Supreme Court dismisses criminal retrial request as obviously groundless due to lack of statutory grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused the defendant's request for a retrial, citing Article 545 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defendant argued he was falsely accused and that evidence was mishandled, but offered no specific statutory grounds for retrial. The court determined the request was obviously groundless because it failed to meet the strict requirements for extraordinary remedies.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 545 § 3 k.p.k.: A personal request for retrial is rejected if it is obviously groundless, without requiring formal correction or appointment of counsel.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I KO 106/25 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie G.G. skazanego z art.197 § 1 k.k. i in., w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 października 2025 r. po rozpoznaniu wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 6 czerwca 2024 r., sygn. akt II AKa 93/24, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 16 lutego 2024 r., sygn. akt III K 503/23, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przyjęcia wniosku skazanego G.G. o wznowienie postępowania.
UZASADNIENIE
G.G. został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 16 lutego 2024 r., sygn. akt III K 503/23, na karę łączną 8 lat pozbawienia wolności za przypisane mu przestępstwa, w tym czyn z art. 197 § 1 k.k. popełniony na szkodę E.S. w dniu 30 maja 2023 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, wyrokiem z dnia 6 czerwca 2024 r., sygn. akt II AKa 93/24, utrzymał w mocy orzeczenie Sądu I instancji. W dniu 16 lipca 2025 r. skazany przesłał do Sądu Najwyższego pismo zawierające wniosek o wznowienie postępowania karnego w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 6 czerwca 2024 r., sygn. akt II AKa 93/24. Powołując się na treść art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. stwierdził, że został pomówiony przez pokrzywdzoną, która ma problemy ze zdrowiem psychicznym, a na skutek nierzetelnego postępowania i wadliwej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów – zwłaszcza nagrania z należącego do niego telefonu komórkowego – Sądy orzekające w sprawie niesłusznie orzekły o jego winie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 545 § 3 k.p.k. osobisty wniosek strony o wznowienie postępowania podlega wstępnej, formalnej kontroli w zakresie jego treści. W wypadku stwierdzenia, że świadczy ona o jego oczywistej bezzasadności, sąd nie wzywa strony do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez sporządzenie i podpisanie go przez adwokata lub radcę prawnego ani nie uwzględnia jej wniosku o przyznanie obrońcy z urzędu – jeśli strona o to wnioskuje. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. G.G. w sporządzonym przez siebie piśmie kwestionuje bowiem prawidłowość oceny dowodów przeprowadzonych w toku postępowania, które legły u podstaw dokonanych przez Sąd meriti ustaleń faktycznych.
Utrzymuje, że padł ofiarą intrygi ze strony E.S., która fałszywie oskarżyła go o gwałt. Nie przedstawia przy tym żadnych dowodów popierających jego twierdzenia, poprzestając na przywołaniu ustalonych wcześniej w postępowaniu sądowym faktów na temat nadużywania alkoholu przez pokrzywdzoną i wpływu uzależnienia na jej psychiczne funkcjonowanie. Argumentacja wniosku skazanego nie nawiązuje do żadnej z wskazanych w art. 540, 540a albo 540b k.p.k. przesłanek wznowienia – w tym do przywołanej przez wnioskodawcę formalnej podstawy z art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
Tymczasem wznowienie postępowania to nadzwyczajny środek zaskarżenia, co oznacza, że obowiązują ściśle określone i restrykcyjne wykładane przesłanki jego stosowania. Jeśli więc w danej sprawie nie zachodzi żadna z precyzyjnie wskazanych wyżej wymienionymi przepisami okoliczności, nie ma podstaw do skorzystania z tej instytucji, nawet jeżeli skazany ma subiektywne poczucie, że został potraktowany przez sąd niesprawiedliwie, a nawet jest niewinny. Strona dążąca do wznowienie postępowania na podstawie art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
– czyli wówczas, gdy w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia – jest zobowiązana wskazać w treści wniosku wyrok skazujący lub orzeczenie zapadłe w postępowaniu karnym, stwierdzające niemożność wydania takiego wyroku, ustalające, że doszło do czynu zabronionego, który wywarł wpływ na przebieg postępowania (por. art. 541 § 1 i 2 k.p.k.). Tego rodzaju orzeczenia, świadczącego o fałszywym oskarżeniu przez pokrzywdzoną, skazany nie przestawił.
Z uwagi na oczywistą bezzasadność wniosku sporządzonego osobiście przez G.G., zasadnym jest odmówienie jego przyjęcia bez wzywania skazanego do usunięcia braków formalnych pisma. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.[WB][a.ł]