Legislator Case Law & Legislation
I KO 18/21 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for retrial based on unsatisfactory compensation amount under Polish Criminal Procedure Code.

Case Number I KO 18/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the applicant's request for a retrial, ruling it obviously unfounded. The applicant argued that the awarded compensation of 900 zł was insufficient, but failed to cite any new evidence or statutory grounds for retrial. Consequently, the court rejected the motion without requiring formal corrections or attorney representation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 545 § 3 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.: A request for retrial based solely on dissatisfaction with the amount of awarded compensation is obviously unfounded and must be dismissed without calling the applicant to supplement formal defects.

Keywords

AI generated
retrial request obviously unfounded compensation amount Criminal Procedure Code Supreme Court ruling

Cited Legislation

AI generated
Art. 545 § 3 k.p.k.
w sprawie II Ko (…)na podstawie art. 545§3 k.p.k.
Art. 439 k.p.k.
art. 545§3 k.p.k
w sprawie II Ko (…)na podstawie art. 545§3 k.p.k.
art. 439 k.p.k

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I KO 18/21 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie D. O.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 maja 2021 r. wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 marca 2020r. w sprawie II AKa (…) zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 20 grudnia 2017r. w sprawie II Ko (…)na podstawie art. 545§3 k.p.k. p o s t a n o w i ł:

1. odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności, 2. kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca D. O. pismem z dnia 6 kwietnia 2021 r. wniósł o wznowienie postępowania o zadośćuczynienie zakończonego prawomocnym wyrokiem. W treści tego wniosku autor wskazuje na to, że prowadzone w tej sprawie postępowanie nie doprowadziło do zasądzenia na jego rzecz zadośćuczynienia w satysfakcjonującej go kwocie.Jak ustalił Sąd Najwyższy w niniejszej sprawie Sąd Okręgowy w O. wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie II Ko (…) oddalił wniosek o zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia. Orzeczenie to zostało zmienione wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 25 kwietnia 2018r. w sprawie II AKa (…), którym zasądzono na rzecz wnioskodawcy kwotę 200 zł, a w pozostałym zakresie utrzymano w mocy wyrok Sądu I instancji.

Wyrok ten zaskarżony został kasacją. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 11 grudnia 2019 r. w sprawie III KK 525/18 uchylił zaskarżony wyrok w części oddalającej wniosek i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 5 marca 2020 r. (sygn. akt II AKa (…)) zasądził na rzecz wnioskodawcy kwotę 900 zł tytułem zadośćuczynienia, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Wyrok jest prawomocny. I to ten ostatni wyrok stał się przedmiotem wniosku D. O. o wznowienie postępowania.Dokonując jednak analizy wniosku o wznowienie postępowania przygotowanego osobiście przez D.

O. stwierdzić trzeba, że nie przywołuje on na jego uzasadnienie jakichkolwiek okoliczności, które, w zgodzie z obowiązującymi przepisami procesowymi, mogłyby stanowić przesłanki do wznowienia postępowania. Skarżąc wskazuje jedynie, że nie satysfakcjonuje go wysokość zasądzonej na jego rzecz kwoty zadośćuczynienia. W szczególności zaś wnioskodawca nie przywołuje żadnych nowych dowodów, które nie byłyby znane Sądom rozstrzygającym sprawę, czy też przesłanek, które mogłyby być potraktowane jako przesłanki o charakterze bezwzględnym, a wymienionych w art. 439 k.p.k.W tej sytuacji, taki wniosek należało oddalić jako oczywiście bezzasadny, w trybie art. 545§3 k.p.k., bez wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia jego braków formalnych, takich jak niesporządzenie go przez adwokata i brak opłaty.Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.