Supreme Court transfers military trial to defendant's residence court due to health preventing appearance.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the lower court's request to transfer the criminal proceedings to a different military court located in the defendant's place of residence. The defendant, a retired colonel, suffered from advanced age-related cognitive decline, mobility issues, and severe hearing loss, which the medical experts deemed unsuitable for trial at the original venue. The Court ruled that the principle of a fair trial, including the right to a speedy process, justified moving the trial to ensure the defendant could effectively participate.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 6 ust. 1 KPPW; The Supreme Court may transfer criminal proceedings to another court of equal jurisdiction when the defendant's health condition prevents their appearance at the original venue, thereby safeguarding the right to a fair and timely trial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I KO 21/20 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie płk. rez. C. B. oskarżonego o przestępstwo z art. 286 § 1 i 248 § 2 w zw. z art. 36 Rozporządzenia Prezydenta RP z 11 lipca 1932 r. Kodeks karny w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 lipca 2020 r. wniosku Wojskowego Sądu Garnizonowego w P. zawartego w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2020 r., sygn. akt Sg (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę oskarżonego płk. rez. C. B. do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w W. .
UZASADNIENIE
Wojskowy Sąd Garnizonowy w P., postanowieniem z dnia 24 czerwca 2020 r., sygn. akt Sg (…), zwrócił się – na podstawie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemuUzasadniając przedmiotowe wystąpienie Wojskowy Sąd Garnizonowy podniósł, że stan zdrowia oskarżonego uniemożliwia rozpoczęcie procesu na rozprawie w P.. C. B. urodził się w 1930 r., zamieszkuje w W.. Jak wynika z opinii biegłych lekarzy, u oskarżonego stwierdzono, związane z zaawansowanym wiekiem, schorzenia otępienne adekwatne do wieku, ograniczenie mobilności adekwatne do wieku, znacznego stopnia niedosłuch.
Okoliczności te nie stanowią bezwzględnego przeciwskazania do udziału w czynnościach procesowych, jednak ze względu na stan zdrowia oskarżonego i ograniczenie poruszania się, wskazane jest przeprowadzenie czynności procesowych w miejscu jego zamieszkania. Również w postępowaniu przygotowawczym C. B. był przesłuchiwany w W..Powołane wyżej okoliczności, zdaniem występującego Sądu, dają podstawę do skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia określonego w art. 37 k.p.k. i przekazania sprawy do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w W..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wystąpienie zasługiwało na uwzględnienie.Pojęcie dobra wymiaru sprawiedliwości, którego zagrożenie jest warunkiem skorzystania przez Sąd Najwyższy ze szczególnego uprawnienia z art. 37 k.p.k. odnosi się także do potrzeby realizacji konstytucyjnego i konwencyjnego prawa do rzetelnego procesu.
Jedną z jego gwarancji jest rozpoznanie sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności). Również Kodeks postępowania karnego zawiera dyrektywę nakazującą dążenie do rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym terminie (art. 2 § 1 pkt 4 k.p.k.). Z tych powodów przez pojęcie dobra wymiaru sprawiedliwości należy też rozumieć interes wymiaru sprawiedliwości w szybkim rozpoznaniu sprawy. Dlatego zakresem przedmiotowym przepisu art. 37 k.p.k. objęto także okoliczności dotyczące złego stanu zdrowia oskarżonego czy jego kalectwa, które uniemożliwiają stawienie się na rozprawę w sądzie właściwym, ale nie stanowią przeszkody do udziału w postępowaniu przed sądem położonym w okręgu, w którym oskarżony stale przebywa, jeżeli daje to realne szanse jego udziału w rozprawie przed tym sądem.
Sytuacja taka może stanowić podstawę przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu (zob. D. Świecki, [w:] Kodeks postępowania karnego. Komentarz do art. 37, Warszawa 2019, teza 4 oraz m.in. postanowienia SN: z 15 grudnia 2010 r., II KO 100/10, OSNwSK 2010, poz. 2520; z 21 lipca 2011 r., III KO 51/11; z 14 grudnia 2011 r., IV KO 106/11, OSNwSK 2011, poz. 2374; z 26 września 2012 r., II KO 49/12; z 11 września 2012 r., IV KO 54/12; z 29 sierpnia 2012 r., II KO 45/12).Stan zdrowia oskarżonego został w niniejszej sprawie potwierdzony opinią sądowo-lekarską.
Potwierdzone zostały także pozostałe okoliczności nakazujące uznać, że stan zdrowia C. B. uniemożliwia mu udział w postępowaniu przed Sądem miejscowo właściwym, zaś realne jest przeprowadzenie procesu przed sądem równorzędnym –Wojskowym Sądem Garnizonowym w W., właściwym ze względu na miejsce zamieszkania oskarżonego.Z tych wszystkich względów, uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie niniejszej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.