Supreme Court dismisses retrial request because double jeopardy issue was already resolved in cassation appeal.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared inadmissible the defendant's request for a retrial initiated by the court ex officio. The defendant argued that a violation of the ne bis in idem principle occurred, citing a prior Swedish conviction for the same offense. The Court ruled that since the issue of double jeopardy was already examined and rejected in the cassation appeal, the conditions for a retrial under Article 542 § 4 of the Code of Criminal Procedure are not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 § 1 k.p.k.; Art. 542 § 3, 4 k.p.k.: A request for retrial based on absolute grounds of appeal cannot be initiated ex officio if those grounds were already the subject of a cassation proceeding.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I KO 19/22 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie R. I. skazanego z art. 258 § 1 k.k. i art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 31 marca 2022 r., kwestii dopuszczalności wznowienia z urzędu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 2 lutego 2015 r., sygn. akt III K (...), p o s t a n o w i ł: stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu wskazanego wyżej postępowania sądowego;
UZASADNIENIE
Wznowienie postępowania z powodu uchybień wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., to jest zaistnienia bezwzględnych przyczyn odwoławczych, możliwe jest wyłącznie z urzędu ( art. 542§3 k.p.k.). Zatem kolejny wniosek skazanego R. I. o wznowienie prawomocnie zakończonego postepowania sądowego należało uznać za sygnalizację konieczności wznowienia z urzędu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 2 lutego 2015 r., sygn. akt III K (…).
Skazany już po raz kolejny podnosi w swoim piśmie, że w jego sprawie miało dojść do naruszenia zasady ne bis in idem, a to z uwagi na fakt skazania go przez sąd polski za to samo przestępstwo, za które wcześniej został skazany przez Sąd Rejonowy w H. ( Szwecja) wyrokiem z dnia 11 stycznia 2007 r. Kwestia wskazanego rzekomego uchybienia popełnionego przez Sąd Okręgowy w P., orzekającego w pierwszej instancji w sprawie skazanego, była kilkukrotnie rozważana przez Sąd Najwyższy w związku ze składanymi przez skazanego wnioskami o wznowienie postępowania ( V KO 16/20, V KO131/20, V KO 34/21).
W efekcie Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 542 § 4 k.p.k. wyraźnie stanowi, iż wznowienie postępowania nie może nastąpić z przyczyn wskazanych w § 3 tego przepisu, tj. właśnie z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych, wskazanych w art. 439§1 k.p.k., jeżeli były one przedmiotem rozpoznania w trybie kasacji. Kwestia naruszenia zasady powagi rzeczy osądzonej była podnoszona w kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 grudnia 2015 r. i kasacja ta została mocą wyroku Sądu Najwyższego z dnia 6 września 2017 r., V KK 84/17 - w odniesieniu do tego skazanego - oddalona jako oczywiście bezzasadna.Z tych względów, Sąd Najwyższy stwierdził brak warunków prawnych do rozpoznania kwestii wznowienia postępowania z urzędu.
W następstwie tego brak było podstaw do wstrzymania wykonania orzeczenia, o co wnosił skazany. Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.