Supreme Court dismisses retrial request for costs ruling as procedural institution does not apply to incidental proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defense attorney's request for a retrial regarding a final decision on litigation costs. The defense argued that a recent Constitutional Tribunal ruling invalidating fee regulations mandated a retrial under Article 190(4) of the Constitution. The Court held that the retrial institution under Article 540(1) of the Criminal Procedure Code applies only to autonomous main proceedings, not to incidental rulings on costs, which must be addressed via Article 626(2).
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 § 1 k.p.k.; Art. 190 ust. 4 Konstytucji: The institution of retrial under the Criminal Procedure Code applies only to autonomous main proceedings and cannot be used to challenge incidental rulings on costs, which require separate procedural mechanisms.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
I KO 108/23 ZARZĄDZENIE Dnia 26 stycznia 2024 r. SSN Małgorzata Gierszon w sprawie A. Ł. z wniosku obrońcy o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 14 października 2015 r., II AKz 373/15, zmieniającego postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 31 sierpnia 2015 r., III Kop 23/15 zarządziła:
1. na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku obrońcy ściganego A. Ł. o wznowienie postępowania jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.;
2. przekazać wniosek obrońcy ściganego A. Ł. do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Poznaniu jako wniosek tam złożony na postawie art. 626 § 2 k.p.k. UZASADNIENIEPismem, które wpłynęło do Sądu Okręgowego w Poznaniu w dniu 26 października 2023 r., obrońca ściganego A. Ł. (w piśmie błędnie wskazano ściganego jako A. K.) wniósł o „wznowienie postępowania” co do kosztów postępowania w zakresie kosztów zastępstwa adwokackiego. Powołał się przy tym na art. 190 ust. 4 Konstytucji oraz na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 października 2023 r., SK 105/20.Postanowieniem z dnia 30 listopada 2023 r., II Ko 190/23, Sąd Apelacyjny w Poznaniu uznał się za niewłaściwy rzeczowo i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
W badanej sprawie postępowanie zakończyło się bowiem postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 14 października 2015 r., II AKz 373/15.Sąd Najwyższy zażył, co następuje. Zgodnie z art. 540 § 1 k.p.k. instytucja wznowienia postępowania dotyczy postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Postępowanie może być postępowaniem ubocznym, ale musi mieć charakter autonomiczny względem zasadniczego nurtu procesu. Takiego charakteru nie ma rozstrzygnięcie o kosztach postępowania (J. Matras, Uwagi do art. 540 k.p.k. w:
K. Dudka (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, WKP 2023, teza 4). Dlatego wniosek o wznowienie takiego postępowania, który został niezasadnie przyjęty musiał zostać pozostawiony bez rozpoznania jako niedopuszczalny. Wnioskodawca powołał się w piśmie na art. 190 ust. 4 Konstytucji i wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 października 2023 r., SK 105/20. Zgodnie z wymienionym przepisem, orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane m.in. prawomocne orzeczenie sądowe stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonym w przepisach właściwych dla danego postępowania.
Zwrócić jednak należy uwagę, że w przepisie tym nie tylko znalazło się odniesienie do „wznowienia postępowania”, ale także do innych instytucji, które umożliwiają podważenie wydanego orzeczenia i ponowne rozpoznanie sprawy. W przepisie tym zastrzeżono konieczność uwzględnienia przepisów właściwych dla danego postępowania. Podobnie, z nadmienionego w piśmie obrońcy wyroku Trybunału Konstytucyjnego nie wynika, jakoby uchylenie § 15 ust. 2 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( t.j.:
Dz.U. 2023, poz. 1964) obligowało do wznowienia postępowania, pomimo braku podstaw w przepisach dotyczących danego postępowania. Stwierdzono w nim, że skarżący oraz inne podmioty zainteresowane mają prawo do wzruszenia rozstrzygnięć kosztowych wydanych na podstawie uchylonego przepisu na zasadzie art. 190 ust. 4 Konstytucji oraz właściwych przepisów proceduralnych. Poza tym, użyty w art. 190 ust. 4 Konstytucji termin „wznowienie postępowania” należy interpretować, tak jak inne pojęcia Konstytucyjne, w sposób autonomiczny. Dotyczą one bowiem wielu różnych postępowań.
Jeśli chodzi o termin „wznowienie postępowania” to powinien być rozumiany jako odpowiednik wszelkich środków prawnych, dzięki którym można osiągnąć efekt w postaci ponownego rozstrzygnięcia sprawy. W przypadku rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, efekt w postaci ponownego rozpoznania sprawy nie może być osiągnięty poprzez zastosowanie instytucji wznowienia postępowania z uwagi na treść art. 540 § 1 k.p.k. Taką podstawą może być natomiast art. 626 § 2 k.p.k. Umożliwia on następcze orzekanie o kosztach, m.in. w sytuacji, gdy zachodzi konieczność dodatkowego ustalenia wysokości kosztów, o których rozstrzygnięto w orzeczeniu kończącym postępowanie (zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 listopada 2020 r., II AKo 74/20, Lex nr 3101527).
W związku z powyższym, należało zarządzić jak wyżej. Zauważyć nalęży, że w analogicznych sprawach postąpiona w taki sam sposób (por. I KO 115/23 oraz I KO 113/23).Sąd Najwyższy jednocześnie przekazał przedmiotowy wniosek Sądowi Okręgowemu w Poznaniu jako złożony na podstawie art. 626 § 2 k.p.k., który to przepis został wskazany przez niego jako podstawa zmiany orzeczenia o kosztach postępowania. [PGW] [ał]