. S. jako niedopuszczalnego z mocy prawa.