Legislator Case Law & Legislation
I KO 39/22 AI generated

Private prosecution case transferred to another district court due to public perception of judicial impartiality concerns.

Case Number I KO 39/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court ordered the transfer of a private prosecution case to a different district court within the same region. The court found that questioning the presiding judge and a colleague raised legitimate concerns about the impartiality of the judiciary in the eyes of the parties and observers. Consequently, the transfer was deemed necessary to preserve public confidence in the independence of the judicial branch.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 k.p.k.; Art. 216 § 1 k.k.: The Supreme Court may transfer a private prosecution case to another court of equal jurisdiction when specific circumstances create a reasonable belief that the court cannot objectively adjudicate the matter, particularly when questioning judges might undermine public perception of judicial independence.

Keywords

AI generated
private prosecution transfer of jurisdiction judicial impartiality public confidence district court procedural transfer independence of judiciary

Cited Legislation

AI generated
Art. 37 k.p.k.
akt II K […]), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę prowadzoną w Sądzie Rejonowym w O.
Art. 216 § 1 k.k.
o czyn z art. 216 § 1 k.k. innemu sądowi równorzędnemu spoza okręgu opolskiego.
art. 37 k.p.k
akt II K […]), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 216 § 1 k.k
o czyn z art. 216 § 1 k.k.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I KO 39/22 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 2 czerwca 2022 r. wniosku Sądu Rejonowego w O. z dnia 29 marca 2021 r. (sygn. akt II K […]), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę prowadzoną w Sądzie Rejonowym w O. pod sygnaturą II K […] do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O..

UZASADNIENIE

Postanowieniem Rejonowego w O. z dnia 29 marca 2022 r. (sygn. akt II K […]) zwrócono się do Sądu Najwyższego z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy z oskarżenia prywatnego P. D. przeciwko E. D. o czyn z art. 216 § 1 k.k. innemu sądowi równorzędnemu spoza okręgu opolskiego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić tylko wtedy, gdy realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie.

Jako odstępstwo od zasady właściwości miejscowej sądu, skorzystanie z tej kompetencji przez Sąd Najwyższy może nastąpić jedynie w wyjątkowych, w których bardzo możliwym do wyobrażenia jest powzięcie przez uczestników postępowania oraz innych obserwatorów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości wątpliwości, co do prawidłowości procedowania przez konkretny sąd, mając na uwadze szczególny kontekst konkretnej sprawy.W niniejszej sprawie złożono wnioski o przesłuchanie w charakterze świadków sędziów Sądu Okręgowego w O.

M. M. (prezesa tego Sądu) oraz sędzi Sądu Rejonowego w O. M. S. – H.. Racją jest, że wniosek ten może nie zostać uwzględniony, ale obowiązkiem sądu meriti jest jednak odniesienie się do niego. W tym sensie w istocie może dojść w percepcji obserwatorów wymiaru sprawiedliwości, a zwłaszcza stron w sprawie do powstania przekonania, że jakakolwiek nie byłaby decyzja tego sądu, to pojawiają się wątpliwości co do pozamerytorycznych czynników. Otóż odmowa przesłuchania wskazanych sędziów odebrana mogłaby być jako podyktowana np. lojalnością zawodową czy koleżeńską, by sędziowie nie musieli zeznawać.

Z kolei dopuszczenie wniosku i przesłuchanie mogą z dużym prawdopodobieństwem także być odczytane, w kontekście relacji zawodowych i służbowych. Przecież przesłuchiwanie prezesa sądu instancyjnie nadrzędnego i ocena wiarygodności jego zeznań może być, z pewnością obiektywnie niezasadnie, ale z perspektywy strony w pełni szczerze - odebrane jako podyktowane pozamerytorycznymi kryteriami. Ponadto jak zasygnalizował Sąd wnioskujący, negatywna postawa i stosunek oskarżycielki prywatnej do sędziów w O. był wielokrotnie ujawniany.

Z tego też względu, mając na uwadze dobro wymiaru sprawiedliwości wskazane jest przekazanie tej sprawy, tak by obserwatorzy funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, strony, ale także sędziowie Sądu wnioskującego mieli pełne przeświadczenie, że rozstrzyganie w tej sprawie (zwłaszcza w zakresie wniosku dowodowego) nie będzie prowadziło do zaburzenia postrzegania trzeciej władzy jako sprawującej w pełni niezależnie i niezawiśle wymiar sprawiedliwości. Sprawę należało zatem przekazać Sądowi Rejonowemu w O..a.s.