Supreme Court dismisses appeal renewal request as obviously unfounded due to lack of statutory grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the defendant's request to renew the proceedings, deeming it obviously unfounded under Article 545 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defendant challenged factual findings regarding his guilt for the crime under Article 197 § 1 of the Criminal Code, arguing he was innocent. The court ruled that such arguments merely re-evaluate evidence without meeting the strict statutory requirements for a renewal, thus warranting immediate rejection without formal defects.
Legislator headnote
AI generatedArt. 545 § 3 k.p.k.; Art. 197 § 1 k.k.: A request for renewal of proceedings is rejected as obviously unfounded if it merely re-evaluates evidence without citing specific statutory grounds, ensuring legal certainty.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
I KO 105/24 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie M. W. skazanego z art. 197 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu 28 października 2024 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 4 marca 2020 r., sygn. akt II AKa 227/19, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z 19 lipca 2019 r., sygn. akt III K 101/19, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. postanowił odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności.
M. W. wniósł pismo z 22 lipca 2024 r., które potraktowane zostało jako osobisty wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 4 marca 2020 r., sygn. akt II AKa 227/19, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z 19 lipca 2019 r., sygn. akt III K 101/19. Z jego treści wynika, że M. W. uważa się za osobę niewinną i niesłusznie skazaną. Kwestionuje poczynione przez Sądy obu instancji ustalenia faktyczne, co w efekcie doprowadziło do przypisania mu odpowiedzialności za czyn z art. 197 § 1 k.k. i in.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Przepis art. 545 § 3 k.p.k. nakłada na sąd obowiązek przeprowadzenia kontroli wniosku o wznowienie postępowania pochodzącego od podmiotu nieprofesjonalnego pod kątem jego oczywistej bezzasadności.
Kontrola ta ma charakter quasi formalny, co oznacza, że w jej toku nie dochodzi do merytorycznego rozpoznania wniosku, ani też do badania jego zasadności pod kątem ewentualnych podstaw wznowienia, ale do wstępnego przeanalizowania jego treści w celu ustalenia możliwości skutecznego złożenia tego pisma. Wniosek, który jest bezzasadny w stopniu oczywistym, musi spotkać się z odmową przyjęcia bez wzywania do usunięcia braków formalnych. Oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie postępowania to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna „na pierwszy rzut oka”, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z: 25 września 2015 r., II KO 49/15; 6 października 2015 r., V KO 56/15).
W złożonym przez M. W. wniosku argumentacja dotyczy oceny materiału dowodowego i poczynionych ustaleń faktycznych. Takie okoliczności nie mogą jednak stanowić podstawy do wznowienia postępowania. Podkreślić bowiem trzeba, że postępowanie wznowieniowe nie stanowi powtórzenia postępowania apelacyjnego i nie jest swego rodzaju „trzecią instancją”, mającą służyć kolejnemu weryfikowaniu poprawności orzeczeń zapadłych w sądach pierwszej i drugiej instancji. Wznowienie postępowania może nastąpić wyłącznie w sytuacjach ściśle określonych przez ustawodawcę, co gwarantuje stabilność prawomocnych orzeczeń sądowych i pewność obrotu prawnego.
Takich jednak podstaw we wniosku nie wskazano, ani nawet nie uwiarygodniono możliwości ich występowania.Wobec tego stwierdzić trzeba, że zmaterializowały się przewidziane w art. 545 § 3 k.p.k. podstawy do odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie jako oczywiście bezzasadnego, bez wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia jego braków formalnych, takich jak niesporządzenie go i podpisanie przez uprawniony podmiot oraz brak opłaty. Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [J.J.][ał]